tag:blogger.com,1999:blog-74937987569385588642012-01-29T15:56:31.092+02:00Ομάδα Χριστιανών Αναρχικώνhttp://www.blogger.com/profile/12770355453543747032noreply@blogger.comBlogger651100tag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-59209649725894439922011-01-21T11:44:00.005+02:002011-01-21T12:06:56.686+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/TTlaDINajrI/AAAAAAAAAJY/6W5k0lrM1Y8/s1600/Stickers-1024x698.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 218px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5564577824382815922" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/TTlaDINajrI/AAAAAAAAAJY/6W5k0lrM1Y8/s320/Stickers-1024x698.jpg" /></a><br /><div align="justify">Παρέμβαση στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς<br /><br />Την Παρασκευή 10/12, μεταξύ 12.30 – 2.30 μμ, στο πλαίσιο της μέρας συντονισμένων δράσεων στα ΜΜΜ, πραγματοποιήθηκε από 25 περίπου συντρόφους/ισσες μαζικό μοίρασμα κειμένων σε οδηγούς και επιβάτες στα ελληνικά καθώς και 2 μεταφρασμένα στα αγγλικά και στα γαλλικά απευθυνόμενα στους μετανάστες, στα δύο ρεύματα της Πατησίων (ύψος ΑΣΟΕΕ). Επίσης φωνάχτηκαν συνθήματα, κολλήθηκε πλήθος αυτοκόλλητων μέσα και έξω από τα οχήματα, χτυπήθηκαν stencil πάνω τους που έγραφαν ”Ελεύθερες μεταφορές για όλους” και ”Αλληλεγγύη στον αγώνα των εργαζομένων στα ΜΜΜ, ρουφιάνοι ελεγκτές ” και μπλοκαρίστηκαν τα ακυρωτικά μηχανήματα. Η αναπόκριση οδηγών, επιβατών και διερχόμενων ήταν θετική, ανταλλάχτηκαν βιαστικές κουβέντες και άνοιξαν συζητήσεις στις στάσεις με ντόπιους και μετανάστες. </div><div align="justify"><br /><em><strong><em><em><em><strong>κατάληψη πατησίων 61 &amp; σκαραμαγκά</strong></em></em></em></strong></em></div><div><a href="http://pat61.squat.gr/?p=1260">http://pat61.squat.gr/?p=1260</a></div><br /><div align="justify"><strong>Ανοιχτό κάλεσμα για τις συγκοινωνίες</strong><br />ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΔΕΚΑΔΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ<br /><br />Πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 19 Ιανουαρίου στην Αθήνα, μετά από κάλεσμα της κίνησης «Ακρίβεια STOP», συνάντηση για τον παναττικό συντονισμό όλων των φορέων, κινήσεων και των πολιτών που αντιστέκονται στις αλλαγές που προωθεί η κυβέρνηση στις συγκοινωνίες. Η συνάντηση έγινε με μεγάλη συμμετοχή και επιτυχία και σε πολύ γόνιμο κλίμα συνεννόησης και θέλησης για κοινή δράση.<br /><br />Πήραν μέρος πολίτες από 28 τοπικές, δημοτικές και περιφερειακές κινήσεις της Αττικής, επιτροπές ενάντια στα μέτρα, εργαζόμενοι από τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς (Μ.Μ.Μ.) και άλλους εργασιακούς χώρους, από το Συντονισμό Πρωτοβάθμιων Σωματείων, από το δίκτυο αλληλεγγύης εργαζομένων και ανέργων «δικαίωμα», από φοιτητικούς συλλόγους της Αθήνας, από το Πανελλαδικό Συντονιστικό Επιτροπών Αγώνα κατά των Διοδίων και άλλους φορείς και οργανώσεις, καθώς και μεμονωμένοι ενεργοί πολίτες.<br /><br />Κοινή ήταν η συμφωνία πάνω στα παρακάτω σημεία:<br /><br />1.Εκφράζουμε και θα εκφράσουμε έμπρακτα τη συμπαράστασή μας στον αγώνα που δίνουν οι εργαζόμενοι στα Μ.Μ.Μ. για να μην ανατραπούν τα εργασιακά δικαιώματα και για δημόσιες, ασφαλείς συγκοινωνίες.<br /><br />2.Αντιστεκόμαστε στο χαράτσι της αύξησης κατά 40% του εισιτηρίου και της κάρτας στις αστικές συγκοινωνίες. Δεν θα επιτρέψουμε στην κυβέρνηση να προχωρήσει στην προκλητική αυτή αύξηση και μάλιστα τη στιγμή που οι στρατιές των ανέργων και των φτωχών μεγαλώνουν κάθε μέρα και οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι νέοι έχουν ήδη χάσει σημαντικό μέρος του εισοδήματος και των δικαιωμάτων τους.<br /><br />3.Όλοι μαζί συμφωνούμε και καλούμε από την 1η Φεβρουαρίου, ημέρα για την οποία έχει εξαγγελθεί η αύξηση - χαράτσι, σε μαζική ανυπακοή. Κανείς να μην ακυρώνει το εισιτήριό του. Ούτε και να πάρει κάρτα απεριορίστων διαδρομών, στέλνοντας μήνυμα ανυπακοής. Θα είμαστε χιλιάδες και κανείς δεν θα μπορέσει να μας επιβάλλει οποιοδήποτε κύρωση και πρόστιμο. Προτείνουμε η ανυπακοή να συνεχιστεί καταρχήν για όλη την πρώτη εβδομάδα του Φεβρουαρίου και στη συνέχεια να προχωρήσουμε με την ίδια ή και άλλες μορφές αντίστασης μέχρι να υποχωρήσει η κυβέρνηση. Συγκεντρώσεις, διαμαρτυρίες, πορείες στις γειτονιές και «κινούμενες καταλήψεις» μέσων μαζικές μεταφοράς θα είναι σίγουρα μερικές από τις κινήσεις μας. Από σήμερα και μέχρι την 1η Φεβρουαρίου θα συνεχίσουμε με δεκάδες δράσεις ενημέρωσης και ανυπακοής σε όλες τις γειτονιές αλλά και αλληλεγγύης στους απεργούς. Ειδικότερα τα δύο επόμενα Σάββατα θα οργανωθούν διαμαρτυρίες στις στάσεις και μέσα στους σταθμούς και τα Μ.Μ.Μ. στέλνοντας ένα πρώτο δυνατό μήνυμα συντονισμένης δράσης παντού.<br /><br />4.Ο αγώνας μας είναι αγώνας που σκοπό έχει να νικήσει. Επιδιώκουμε τη δημιουργία ενός πραγματικού μαζικού κινήματος. Κάθε κίνηση και επιτροπή θα συνεχίσει την αυτόνομη δράση της, διατηρώντας την πλήρη αυτοτέλειά της, θα συνεχίσει να έχει τις ιδιαίτερες απόψεις και θέσεις της, τα υλικά της αλλά και τις δικές της μορφές δράσης. Όλοι, όμως, συμφωνήσαμε στην ανάγκη ενός και μόνο ενιαίου συντονισμού που θα συμβάλλει στην ενοποίηση και μεγιστοποίηση της δύναμής μας και στην τεχνική συνεννόηση ώστε να βρεθούμε παντού. Ο συντονισμός αυτός ενοποιείται πάνω στη δράση και σε 2 συγκεκριμένα και απλά σημεία (Δεν πληρώνω το χαράτσι – Νίκη στην απεργία για δημόσιες συγκοινωνίες)<br /><br />5.Τις επόμενες μέρες έχουν οριστεί, εκτός από τις κινητοποιήσεις που εξελίσσονται, και άλλες συναντήσεις συντονισμού σε γειτονιές και στο κέντρο της Αθήνας. Θα συμμετέχουμε σε όλες αυτές και προτείνουμε μία μεγάλη κοινή τελική συνέλευση ενιαίου συντονισμού την Κυριακή 30 Ιανουαρίου και μάλιστα σε χώρο οικείο σε όλους τους επιβάτες, εργαζόμενους και πολίτες (π.χ. μέσα στο σταθμό μετρό του Συντάγματος). Για το τελευταίο θα επανέλθουμε άμεσα.<br /><br />6.Απευθύνουμε λοιπόν σε όλους:<br />ΑΝΟΙΧΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΕΝΙΑΙΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ<br /><br /><strong>ΑΠΟ 1 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ»<br /><br />ΑΝΟΙΧΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ</strong><br /><br /><a href="http://www.akribeia-stop.gr/">http://www.akribeia-stop.gr/</a> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-5920964972589443992?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-58053111144601750752010-09-23T11:40:00.002+03:002011-07-04T14:13:07.350+03:00Πάει ενάμισης χρόνος περίπου που αποφασίσαμε, με την πρώτη μας προκήρυξη, να κάνουμε ένα άνοιγμα προς τον αναρχικό/αντιεξουσιαστικό χώρο, ειδικότερα, και προς την κοινωνία, γενικότερα, ως χριστιανοί αναρχικοί.