Ο Μάριος είναι ήδη ελεύθερος...Ο Λάμπρος παραμένει ζωντανός...

Για τον Μάριο...

Δε θα ασχοληθώ με τον γελοίο τρόπο που, ακόμα μια φορά, επέλεξαν οι δυνάμεις καταστολής για να επιτεθούν στο κίνημα που αντιστέκεται στις αντιανθρώπινες κυβερνητικές πολιτικές.

Τον Μάριο δεν έχω την τύχη να τον γνωρίζω προσωπικά. Είναι πολύ πιθανόν σε εκείνη την γεμάτη παλμό πορεία κάποια στιγμή να βρεθήκαμε δίπλα-δίπλα. Ίσως και όχι... Σημασία έχει πως στη στάση ζωής του Μάριου δεν μπορώ παρά περήφανα να αναγνωρίσω έναν άνθρωπο αγωνιστή, αξιοπρεπή, αληθινό, έναν σύντροφο...

Ο Μάριος είναι ήδη ελεύθερος, πάντα ήταν. Σφραγίζει την ελευθερία του αυτή με όλη του την ύπαρξη, με τον δρόμο που κάθε στιγμή επιλέγει να διαβεί, με το αδούλωτο φρόνημά του, αυτό που από πολύ καιρό έχουν απωλέσει οι διώκτες του, βυθισμένοι στο ψέμμα, τη συκοφαντία και την εξάρτηση.

Δε μένει παρά να αγωνιστούμε με όλες μας τις δυνάμεις ώστε ο Μάριος να ελευθερώσει και το σώμα του, το ναό της αδούλωτης ψυχής του. Όπως και ο ίδιος δήλωσε, μέσω των λόγων του Επίκουρου, το πιο σημαντικό στη ζωή είναι η απόκτηση φίλων... Μάριε, απέδειξες πως τους φίλους δεν τους "κάνεις", δεν τους "αποκτάς"...τους κερδίζεις...

Για τον Λάμπρο...

Δε θα ασχοληθώ με τη λασπολογία και τη συνωμοσιολογία που αναπτύχθηκε για την εξαργύρωση μιας δήθεν επιτυχημένης αστυνομικής επιχείρησης κατά "κακοποιών" στοιχείων.

Τον Λάμπρο δεν είχα την τύχη να τον γνωρίζω προσωπικά. Είναι πολύ πιθανόν πολλές φορές να βρεθήκαμε δίπλα-δίπλα σε πορείες και δράσεις. Ίσως και όχι... Σημασία έχει πως η ποιότητα των επιλογών του και η συγκίνηση στα μάτια κοινών μας συντρόφων είναι αρκετά για να αναγνωρίσω στο καθάριο βλέμμα του έναν άνθρωπο ελεύθερο, συνεπή, ζωντανό.

Ο Λάμπρος παραμένει ζωντανός, γιατί ήταν ζωντανός και πριν το θάνατο του σώματός του. Οι επιλογές του ήταν επιλογές ζωής ενάντια στον καθημερινό αργό θάνατο της μοναξιάς, του εγωισμού, της αποξένωσης, της καριέρας, της άρπα-κόλας και του συμβιβασμού.

Δε μένει παρά να κρατήσουμε ζωντανή και στην καρδιά μας τη φλόγα της ματιάς του, την αποφασιστικότητα και τη δίψα του για ελευθερία, αυτήν την ελευθερία που υπερβαίνει τα πάντα... Λάμπρο, μας έδειξες πως τελικά, ναι... υπάρχει και ζωή πριν το θάνατο...

Για τον Μάριο και τον Λάμπρο...