"Τον εχθρό σας πρέπει να ψάξετε να βρείτε, τον πόλεμό σας πρέπει να κάνετε, και υπέρ των σκέψεών σας! Κι αν υποκύψει η σκέψη σας, τότε πρέπει η εντιμότητά σας να ψάλει ακόμα τον θρίαμβό της!... Λέτε ότι η καλή υπόθεση είναι εκείνη που εξαγιάζει ακόμη και τον πόλεμο; Εγώ σας λέω: ο καλός πόλεμος είναι εκείνος που εξαγιάζει οποιανδήποτε υπόθεση".
Φρ. Νίτσε,"Για τον Πόλεμο και τους Πολεμιστές", Τάδε έφη Ζαρατούστρα
Ναι, έχουμε πόλεμο... τον ακούμε, τον νοιώθουμε, τον βιώνουμε καθημερινά στο πετσί μας. Προκαλούν την οργή μας τα αφεντικά που με απειλές και εκβιασμούς κλειδώνουν, ακόμα και σε μέρα γενικής απεργίας, τους εργαζόμενους μέσα στις τράπεζες, τα γραφεία και τα καταστήματα, σαν άλλους σκλάβους μέσα στις ρωμαϊκές γαλέρες του θανάτου...
Προκαλούν την οργή μας οι πολιτικάντηδες, διαχειριστές των ζωών μας, αυτές οι βρωμερές "μύγες της αγοράς", που αφού καταλεηλάτησαν ό,τι τους επέτρεψε η αδηφάγα τους απληστία αλλά και η ανοχή ενός συνένοχου - με τη σιωπή του - λαού, ανοίγουν όχι την κερκόπορτα αλλά τις πύλες στους παγκόσμιους νταβατζήδες, για να σκυλέψουν μαζί τα πτώματα και τους εξαθλιωμένους...
Προκαλούν την οργή μας οι "προστάτες" του πολίτη, τουτέστιν οι εγχώριοι νταβατζήδες, που εξακολουθούν, σαν πιστά και φοβισμένα σκυλιά, να φυλάνε τα αφεντικά τους, να στοχοποιούν ανθρώπους και πολιτικούς χώρους - εισβάλλοντας σε σπίτια και στέκια, χτυπώντας, προπηλακίζοντας, βασανίζοντας, εξευτελίζοντας, να επιχειρούν να αναχαιτίσουν τα πλήθη εκείνα που, έστω πρόσκαιρα, δείχνουν να αφυπνίζονται και να εφορμούν στα κΥνοβουλετικά ανάκτορα της (σάπι)αστικής δημοκρατίας...
Προκαλούν την οργή μας οι "δημοσιογράφοι", αυτό το αηδιαστικό συνάφι που έχει, χρόνια τώρα, μετατραπεί σε παλλακίδα της εξουσίας, βομβαρδίζοντας με μίσος, ψέμματα και υστερία τους δέκτες μας...
Ναι, "έχουμε βρει τον εχθρό μας" και "τον πόλεμό μας τον κάνουμε". Αλλά η σκέψη μας, προς στιγμήν, "υπέκυψε", υπέκυψε με θλίψη μπροστά στον χαμό τριών ζωών, τριών ανθρώπων των οποίων η απώλεια σκιάζει βαριά τον πόλεμό μας. Απομένει η εντιμότητά μας για "να ψάλει το θρίαμβο της υποκύπτουσας σκέψης μας". Έχουμε αυτήν την εντιμότητα; Μπορούμε να συμβαδίσουμε με τις ειδοποιές, διαχρονικές και ανακαινιστικές αξίες της αναρχίας και της χριστιανοσύνης, εκείνες που απεχθάνονται τον εξαγιασμό οποιουδήποτε μέσου εν ονόματι οποιουδήποτε σκοπού; Εκείνες που καλούν στην πραγμάτωση των εδώ και τώρα αυτόνομων, παραδεισένιων ζω(ν)ών μας προϋποθέτωντας μια συνεχή ρήξη με την "πραγματικότητα", απαιτώντας κάθε στιγμή έναν ευγενή, "καλό πόλεμο" που δεν θα εξαγιάζεται αλλά θα εξαγιάζει έναν καλό σκοπό;
"Τον εχθρό μας πρέπει να ψάξουμε να βρούμε", αλλά ο εχθρός μας δεν βρίσκεται πάντα απέναντί μας, πολλές φορές φωλιάζει και δίπλα μας, μέσα μας. Ο αγώνας για την ελευθερία, την αλληλεγγύη, την αξιοπρέπεια, τη λύτρωση, δεν μπορεί παρά να είναι συνεχής και αδιάλλειπτος. Δεν μπορεί παρά να στοχεύει όχι σε ένα μακρινό και απροσδιόριστο μέλλον αλλά στο σήμερα, το τώρα. Δεν μπορεί παρά να τρέφεται με την ειλικρίνεια και την αυθεντικότητά μας, τη σύγκρουση και την οργή που πίσω τους δεν κρύβουν ένα μίσος που δηλητηριάζει αλλά ένα χαμόγελο που ακυρώνει στην πράξη την κυριαρχία και την αλλοτρίωση.
Όλοι και όλες στους δρόμους, ο αγώνας συνεχίζεται...
Ακελδάμα/Ομάδα Χριστιανών Αναρχικών-Ελευθεριακή Κίνηση Κορινθίας