<br /><br />Ενάμισης χρόνος στον οποίο συναντήσαμε πολλές δυσκολίες, απαξιωτικές συμπεριφορές από συντρόφους και μη, αλλά και έμπρακτη αλληλεγγύη...από συντρόφους και μη...<br /><br />Στόχος μας πάντα, η ειλικρινής σύμπραξή μας στις προσπάθειες του κοινωνικού ανταγωνισμού για την εδώ και τώρα απελευθέρωση, τη βίωση της χαράς, της αγάπης, της αλληλεγγύης, της συντροφικότητας...<br /><br />Έφτασε όμως η στιγμή που κάποια εμπόδια, πρακτικά και θεωρητικά, φαντάζουν ανυπέρβλητα, τουλάχιστον για την ώρα. Εμπόδια που δεν μας επιτρέπουν να αποτελούμε πια την <strong><em>Ομάδα Χριστιανών Αναρχικών Ακελδάμα. </em></strong>Από την πορεία μας αυτή κρατάμε την εμπειρία της προσπάθειας, της συντροφικότητας και τις ευκαιρίες που πήραμε και δώσαμε για τη συνάντησή μας με ανθρώπους που θεωρούν, όπως κι εμείς, το συνδυασμό αναρχίας και χριστιανοσύνης ένα εύφλεκτο, απελευθερωτικό μείγμα...<br /><br />Η επόμενη ημέρα αυτού του επιλόγου θα μας βρει και πάλι στο δρόμο, με την ίδια πίστη και θέληση, με την ίδια όρεξη και ενεργητικότητα. Μπορεί τα μονοπάτια μας φαινομενικά να χωρίζουν αλλά όλα όσα μας ενώνουν είναι εκείνα που τελικά μας κάνουν και πάλι να συμπορευόμαστε...ίσως μέσα από άλλες συλλογικότητες ή δια μέσου μιας ατομικής πορείας...σημασία έχει πως τίποτα από τις αρχές και τις επιθυμίες μας δεν έχει αλλάξει...<br /><br />Ο παρών ιστοχώρος φαινομενικά θα σιγήσει και αυτός. Όμως θα παραμείνει εδώ, σαν μια ελάχιστη προσφορά στο αρχείο αγώνων του α/α χώρου στον ελλαδικό χώρο. Επιπλέον, κατά καιρούς θα είναι δυνατή η αυτόνομη ανάρτηση κειμένων, σχετικών με τον χριστιανικό αναρχισμό.<br /><br />Χαιρετίζουμε με αγάπη και αλληλεγύη όλους και όλες τους/τις συντρόφους και κάθε εγχείρημα που αποσκοπεί στην εξάπλωση της ισοτιμίας, του σεβασμού, του αυτοπροσδιορισμού, της αυτοδιάθεσης, της ελευθερίας...<br /><br /><br /><br /><div align="right"><strong><em><span style="color:#ff0000;">Ακελδάμα</span><span style="color:#ff0000;">/Ομάδα Χριστιανών Αναρχικών</span></em></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-5805311114460175075?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδα Χριστιανών Αναρχικώνhttp://www.blogger.com/profile/12770355453543747032noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-27599905589934210112010-06-23T12:01:00.003+03:002010-06-23T13:04:37.601+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/TCHQ3hCKX8I/AAAAAAAAAIg/aFEYQSphVrY/s1600/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 243px; DISPLAY: block; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5485895473292795842" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/TCHQ3hCKX8I/AAAAAAAAAIg/aFEYQSphVrY/s320/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.JPG" /></a><br /><div>Το βιβλίο <em>Οι Άνθρωποι που Κύκλωσαν το Άλφα </em>είναι το αποτέλεσμα μιας τετράχρονης έρευνας πάνω στην ιστορία του ισπανικού ελευθεριακού/αναρχικού κινήματος κατά τη διάρκεια της φρανκικής δικτατορίας. Εκτός από την υπάρχουσα ισπανική και διεθνή βιβλιογραφία, περιέχει στοιχεία τόσο από συνεντεύξεις ανθρώπων, που έζησαν ως πρωταγωνιστές την εξεταζόμενη περίοδο, όσο και από τα προσωπικά αρχεία γνωστών ισπανών αγωνιστών, τα οποία φυλάσσονται στο International Institute of Social History του Άμστερνταμ.<br /><br />Αν και το κομμάτι της έρευνας και της συγγραφής είναι προσωπικό, η προσπάθεια αυτή δε θα γινόταν να τελεσφορήσει χωρίς τη συλλογική συνεισφορά πολλών συντρόφων και συντροφισσών. Επαφές, μεταφράσεις, σχόλια, επιμέλεια, σελιδοποίηση, χρηματοδότηση και οτιδήποτε άλλο χρειάστηκε μέχρι να φτάσει το βιβλίο στο τυπογραφείο προσφέρθηκαν ανιδιοτελώς από τους ανθρώπους που συνεργάστηκαν για αυτή την έκδοση. Δυστυχώς, τεχνικά προβλήματα απέτρεψαν την εκτύπωση του βιβλίου από την τυπογραφική κολεκτίβα Rotta, γεγονός που θα ολοκλήρωνε με τον καλύτερο τρόπο την έκδοση και διανομή αυτού του βιβλίου σχεδόν αποκλειστικά από διαδικασίες και πρόσωπα του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού χώρου.<br /><br />Το βιβλίο κυκλοφορεί χωρίς αντίτιμο και διατίθεται από καταλήψεις, στέκια και ανοιχτούς πολιτικούς και κοινωνικούς χώρους. Όπως αναφέρεται και στην έκδοση, η έλλειψη αντιτίμου δεν προκύπτει από μια αγάπη για το τσάμπα. Προκύπτει από μια άρνηση των συντελεστών του βιβλίου να τιμολογήσουν την προσπάθειά τους και -κυρίως- την ανεκτίμητη ιστορία των ανθρώπων που πρωταγωνιστούν στις σελίδες του. Το κόστος εκτύπωσης του βιβλίου καλύφθηκε από συνεισφορές συντρόφων και συντροφισσών, αναλήφθηκε ως προσωπική υποχρέωση και δεν θα τους επιστραφούν τα χρήματα.<br /><br />Παρ’ όλα αυτά, επιθυμείται η ελεύθερη οικονομική συνεισφορά των ανθρώπων που θα το προμηθευτούν. Το σύνολο των εσόδων από τη διανομή του βιβλίου θα διατεθεί για την κάλυψη αναγκών κρατούμενων συντρόφων. Δυστυχώς, οι ανάγκες αυτές είναι μεγάλες και απαιτούν τη γενναία συνδρομή όλων των αλληλέγγυων συντρόφων από το περίσσευμα ή το υστέρημά τους. Αν και η υλική πλευρά της αλληλεγγύης έχει μια πιο απτή μορφή, όλοι οφείλουμε να θυμόμαστε ότι οι φυλακισμένοι αναρχικοί είναι ζωντανό κομμάτι του κινήματός μας και πρέπει να συμμετέχουν στις προσπάθειές μας και να βοηθάμε το έλλειμμα επικοινωνίας που επιχειρεί να τους επιβάλλει το κράτος με τον εγκλεισμό τους. Ο πρόλογος του <em>Οι Άνθρωποι που Κύκλωσαν το Άλφα</em> είναι γραμμένος από τον Γιάννη Δημητράκη μέσα από τις φυλακές του Δομοκού. Η στόχευση της κρατικής καταστολής προς το πρόσωπο του Γιάννη, αλλά και προς αυτά πολλών ακόμη συντρόφων που έχουν συλληφθεί το τελευταίο διάστημα, καθιστά επιτακτική την ενεργητική αλληλεγγύη του κινήματος προς όλους/ες τους/τις κρατούμενους/ες, ώστε να επιταχύνουμε τη στιγμή που θα επιστρέψουν δίπλα μας (ή που θα καταστρέψουμε τις φυλακές)!<br /><br />Το βιβλίο αυτό δε θα διακινηθεί από εμπορικά βιβλιοπωλεία. Όποιος θέλει να το προμηθευτεί, θα πρέπει να επισκεφθεί το πλησιέστερο αντιεξουσιαστικό στέκι ή κατάληψη ή ελεύθερο πολιτικό ή κοινωνικό χώρο σε αυτόν. Σκοπός αυτής της κίνησης, πέρα από το να ενισχύσει μια αντιεμπορευματική λογική, είναι να αναδείξει τη σημασία και τον πολύμορφο ρόλο των συλλογικών πολιτικών εγχειρημάτων μέσα στην κοινωνία. Παράλληλα θα γίνουν και πολλές παρουσιάσεις του βιβλίου σε διάφορες πόλεις της χώρας, οι οποίες θα συνοδευτούν και από την προβολή ενός βίντεο με πρωτογενές υλικό από την έρευνα για το βιβλίο. Οποιαδήποτε απορία, σχόλιο, πληροφορία ή άποψη γύρω από το βιβλίο, τη διανομή κ.λπ. μπορεί να αποσταλεί στο aftoipoukyklosantoalfa@gmail.com και στο alfa@espiv.net .<br /><br />Κ.Φ. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-2759990558993421011?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-44811587540519353842010-05-12T09:35:00.003+03:002010-05-12T09:43:19.205+03:00Τον Δεκέμβρη του 2008 κατά τη διάρκεια των γεγονότων που ακολούθησαν τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου ο αναρχικός-αντιεξουσιαστικός χώρος απάντησε στις φασιστικές εκκλήσεις των ΜΜΕ για επιστροφή σε <<ησυχία, τάξη και ασφάλεια>> με το αφοπλιστικό σύνθημα <<εσείς μιλάτε για βιτρίνες, εμείς μιλάμε για ζωές>>. <br />Ποια επικίνδυνη υποκρισία κάνει τώρα ορισμένους να μιλάνε για τα ανύπαρκτα μέτρα πυροπροστασίας της τράπεζας και όχι για τις ζωές που χάθηκαν; Ποια οργουελική αντιστροφή της πραγματικότητας κάνει κάποιους να μιλούν για το τραγικό συμβάν σαν να επρόκειτο για βραχυκύκλωμα; <br />Δεν καταλαβαίνουμε άραγε ότι αυτή η υποκρισία είναι αντίστοιχη των νατοϊκών δολοφόνων που μιλούσαν για <<παράπλευρες απώλειες>>; <br />Δεν καταλαβαίνουμε άραγε ότι η δεδομένη και αυτονόητη κυνικότητα και κτηνωδία ενός μεγαλοκαπιταλιστή, που επέβαλε εκβιαστικά στους υπαλλήλους του να βρίσκονται μέσα στην τράπεζα, δεν εξιλεώνει κανέναν για τους νεκρούς; <br />Δεν καταλαβαίνουμε άραγε ότι αν χρησιμοποιείς τις τακτικές του κτήνους το οποίο αντιπαλεύεις έχεις γίνει ίδιος μ' αυτό; <br />Αν για κάτι αγωνίζονται οι αναρχικοί, αν για κάτι αξίζει να αγωνιστούν οι άνθρωποι είναι για την Ζωή, την Ελευθερία και την Αξιοπρέπεια. Για έναν κόσμο όπου *ο θάνατος δεν θα έχει πια εξουσία*... <br /> <br />Στη διαδήλωση της 6/5 στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, που ανταποκρίθηκε σε κάλεσμα της ένωσης νοσοκομειακών γιατρών θεσ/νίκης και πρωτοβάθμιων σωματείων, αρκετός κόσμος, αναρχικοί και αντιεξουσιαστές από το τελευταίο μπλοκ, φώναξε επανειλημμένα: "ήταν δολοφονία, δεν έχουμε αυταπάτες, κράτος και Βγενόπουλος δολοφονούν εργάτες". Σίγουρα μια τέτοια σκέψη για κάποιουςείναι ανακουφιστική. Είναι όμως βέβαιο ότι αντιλαμβάνονται το περιεχόμενο και τις προεκτάσεις αυτού που εύχονται; <br />Δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς συνέβη στη Marfin το μεσημέρι της 5/5/2010. Γνωρίζουμε όμως, ότι την ώρα που ακούσαμε τη τραγική είδηση, κανείς από τον περίγυρό μας δεν ήταν σε θέση να πει πως αποκλείεται να έγινε αυτό που οι εισαγγελείς των ΜΜΕ ανακοίνωναν! Και αυτό είναι επίσης τραγικό. <br />Γιατί αν με την πρακτική μας δεν καθιστούμε ολοφάνερα αδιανόητο (και πρώτα απ' όλα σε εμάς τους ίδιους) κάτι τέτοιο να προήλθε από άτομα που κινούνται στον ίδιο χώρο με εμάς, τότε έχουμε ήδη ανοίξει το δρόμο ώστε να συμβαίνουν τραγωδίες (από φονική ανευθυνότητα, από διεστραμμένη μοχθηρία ή από δόλιοσχεδιασμό). <br />Σε μια γενικευμένη εξέγερση υπάρχουν ανεξέλεγκτοι νεκροί, έγινε στο ΛοςΆντζελες, έγινε στην Αργεντινή. Κανείς δεν διανοήθηκε ποτέ να αποδώσει σε κάποιο οργανωμένο πολιτικό ρεύμα αμφισβήτησης τους θανάτους αυτούς. <br />Το γεγονός ότι οι 3 δολοφονημένοι της Marfin χρεώνονται στην αναρχία δείχνει σίγουρα μεγάλες ευθύνες. Ποιος μπορεί να αγνοήσει την ανοχή σε πρωτοποριακές λογικές και στην περιφρόνηση της ζωής; Δεν πα να λες ότι οι έμπειροι αναρχικοί τόσα χρόνια, τόσες τράπεζες έχουν κάψει, και ότι κανένας δεν κινδύνευσε... Δεν πα να λες ότι φταίει ο Βγενόπουλος που υποχρέωσε τους εργαζόμενους να μείνουν στην τράπεζα, που δεν είχε πυρασφάλεια κλπ <br />Η ευθύνη δεν φεύγει από πάνω σου. <br />Αν υπάρχουν έστω και ελάχιστα άτομα που αυτοπροσδιορίζονται ως αναρχικοί και φτάνουν στην ανευθυνότητα να πυρπολούν κτήρια με κόσμο μέσα, κάπως έχει καλλιεργηθεί αυτή η ανευθυνότητα. <br />Αν, ακόμα χειρότερα, έχεις στρώσει το δρόμο ώστε να συμβεί η μεγαλύτερη μεταπολεμική προβοκάτσια στην ελλάδα, τότε οι μακροπρόθεσμες συνέπειες ξεπερνούν και την τραγωδία των 3 δολοφονημένων. <br />Και η απάντηση δεν είναι οι διαμαρτυρίες ότι <<ο εχθρός είναι αδίστακτος>>. Ξέρουμε και την Piazza Fontana στο Μιλάνο και τη Scala στη Βαρκελώνη. <br />Η απάντηση είναι η αναδυόμενη πολυπληθής αντιπολίτευση που ριζώνει σε όλους τους κοινωνικούς χώρους και πανελλαδικά, με επίμονη και κοπιαστική δουλειά, με συντροφικότητα, αλληλοβοήθεια και αλληλεγγύη. Η απάντηση είναι ο αγώνας για τη ζωή, όχι για τον θάνατο. <br /> <br />*Εκδόσεις-περιοδικό Πανοπτικόν, Εκδόσεις των Ξένων, Εκδόσεις Στάσει Εκπίπτοντες, Εκδόσεις Εξάρχεια, Μαύρο Πιπέρι του Ευβοϊκού, Περιοδικό Νυχτεγερσία* <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-4481158754051935384?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-45103972557388846782010-05-08T11:28:00.001+03:002010-05-08T17:46:55.319+03:00<div><em><span style="font-size:85%;">"Τον εχθρό σας πρέπει να ψάξετε να βρείτε, τον πόλεμό σας πρέπει να κάνετε, και υπέρ των σκέψεών σας! Κι αν υποκύψει η σκέψη σας, τότε πρέπει η εντιμότητά σας να ψάλει ακόμα τον θρίαμβό της!... Λέτε ότι η καλή υπόθεση είναι εκείνη που εξαγιάζει ακόμη και τον πόλεμο; Εγώ σας λέω: ο καλός πόλεμος είναι εκείνος που εξαγιάζει οποιανδήποτε υπόθεση".</span></em></div><br /><div align="right"><span style="font-size:85%;">Φρ. Νίτσε,</span><span style="font-size:85%;">"Για τον Πόλεμο και τους Πολεμιστές", </span><em><span style="font-size:85%;">Τάδε έφη Ζαρατούστρα</span></em></div><br /><div align="right"><em><span style="font-size:85%;"></span></em> </div><br /><div align="justify">Ναι, έχουμε πόλεμο... τον ακούμε, τον νοιώθουμε, τον βιώνουμε καθημερινά στο πετσί μας. Προκαλούν την οργή μας τα αφεντικά που με απειλές και εκβιασμούς κλειδώνουν, ακόμα και σε μέρα γενικής απεργίας, τους εργαζόμενους μέσα στις τράπεζες, τα γραφεία και τα καταστήματα, σαν άλλους σκλάβους μέσα στις ρωμαϊκές γαλέρες του θανάτου...</div><br /><div align="justify">Προκαλούν την οργή μας οι πολιτικάντηδες, διαχειριστές των ζωών μας, αυτές οι βρωμερές "μύγες της αγοράς", που αφού καταλεηλάτησαν ό,τι τους επέτρεψε η αδηφάγα τους απληστία αλλά και η ανοχή ενός συνένοχου - με τη σιωπή του - λαού, ανοίγουν όχι την κερκόπορτα αλλά τις πύλες στους παγκόσμιους νταβατζήδες, για να σκυλέψουν μαζί τα πτώματα και τους εξαθλιωμένους...</div><br /><div align="justify">Προκαλούν την οργή μας οι "προστάτες" του πολίτη, τουτέστιν οι εγχώριοι νταβατζήδες, που εξακολουθούν, σαν πιστά και φοβισμένα σκυλιά, να φυλάνε τα αφεντικά τους, να στοχοποιούν ανθρώπους και πολιτικούς χώρους - εισβάλλοντας σε σπίτια και στέκια, χτυπώντας, προπηλακίζοντας, βασανίζοντας, εξευτελίζοντας, να επιχειρούν να αναχαιτίσουν τα πλήθη εκείνα που, έστω πρόσκαιρα, δείχνουν να αφυπνίζονται και να εφορμούν στα κΥνοβουλετικά ανάκτορα της (σάπι)αστικής δημοκρατίας...</div><br /><div align="justify">Προκαλούν την οργή μας οι "δημοσιογράφοι", αυτό το αηδιαστικό συνάφι που έχει, χρόνια τώρα, μετατραπεί σε παλλακίδα της εξουσίας, βομβαρδίζοντας με μίσος, ψέμματα και υστερία τους δέκτες μας...</div><br /><div align="justify">Ναι, "έχουμε βρει τον εχθρό μας" και "τον πόλεμό μας τον κάνουμε". Αλλά η σκέψη μας, προς στιγμήν, "υπέκυψε", υπέκυψε με θλίψη μπροστά στον χαμό τριών ζωών, τριών ανθρώπων των οποίων η απώλεια σκιάζει βαριά τον πόλεμό μας. Απομένει η εντιμότητά μας για "να ψάλει το θρίαμβο της υποκύπτουσας σκέψης μας". Έχουμε αυτήν την εντιμότητα; Μπορούμε να συμβαδίσουμε με τις ειδοποιές, διαχρονικές και ανακαινιστικές αξίες της αναρχίας και της χριστιανοσύνης, εκείνες που απεχθάνονται τον εξαγιασμό οποιουδήποτε μέσου εν ονόματι οποιουδήποτε σκοπού; Εκείνες που καλούν στην πραγμάτωση των <strong>εδώ και τώρα</strong> αυτόνομων, παραδεισένιων ζω(ν)ών μας προϋποθέτωντας μια συνεχή ρήξη με την "πραγματικότητα", απαιτώντας <strong>κάθε στιγμή</strong> έναν ευγενή, "καλό πόλεμο" που δεν θα εξαγιάζεται αλλά θα εξαγιάζει έναν καλό σκοπό;</div><br /><div align="justify">"Τον εχθρό μας πρέπει να ψάξουμε να βρούμε", αλλά ο εχθρός μας δεν βρίσκεται πάντα απέναντί μας, πολλές φορές φωλιάζει και δίπλα μας, μέσα μας. <strong>Ο αγώνας για την ελευθερία, την αλληλεγγύη, την αξιοπρέπεια, τη λύτρωση, δεν μπορεί παρά να είναι συνεχής και αδιάλλειπτος. Δεν μπορεί παρά να στοχεύει όχι σε ένα μακρινό και απροσδιόριστο μέλλον αλλά στο σήμερα, το τώρα. Δεν μπορεί παρά να τρέφεται με την ειλικρίνεια και την αυθεντικότητά μας, τη σύγκρουση και την οργή που πίσω τους δεν κρύβουν ένα μίσος που δηλητηριάζει αλλά ένα χαμόγελο που ακυρώνει στην πράξη την κυριαρχία και την αλλοτρίωση.</strong></div><br /><div align="justify">Όλοι και όλες στους δρόμους, ο αγώνας συνεχίζεται...<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-style: italic;">Ακελδάμα/Ομάδα Χριστιανών Αναρχικών-Ελευθεριακή Κίνηση Κορινθίας</span></span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-4510397255738884678?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-52833031894598094462010-04-15T11:02:00.000+03:002010-04-15T12:38:50.985+03:00<div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/S8TxIVJfqoI/AAAAAAAAAIY/YoJqOyfQyTU/s1600/situ.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5459753773698099842" style="margin: 0px auto 10px; display: block; width: 320px; height: 266px; text-align: center;" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/S8TxIVJfqoI/AAAAAAAAAIY/YoJqOyfQyTU/s320/situ.JPG" border="0" /></a><br /><br /><br /><div align="justify">Σκηνές βγαλμένες από το οργουελικό "1984" και το κινηματογραφικό "V for Vendetta".</div><br /><div align="justify"> </div><br /><div align="justify">Τα λυσσασμένα Μέσα Μαζικής Παραπληροφόρησης να παπαγαλίζουν ό,τι τους πλασάρει ο βόθρος "Προστασίας του Πολίτη", κάνοντας το άσπρο μαύρο, υποτιμώντας νοημοσύνες και επιβεβαιώνοντας την καταιγιστική κυριαρχία της "4ης Εξουσίας"...</div><br /><br /><div align="justify">Άνθρωποι, σύντροφοί μας και όχι μόνο, περιφέρονται σαν θίασος με τα πρόσωπα και τα ονόματά τους στην κοινή, αδηφάγα, τηλεοπτική θέα. Υπολήψεις που <a href="http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&amp;article_id=1153137">σπιλώνονται</a> χωρίς καμιά απόδειξη, με το τεκμήριο της αθωότητας να έχει καταργηθεί στην πράξη προ πολλού.<br /></div><br /><div align="justify">Αλήτικες κάμερες εισβάλλουν στα σπίτια των συλληφθέντων βιάζοντας κάθε έννοια ιδιωτικής ζωής, <a href="http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&amp;article_id=1153901">γελοίοι διάλογοι</a> που όχι μόνο αναπαράγονται ελαφρά τη καρδία αλλά καταπατώντας τη στοιχειώδη λογική καταλήγουν και σε εξωφρενικά συμπεράσματα. </div><br /><br /><div align="justify">"Αποκαλύψεις" που <a href="http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&amp;article_id=1153685">μπάζουν</a> από παντού στέλνοντας στον πάτο το σαπιοκάραβο της εξουσίας και της αστυνομίας της σκέψης.<br /></div><br /><div align="justify">Όμως με λύσσα και συνείδηση θα υπερασπιστούμε μέχρις εσχάτων την αλήθεια, την αξιοπρέπεια και την ακεραιότητα των συντρόφων μας... με τη λύσσα αυτού που ασφυκτιά από τη σαπίλα, αναζητώντας οξυγόνο. Με τη συνείδηση εκείνου που στο χέρι του στριφογυρίζει τη σφεντόνα που θα χτυπήσει μια και έξω... που θα γκρεμίσει τον ειδεχθή, ψεύτη και βλάσφημο Γολιάθ...</div><br /><br /><div align="right"><em><strong><span style="color:#cc0000;">Ακελδάμα </span>- Ομάδα Χριστιανών Αναρχικών</strong></em></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-5283303189459809446?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-18887592470347924722010-04-12T14:27:00.007+03:002010-04-14T20:37:14.389+03:00<div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/S8IB4kk7RuI/AAAAAAAAAII/a4MIoXpH_ng/s1600/mariosz1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5458927769729320674" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 274px; CURSOR: hand; HEIGHT: 238px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/S8IB4kk7RuI/AAAAAAAAAII/a4MIoXpH_ng/s320/mariosz1.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div align="justify">Πάνε 4 εβδομάδες που ένας νέος άνθρωπος παραμένει φυλακισμένος στα κελιά της δημοκρατίας, με βασικούς μάρτυρες κατηγορίας τους δύο ανθρωποφύλακες που τον συνέλαβαν.<br /></div><div align="justify"></div><div align="justify">Όμως μάρτυρες κατηγορίας αποτελούν τόσο ο δικαστικός (ανακριτής) που αγνόησε επιδεικτικά τους δεκάδες μάρτυρες υπεράσπισης του Μάριου Ζέρβα, όσο και το κράτος που με περισσή, "σοσιαλιστική" πυγμή σπεύδει να ποινικοποιήσει την παρουσία αγωνιζόμενων ανθρώπων σε συλλογικές διεργασίες, όπως η μεγάλη απεργιακή πορεία της 11ης Μαρτίου.<br /></div><div align="justify">Αλήθεια, ποιά δικαιοσύνη μπορεί να δικάσει το δίκιο; Ποιοί ανθρωποφύλακες και ποιοί δικαστές θαρρούν πως θα μας προστατεύσουν όπως οι λύκοι τα πρόβατα;<br /><em></em></div><div align="justify"><em></em></div><div align="justify"><em>"...Λευτεριά σε όσους είναι στα κελιά, συνεχιστές στην προσπάθεια για απελευθέρωση των κρατουμένων και της σκέψης. Από τα κρατητήρια στην ΓΑΔΑ, γραμμένος στίχος στους κίτρινους τοίχους όπου υπάρχουν ακόμα ξεχασμένοι κρατούμενοι για μέρες και μέρες μέσα σε άθλιες συνθήκες.<br />Χρυσό κλουβί, υγρό κλουβί, λίγο το νοιάζει το πουλί..."</em></div><div align="justify"><em></em></div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right">(Απόσπασμα επιστολής του Μάριου από την Α' Πτέρυγα Κορυδαλλού, 19.03.10)<br /></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center">ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ - ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ - ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ<br /></div><div align="center">Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΑΓΩΝΑΣ<br /></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center">ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΖΕΡΒΑ<br /></div><div align="center">ΠΕΜΠΤΗ 15 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ, 19.00</div></div><p></p><p><a href="http://www.blogger.com/www.freemariosz.wordpress.com">http://www.blogger.com/www.freemariosz.wordpress.com</a></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-1888759247034792472?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-36333302773208008072010-04-11T20:09:00.006+03:002010-04-12T10:57:03.720+03:00<div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/S8IGBReRekI/AAAAAAAAAIQ/spt-8ZMENsY/s1600/eikona002.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5458932317266475586" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 256px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/S8IGBReRekI/AAAAAAAAAIQ/spt-8ZMENsY/s320/eikona002.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify">Σάββατο 10 Απρίλη και μαινόμενα φασιστοειδή, πάντα θρασύδειλα, μισάνθρωπα και προκλητικά, "μαρκάρουν" στενά μαύρους μικροπωλητές στην οδό Ερμού φωτογραφίζοντας και προπηλακίζοντάς τους.</div><br />Τα φασιστοειδή αυτά, πολιτευόμενα με ακροδεξιές κουστουμάτες συμμορίες, όπως το ΛΑ.Ο.Σ., και όντας εν γένει υποστηρικτές-νοσταλγοί των Ναζί, διαμαρτύρονταν, δήθεν, για το "παρεμπόριο" των μικροπωλητών τη στιγμή που βάσει της ιδεολογίας τους ο κάθε εκμεταλλευτής είναι συν-πατριώτης τους απλά επειδή στις φλέβες του ρέει "αίμα ελληνικό"... Και όλα αυτά για να διασφαλίσουν το μεροκάματο των "φτωχών" ελληνικών μαγαζιών της Ερμού και το ξέπλυμα χρήματος που ανοιχτά υποστηρίζει ο Καρατζαφύρερ τους στο Κ<span style="color:#ff0000;">υ</span>νοβούλιο.<br /><br />Φυσικά οι μετανάστες δεν άργησαν να πράξουν τα αυτονόητα και να υπερασπίσουν εαυτούς, οδηγώντας τους εθνικούς ξεφτίλες σε απεγνωσμένες κλήσεις βοήθειας προς τους διαχρονικούς προστάτες τους της ΕΛ.ΑΣ.<br /><br />Σε κείμενό τους μετά το συμβάν, και αφού διαστρέφουν πλήρως την πραγματικότητα, τα φασιστοειδή "επιφυλάσσονται" για παρόμοιες μελλοντικές δράσεις...</div><div align="justify"> </div><div align="center">Το ίδιο, και ακόμα περισσότερο, επιφυλασσόμαστε και εμείς, στο πλάι όλων των αλληλέγγυων στους μετανάστες, για να ξαναστείλουμε τους φασίστες εκεί όπου έχουν επιλέξει να ζουν - ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΤΡΥΠΕΣ ΤΟΥΣ!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-3633330277320800807?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-5302139618146747192010-04-02T19:28:00.004+03:002010-04-02T19:39:57.637+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/S7YdddLPDCI/AAAAAAAAAIA/w0r4yXc-IhM/s1600/Revolution02_sized.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5455580390491098146" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/S7YdddLPDCI/AAAAAAAAAIA/w0r4yXc-IhM/s320/Revolution02_sized.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center">Απέναντι στη λογική της υποταγής και της μιζέριας, στους καιρούς της αφομοίωσης και του θανάτου συμπαρατασσόμαστε με τις δυνάμεις της αποτίναξης και της δημιουργίας, της αλληλεγγύης και της ζωής.</div><br /><div align="center"><strong><em>Καλή επ-Ανάσταση σε όλους/ες μας!</em></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-530213961814674719?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-35188539784179265902010-03-28T13:45:00.002+03:002010-03-28T13:53:38.293+03:00Η Εκκλησία σαν μεσσιανική κοινότητα σε πορεία ελευθερίας (ό,τι προσφυώς ο Alain Badiou ονόμασε “νομαδική χαρισματικότητα” μιλώντας για το πολιτικό όραμα του Παύλου) εδώ και πολύ καιρό, πολύ νωρίς, μαρμάρωσε στην θεσμική φυλακή της νομιμότητας, μεταμορφώνοντας εαυτήν σε επιχρυσωμένο ξόανο. Η εικόνα του Λόγου πάγωσε σε είδωλο του Νόμου. Όμως το αίτημα της ελευθερίας δεν έπαψε να τίθεται διαρκώς στις συνειδήσεις των υπηκόων του Καίσαρα. Και το λογικό κενό έρχονται να το καλύψουν νέοι ενθαδικοί μεσσιανισμοί, πολιτικά ορθοί, συστημικά χρήσιμοι—οι νέοι, οικουμενικοί μεσσιανισμοί των αστών, που συγκεφαλαιώνονται στον γνωστικό μύθο της Οικολογίας.<br />Η πλάνη των αντισυστημικών, ελευθεριακών και λοιπών “εναλλακτικών” κινήσεων, βρίσκεται στο ότι έχουν αποδεχτεί σαν αφετηριακό κριτικό τους σημείο αυτόν ακριβώς τον ανθρωπιστικό-γνωστικό μύθο. Βέβαια το όραμα της ανάπτυξης δεν προσλαμβάνει σε αυτούς τις χυδαίες μορφές της σύγχρονης μονεταριστικής ζούγκλας· όμως η όποια ανάπτυξη δεν παύει να είναι πάντα επέκταση και κυριαρχία. Όπως δεν παύει ο μύθος των ατομικών δικαιωμάτων να δικαιώνει τελικά πάντα τον Νόμο και τη βία της κανονικότητα (ακόμη και όταν η κανονικότητα αυτή “προστατεύει” το πάλαι ποτέ “μη-κανονικό”).<br />Ο νέος μεταμοντέρνος οικουμενικός κοινοτισμός είναι ο κοινοτισμός των καταναλωτικών μονάδων. Το μόνο νέο είναι το προϊόν που καταναλώνεται, που είναι πλέον η αυθαίρετη φαντασία, η αυτοματοποιημένη επιθυμία. Ο παγανισμός των μικροαστών επαναστατών, των εραστών της φαντασιακής-ειρηνικής φυσικότητας, πολεμά την απαρχαιωμένη κυριαρχία του κρατισμού για να ενθρονίσει την απρόσωπη, ολοκληρωτικά γραφειοκρατική στην ουσία της, κυριαρχία της ειδωλοποιημένης Φύσης. (Μιας Φύσης τελικά αφύσικης.)<br />“Δεξιά” κι “Αριστερά” κερδοσκοπούν το fiat νόμισμα της ανάπτυξης. Αυτό, όμως, που δεν έχουν προσέξει αμφότεροι είναι ότι ο κήνσος (Μθ.22:17-21) έχει κι από τις δυό όψεις χαραγμένη τη μορφή του Καίσαρα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-3518853978417926590?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>vassilipnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-33608981724338797082010-03-23T10:12:00.004+02:002010-03-23T10:51:48.127+02:00Για τον Μάριο...<br /><br />Δε θα ασχοληθώ με τον γελοίο τρόπο που, ακόμα μια φορά, επέλεξαν οι δυνάμεις καταστολής για να επιτεθούν στο κίνημα που αντιστέκεται στις αντιανθρώπινες κυβερνητικές πολιτικές.<br /><br />Τον Μάριο δεν έχω την τύχη να τον γνωρίζω προσωπικά. Είναι πολύ πιθανόν σε εκείνη την γεμάτη παλμό πορεία κάποια στιγμή να βρεθήκαμε δίπλα-δίπλα. Ίσως και όχι... Σημασία έχει πως στη στάση ζωής του Μάριου δεν μπορώ παρά περήφανα να αναγνωρίσω έναν άνθρωπο αγωνιστή, αξιοπρεπή, αληθινό, έναν σύντροφο...<br /><br />Ο Μάριος είναι ήδη ελεύθερος, πάντα ήταν. Σφραγίζει την ελευθερία του αυτή με όλη του την ύπαρξη, με τον δρόμο που κάθε στιγμή επιλέγει να διαβεί, με το αδούλωτο φρόνημά του, αυτό που από πολύ καιρό έχουν απωλέσει οι διώκτες του, βυθισμένοι στο ψέμμα, τη συκοφαντία και την εξάρτηση.<br /><br />Δε μένει παρά να αγωνιστούμε με όλες μας τις δυνάμεις ώστε ο Μάριος να ελευθερώσει και το σώμα του, το ναό της αδούλωτης ψυχής του. Όπως και ο ίδιος δήλωσε, μέσω των λόγων του Επίκουρου, το πιο σημαντικό στη ζωή είναι η απόκτηση φίλων... Μάριε, απέδειξες πως τους φίλους δεν τους "κάνεις", δεν τους "αποκτάς"...τους κερδίζεις...<br /><br />Για τον Λάμπρο...<br /><br />Δε θα ασχοληθώ με τη λασπολογία και τη συνωμοσιολογία που αναπτύχθηκε για την εξαργύρωση μιας δήθεν επιτυχημένης αστυνομικής επιχείρησης κατά "κακοποιών" στοιχείων.<br /><br />Τον Λάμπρο δεν είχα την τύχη να τον γνωρίζω προσωπικά. Είναι πολύ πιθανόν πολλές φορές να βρεθήκαμε δίπλα-δίπλα σε πορείες και δράσεις. Ίσως και όχι... Σημασία έχει πως η ποιότητα των επιλογών του και η συγκίνηση στα μάτια κοινών μας συντρόφων είναι αρκετά για να αναγνωρίσω στο καθάριο βλέμμα του έναν άνθρωπο ελεύθερο, συνεπή, ζωντανό.<br /><br />Ο Λάμπρος παραμένει ζωντανός, γιατί ήταν ζωντανός και πριν το θάνατο του σώματός του. Οι επιλογές του ήταν επιλογές ζωής ενάντια στον καθημερινό αργό θάνατο της μοναξιάς, του εγωισμού, της αποξένωσης, της καριέρας, της άρπα-κόλας και του συμβιβασμού.<br /><br />Δε μένει παρά να κρατήσουμε ζωντανή και στην καρδιά μας τη φλόγα της ματιάς του, την αποφασιστικότητα και τη δίψα του για ελευθερία, αυτήν την ελευθερία που υπερβαίνει τα πάντα... Λάμπρο, μας έδειξες πως τελικά, ναι... υπάρχει και ζωή πριν το θάνατο...<br /><br />Για τον Μάριο και τον Λάμπρο...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-3360898172433879708?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-7411373706749048302010-02-27T18:42:00.005+02:002010-02-27T19:04:47.967+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/S4lQQ1Y1SKI/AAAAAAAAAH4/09N3kpAUQkQ/s1600-h/Earth20_sized.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5442969874793318562" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 319px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/S4lQQ1Y1SKI/AAAAAAAAAH4/09N3kpAUQkQ/s320/Earth20_sized.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify">Κάθε ξημέρωμα, όταν η δροσοσταλίδα κυλάει αργά στα φύλλα και πέφτει μουσκεύοντας το χώμα κι όταν το γεράκι σηκώνεται ζυγιάζοντας τα φτερά στην πρωϊνή αύρα, για το πρώτο του καρτέρι, έτσι ξεκινά κάθε μέρα η γιορτή στη φύση. Ο ήχος της σιωπής των δένδρων, η ευωδιά του φρέσκου και δροσερού αέρα, τα χρώματα της φύσης στο φως και στη σκιά, γλυκαίνουν την καρδιά, ανυψώνουν το νου ξυπνάνε τις μνήμες μιας αρχέτυπης φυσικής ζωής.</div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">Αν μάθεις να περπατάς με γυμνά πόδια στο χώμα, χαϊδεύεις το νερό στο ρυάκι κι αφήνεις το σώμα ελεύθερο στον άνεμο, έχεις ελπίδα ν’ ακούσεις τον παλμό, το χτύπο της καρδιάς ολόκληρης της φύσης. Αν τα χνάρια σου είναι αδύναμα, η φωνή σου σιγανή και σεβάσμια, το βλέμμα ταπεινό, υπάρχει ελπίδα να’ χεις την ομορφιά που σε περιβάλλει μέσα σου. Η φύση δεν εξουσιάζεται, ούτε και κυριαρχεί. Η φύση ακόμα δεν εκδικείται. Γεννάει, μεγαλώνει, γερνάει, πεθαίνει, ξαναγεννιέται. Ζει και πεθαίνει την ίδια τη στιγμή. Προσφέρει αενάως, χωρίς ανταπόδοση, φιλοξενεί χωρίς αμοιβή, ισορροπεί μονίμως σε τεντωμένο σχοινί. Στη φύση δεν υπάρχει ειρήνη, ούτε πόλεμος, παρά μόνο διαρκής αγώνας συνύπαρξης και εξέλιξης συναγωνισμού και αλληλεγγύης.</div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">Παρ’ όλα αυτά, σε μια περιοχή του ανθρώπινου μυαλού, την πιο σκοτεινή κι ερεβώδη, εξυφαίνεται αιώνες τώρα, το σχέδιο για την αρπαγή της ομορφιάς, τη λεηλασία της ευτυχίας, την υποταγή της λευτεριάς, την καθυπόταξη της μάνας γης. Σ’ αυτές τις σκοτεινές αβύσσους της ψυχής και του μυαλού, σφυρηλατείται η κυριαρχία. Η εξουσία πάνω στον άνθρωπο και τη φύση, δεν ήταν και δεν είναι προνόμιο ενός και μόνο πολιτικοκοινωνικού συστήματος απ’ αυτά που εφαρμόσθηκαν και ασκούνται πάνω στη γη. Η κυριαρχία διαθέτει ισχυρό παρελθόν και ισχυρότερο παρόν. Ανέκαθεν η διαστροφή της ανθρώπινης αυταρέσκειας και της διάκρισης γεννούσε τον καταστροφικότερο δυϊσμό, που θ’ απειλούσε ολόκληρο τον πλανήτη. </div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">Όταν το «εγώ» κι η φύση γινόταν κυρίαρχο, ο θάνατος και η καταστροφή ερχόταν να σμίξουν αυτά που δεν χωρίζουν ποτέ. Όταν αντίθετα, ο άνθρωπος ένιωθε μέρος του όλου, κτίζονταν κοινωνίες εξισωτικές, αλληλέγγυες, βαθιά πνευματικές. Από την Ιστορία της ανθρώπινης πορείας στον πλανήτη Γη, καμιά στιγμή δεν διέθετε την κρισιμότητα της σημερινής, για το μέλλον και την ύπαρξη της ίδιας της ζωής του ανθρώπινου είδους. Ο ανθρώπινος πολιτισμός σήμερα, διανύει την πιο αυτοκαταστροφική του πορεία, εφ’ όσον η κυριαρχία οδηγεί στο τέλος της ύπαρξης. Η φύση θα μπορεί να συνεχίσει, ο πλανήτης Γη, απλώς δεν θα λέγεται «γαλάζιος». Αλλά και πιθανόν κανείς άνθρωπος να μη γνωρίσει το νέο που θα γεννηθεί πάνω σ’ αυτόν. Αυτό θα ήταν το χειρότερο σενάριο, για το άδοξο τέλος μιας ιδιότυπης συνύπαρξης, ενός άλογου όντος και μιας έλλογης φύσης.</div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">Όμως, εκεί που φιλοξενείται στο μυαλό της ανθρώπινης διάνοιας το σκοτάδι, εκεί παραδίπλα παρεπιδημεί και το φως. Η εθελοδουλεία και η ελευθερία, διαγωνίζονταν αιώνες. Η οργανική ελεύθερη κοινωνία, μέρος του παγκόσμιου φυσικού οικοσυστήματος, υπήρξε και υπάρχει σαν όνειρο και πραγματικότητα και διαθέτει τη δύναμη της αναγέννησης του ανθρώπου και της φύσης, απελευθερώνοντας τις ζωτικότερες δυνάμεις, της αλληλεγγύης κι αλληλοβοήθειας, της συμπληρωματικότητας και της συνεργασίας. Σε μια τέτοια κοινωνία, καμιά ανθρώπινη δραστηριότητα δεν δύναται να ορθολογικοποιείται, ν’ αναλύεται και να συντίθεται, να μετράται και να υπολογίζεται και πολύ περισσότερο η γεωργία, που’ ναι η πιο φυσική κι η πιο αρχέγονη. Η καλλιέργεια της Γης, προϋποθέτει την καλλιέργεια του πνεύματος, τη διαστολή της συνείδησης και το ξεδίπλωμα των φυσικότερων ενστίκτων του ανθρώπου. Η ενασχόληση με την παραγωγή τροφής, είναι λειτούργημα. Δεν είναι εργασία και τα χωράφια δεν γίνονται εργοστάσια. Το τίμημα της ύβρης, να μετατρέψουν τη διαδικασία παραγωγής ή συλλογής τροφής σε μια μηχανοποιημένη υπερεκμετάλλευση των ανθρώπινων δυνατοτήτων και των φυσικών πόρων, αστικοποιώντας κι εκβιομηχανίζοντας και το τελευταίο εκατοστό ελεύθερης γης, θα είναι να ζήσουμε τη φρίκη μιας Οργουελιανής εποχής, απόλυτα ρομποτοποιημένης , ευνουχισμένης από συναίσθημα, ρομαντισμό, έρωτα και ελευθερία, στη δύση της ανθρώπινης πορείας. Η γεωργία, είναι το σύμβολο της άρρηκτης σύνδεσης του ανθρώπου με τη φύση, σε μια σχέση γονική, όπου η «τροφός», δίνει τους πόρους, δείχνει τον τρόπο, προσφέρει το μέτρο. </div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">Η μελέτη της φύσης ανά τους αιώνες γέννησε τις φυσικές επιστήμες, αναδεικνύοντας τη διαδικασία της άσκησης της γεωργίας σε μια απ’ τις σημαντικότερες γνώσεις. Η επιστημονικοποίηση της Γεωργίας, όμως, τους τελευταίους δύο αιώνες, σε συνδυασμό με την παγκοσμιοποιημένη εμπορευματοποίηση της τροφής, που ανέδειξαν τις Διατροφικές δικτατορίες επί γης, κατόρθωσαν να κυριαρχήσουν στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη, στοχεύοντας στην πλήρη καθυπόταξη κάθε ανθρώπινης κοινότητας και τον ολοκληρωτικό έλεγχο και του τελευταίου φυσικού πόρου. Η κυριαρχία, διαθέτει σήμερα το πλεονέκτημα της απόλυτης διείσδυσης στην καθημερινότητα των ανθρώπων, κατέχοντας τον απόλυτο έλεγχο στην επιθυμία, οργανώνοντας μια γιγάντια παγκοσμιοποιημένη κοινωνία κατανάλωσης, κατευθύνοντας την ανάγκη και δημιουργώντας τους φανταστικούς κόσμους της γεύσης, της χαράς και της απόλαυσης. Η υπερπαραγωγή βιοτεχνολογικής σκουπιδοτροφής, με τη συμβολή των κολοσσιαίων πολυεθνικών εταιρειών παραγωγής αγροεφοδίων, των διεθνών οργανισμών ΠΟΕ και ΠΟΥ και των πολιτικών ελίτ, οδηγεί εκτός απ’ την καταλήστευση των παγκόσμιων οικοσυστημάτων και στην ισοπέδωση κάθε κουλτούρας και πολιτισμού που συνυπήρχαν με τις κοινωνίες, απ’ τα βάθη του χρόνου διατηρώντας την κοινωνική συνοχή, την ποιότητα ζωής και τη συλλογική ευημερία και προστατεύοντας την πνευματική και τη σωματική υγεία. Η Οργάνωση και ο τρόπος που ασκείται η γεωργία, δεν είναι διαδικασία που επιδέχεται πολιτικές αποφάσεις Υπουργείων, τεχνικές συμβουλές ειδημόνων, το σχεδιασμό των εταιρειών. </div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">Η γεωργία ως διαδικασία παραγωγής τροφής, διαθέτει τα χαρακτηριστικά της φυσικότερης πρωταρχικής ενέργειας του ανθρώπου για την αυτοσυντήρησή του, ενστικτώδη γνώση και την άρρηκτη ανάγκη επικοινωνίας και σύνδεσης με το φυσικό περιβάλλον. Η γεωργία είναι το κυριότερο συστατικό στοιχείο της κάθε κοινωνίας. Οι παραδοσιακότερες μορφές άσκησης Γεωργίας, που διατηρήθηκαν έως και τις τελευταίες δεκαετίες στην ανθρώπινη ιστορία, διέθεταν μια γνώση βαθιά εσωτερική, κοινοκτητική και ολιστική, που διαπερνούσε κάθε πτυχή της καθημερινότητας, ορίζοντας τη λειτουργία και την ύπαρξη των κοινωνιών, με βάση τους κύκλους του φυσικού κόσμου που τις περιέβαλλε. Όταν η Γεωργία έπεφτε στα χέρια των Ιερατείων και των εξουσιομανών ηγετών και ξέφευγε της κοινοτικής διαχείρισης στο παρελθόν, μετατρεπόταν σε εργαλείο σκλαβοποίησης των πληθυσμών της υπαίθρου, μετατρέποντας τους αγρούς σε χώρους μαρτυρίου. Η γεωργία, ως ενστικτώδης παρόρμηση για διατήρηση στη ζωή και σύνδεση με το φυσικό κόσμο, προϋποθέτει την Αγροτική συνείδηση, δηλ. την επίγνωση της αξίας της διατήρησης στο ακέραιο των φυσικών πόρων, της ήπιας οργανικής διαδικασίας παραγωγής, της κοινοτικής συνοργάνωσης, της αξίας της αυτάρκειας και της διατροφικής ευημερίας και τέλος την επίγνωση της σημαντικότητας της ένταξης της γεωργίας στη δίνη της απελευθερωτικής διαδικασίας της Ανθρωπότητας, του πνεύματος και του σώματος. </div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">Καλλιεργώντας τη Γη, καλλιεργούμε τη γνώση (Masanobu Fukuoka). H γεωργία της Απελευθέρωσης, είναι η μόνη «γόνιμη» γεωργία, που οδηγεί στο δρόμο για αυτοοργανωμένες – αυτοκυβερνούμενες κοινωνίες, αυτάρκεις και υγιείς, στη βάση του ελευθεριακού κοινοτισμού.</div><br /><div></div><br /><div><em><strong>Γιώργος Φούφας, μέλος της ελευθεριακής κίνησης βιοκαλλιεργητών και της Α.Κ. αγροτών</strong></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-741137370674904830?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-61052406605806709802010-02-03T14:44:00.006+02:002010-02-04T00:56:21.884+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/S2l2F-OiNvI/AAAAAAAAAHw/GjFGEcVYdQw/s1600-h/mar.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5434004270374598386" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 242px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/S2l2F-OiNvI/AAAAAAAAAHw/GjFGEcVYdQw/s320/mar.jpg" border="0" /></a><br /><div>Φασίστες, ψευτο-χριστιανοί και λοιποί "φιλάνθρωποι" καλούν το Σάββατο 6/2/2010 συγκέντρωση διαμαρτυρίας για τη δήθεν ισλαμοποίηση που επέρχεται στο αγαπημένο τους έθνος...</div><br /><div></div><br /><div>Εμείς, επειδή ούτε φασίστες είμαστε, ούτε ψευτο-χριστιανοί, ούτε "φιλάνθρωποι" και κάθε άλλο παρά αναγνωρίζουμε έθνη και πατρίδες, θα είμαστε εκεί στο πλάι συντρόφων, "ντόπιων" και "αλλοδαπών", μαζί με μετανάστες, "νόμιμους" και "παράνομους", απέναντι από αυτούς που αποτελούν την ντροπή του ανθρώπινου είδους...</div><br /><div></div><br /><div><strong>Και ίσως αυτό που γυρεύουν να το βρουν ...</strong></div><br /><div></div><br /><div align="center"><strong>ΣΑΒΒΑΤΟ, 6/2, ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ, 11:00</strong></div><br /><div align="center"><strong>ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-6105240660580670980?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-74129536397780774032010-02-03T14:22:00.003+02:002010-02-03T15:15:29.865+02:00<a href="http://www.skai.gr/files/temp/0885DF2812084F5D00A3074F026D60A9.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 422px; CURSOR: hand; HEIGHT: 262px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://www.skai.gr/files/temp/0885DF2812084F5D00A3074F026D60A9.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify">Εκατό χρόνια, απ’ το ματωμένο ΚΙΛΕΛΕΡ, οι σύγχρονοι κολίγοι, σηκώνουν πάλι κεφάλι. Ακόμα κι αν φαντάζει γνώριμο, το σκηνικό των μπλοκαρισμένων δρόμων απ’ τ’ αγροτικά και τα τρακτέρ, τα τελευταία χρόνια, σήμερα ο αγώνας νοηματοδοτείται διαφορετικά. </div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">Κανένα σχέδιο καμιάς εξουσίας και κανένα σενάριο ευφάνταστου δημοσιογράφου δεν μπορεί να προβλέψει την δύναμη και την ορμή που γεννά το ξέσπασμα της Υπαίθρου. Απρόβλεπτη και ασυγκράτητη, άγρια και ελεύθερη η οργή του αγρότη, θα’ ρθει σαν μπουρίνι να χαλάσει την εύρυθμη, κανονική ζωή των άλλων που κατοικούν στις πόλεις και έχουν μάθει να βολτάρουν μόνο έξω απ’ αυτές τα σαββατοκύριακα, αφιονισμένοι, για διασκέδαση και χαλάρωση. Οι έμποροι λοιδωρούν, οι μεταφορείς βρίζουν, οι νοικοκυρές αγανακτούν, οι τραπεζίτες τρίβουν τα χέρια τους κι οι πολιτικοί δουλεύουν τους πάντες, λέγοντας ψέματα ακόμα και στον εαυτό τους. Κι οι αγρότες, εξακολουθούν να κλείνουν με μπλόκα τους δρόμους, προειδοποιώντας χρόνια τώρα, για τη μεγαλύτερη καταστροφή, που έρχεται για το ανθρώπινο είδος και τη φύση. </div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">Πόσες χιλιάδες αγροτικά μπλόκα πρέπει να στηθούν σ’ όλη την Ελλάδα, για να ξυπνήσουν τις κοιμισμένες συνειδήσεις των ανθρώπων της πόλης, που δεν οσμίζονται την μυρωδιά του καθημερινού θανάτου της γεωργίας, της μοναδικής παραγωγικής δύναμης, που είναι η τροφός της ζωής μας; </div><br /><div align="justify">Πόσες χιλιάδες αγρότες της Ινδίας πρέπει ν΄αυτοκτονήσουν για να καταλάβουν οι μακάριοι των μητροπόλεων, ότι η gourmet διατροφή τους στήνεται με την κλοπή της σοδειάς, του σπόρου, της ζωής της ίδιας των σύγχρονων σκλάβων της γεωργίας, που κατ’ ευφημισμόν λέγονται αγρότες, απ’ τις πολυεθνικές; </div><br /><div align="justify">Πόσες χιλιάδες ιθαγενών αγροτών της Ν.Αμερικής, πρέπει να εκτελεσθούν σαν σκυλιά απ’ τους σύγχρονους κονκισταδόρες – εταιρείες, μέσα στα χωράφια τους ή στα τροπικά δάση του Αμαζονίου, υπερασπιζόμενοι το δικαίωμα στην ύπαρξη μικρού κλήρου, την αυτοδιάθεση και την προστασία της φυσικής κληρονομιάς, για να νιώσουν οι θιασώτες της ταχυφαγίας , σ’ όλο τον κόσμο, ότι τρώγοντας καταπίνουν και μέρος απ΄την ψυχή και το σώμα του παλιού φυσικού κόσμου; </div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">Ο θάνατος της Γεωργίας, δεν είναι προνόμιο της Ελλάδας. Είναι ο παγκόσμιος σχεδιασμός της Γεωργίας, απ’ την κυριαρχία, που προετοιμάζει την πλήρη εκβιομηχάνιση μιας υπερμεγενθυμένης γεωργίας, βιοτεχνολογικής, υπέρμετρα επιχειρηματικής, αποστειρωμένης από την αγροτική κουλτούρα και τον πολιτισμό της υπαίθρου. Η σύγχρονη γεωργία δεν θα διαθέτει καν αγρότες. Το προτεινόμενο μοντέλο παραγωγής τροφής προϋποθέτει τον εξανδραποδισμό της φύσης, αστικοποιώντας και το τελευταίο τετραγωνικό ελεύθερης γης, προβάλλοντας την Ανάπτυξη ως πανάκεια, για την κατάκτηση και της τελευταίας απάτητης κορυφής. </div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">Η αστικοποίηση επελαύνει στην Ύπαιθρο, κουβαλώντας αυτοκινητόδρομους, ακριβά αυτοκίνητα, Gucci και Αrmani, μαγαζιά της νύχτας, εισβάλει στα σπίτια, στα χωριά, με τη σκουπιδοτηλεόραση, κάνοντας τη χαζομάρα αξία, αποβλακώνει, οργανώνοντας νέους υπήκοους καταναλωτές. </div><br /><div align="justify">Τα μπλόκα στους δρόμους είναι απόγνωση, δεν είναι αγώνας. Ο καθημερινός αγώνας των αγροτών συνίσταται στην ίδια τους την ύπαρξη. Σκληρός αγώνας για την επιβίωση και καθημερινός αγώνας για την επανάκτηση της αγροτικής συνείδησης και της κυτταρικής μνήμης της κοινοτικής ζωής. </div><br /><div align="justify">Τα μπλόκα στους δρόμους είναι εξέγερση, δεν είναι επανάσταση. Η επανάσταση προϋποθέτει το ξύπνημα ολόκληρης της κοινωνίας ενάντια στην Παγκόσμια δικτατορία της Κατανάλωσης. </div><br /><div align="justify">Τα μπλόκα στους δρόμους, είναι το ξεμπλοκάρισμα της οργής για την καθημερινή λεηλασία της ζωής μας και της φύσης απ’ τις βιομηχανίες του κέρδους. </div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">Δεν χρειάζεται καμιά συνδιαλλαγή με τις δυνάμεις της εξουσίας, που έστησαν το μεγάλο φαγοπότι των εταιρειών αγροεφοδίων, σπόρων, των εταιρειών πώλησης και διακίνησης των αγροτικών προϊόντων σε βάρος ολόκληρου του αγροτικού κόσμου και πλάσαραν απ’ τα χρόνια του εμφυλίου και πέρα, το απατηλό όνειρο του «εύκολου» και «άνετου» αστικού τρόπου ζωής, φτιάχνοντας τις πόλεις τέρατα κι ερημώνοντας την ύπαιθρο. Καμιά συνδιαλλαγή μ’ αυτούς που έσπρωξαν στην «πρέζα» της επιδότησης τον αγρότη, καταρρακώνοντας την προσωπικότητα και υποβαθμίζοντας έτσι την πραγματική αξία τού γεωργικού προϊόντος. </div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">Βαδίζοντας οι Αγρότες στα δικά τους μονοπάτια, όπως ξέρουν να περπατάνε ελεύθερα στη φύση, πρέπει να πορευτούν, συλλογισμένοι, γι’ αυτά που έπραξαν έως τώρα κι αυτά που δεν έπραξαν. Η αυτογνωσία, εξάλλου, είναι κομμάτι της χαμένης τους αξιοπρέπειας. </div><br /><div align="justify">Ας μην λησμονήσουν ότι έσφαλαν, αφήνοντας τους Αγροτοπατέρες να κυβερνάνε χρεωκοπημένους συνεταιρισμούς, τρώγοντας με δέκα μασέλες, τους πολιτευτάδες της κάθε εξουσίας να οργώνουν τη ζωή τους και να τους πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες και, τέλος, τους εμπόρους να τους παίζουν στα ζάρια, τζογαδόρους του εμπορίου, που κάναν τις σοδειές αέρα, «σκάζοντας τα κανόνια», και κλείνοντας τα σπίτια. </div><br /><div align="justify">Ας μη λησμονήσουν ότι έσφαλαν που’ κρυψαν στο σεντούκι τη γνώση για τη γη, όπως την είχαν κληρονομήσει απ’ τους παππούδες, μαζί με την αγνή λαϊκή καθημερινή παράδοση, δίνοντας τον χώρο ν’ απλώσει τις δικές της αξίες στην ύπαιθρο, ο νεωτερισμός της εκβιομηχανισμένης γεωργίας και του αστικού τρόπου ζωής. Αφήνοντας την χημική γεωργία να ρημάξει την φύση και τις ζωές τους, υποθήκευσαν το μέλλον και των επόμενων γενεών, κάνοντας την τροφή φαρμάκι και την γη χωματερή χημικών αποβλήτων. </div><br /><div align="justify">Ας μην λησμονήσουν ότι έσφαλαν όταν δεν διαφύλαξαν ούτε ένα σπυρί απ’ το παλιό στάρι , την ξεχασμένη ποικιλία τομάτας, το καλαμπόκι που δίνανε στα ζώα, τότε και τώρα είναι αναγκασμένοι ν’ ακουμπάνε τη μισή τους σοδειά για σπόρους (υβρίδια και μεταλλαγμένα ) στην Monsanto και την Sygenda. </div><br /><div align="justify">Πιο πολύ δεν πρέπει να λησμονήσουν ότι δεν άκουσαν εκείνο τον τρελό που φάγανε οι τσιφλικάδες, τον Μαρίνο Αντύπα, που μια κληρονομιά μας άφησε μονάχα, την αγάπη και την ανάγκη για υγιή συνεργατισμό, χωρίς την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. </div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">Αν ξυπνήσει η αγροτική συνείδηση, στην καρδιά των ανθρώπων της υπαίθρου, υπάρχει μια ελπίδα, σαν πυρκαγιά να διαδοθεί και στις αβίωτες πόλεις, κάνοντας τις εξεγέρσεις των μητροπόλεων αλλιώτικες, όμορφα καταστροφικές, υπέροχα δημιουργικές. Εξ’ άλλου, κάτω απ’ τα τσιμέντα και την άσφαλτο, χώμα και νερό υπάρχει. Ετσι μόνο στα μπλόκα, μαζί με τους αγρότες θα συνταχθούν κι όλοι της γης οι κολασμένοι, οι εργάτες γης, οι μετανάστες οι άνεργοι, οι εργάτες απ’ τις φάμπρικες, οι μικροσυνταξιούχοι κι οι απόκληροι. </div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">Αν είναι να’ρθει ο «Αγροτικός Δεκέμβρης» τώρα, καλώς να έρθει. Απλώς ας μάθει η εξουσία ότι ο Αγρότης πια δεν είναι μόνος, ούτε ψάχνει. Η μόνη Βιώσιμη Γεωργία, είναι η μη εισροεική οικολογική Γεωργία, που ασκείται από ελεύθερους ανθρώπους στις ελευθεριακές κοινότητες του μέλλοντος, ενεργειακά και διατροφικά αυτάρκεις, αμεσοδημοκρατικές και αυτοοργανωμένες. Αυτή είναι η Γεωγία που μας αξίζει, σ’ ένα περιβάλλον, ισότητας και αλληλεγγύης, κοινωνικής δικαιοσύνης, ελευθεριακής παιδείας και πολιτισμού. Καμιά διαβούλευση οργανωμένη απ’την εξουσία, δε θα δώσει οράματα και προοπτικές για το ζοφερό μέλλον που μας έχουν προετοιμάσει. Η ρήξη της υπαίθρου με τη πόλη, αν δεν συμβεί, οι καιροί που θα έλθουν θα’ ναι αμείλικτοι για το ανθρώπινο είδος και τον πλανήτη. </div><br /><div></div><br /><div><em>Γιώργος Φούφας – μέλος της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΉΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΒΙΟΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΩΝ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ και της Α. Κ. Αγροτών </em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-7412953639778077403?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-52163751732707809252010-01-21T11:13:00.000+02:002010-01-21T11:18:29.277+02:00<a href="http://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/metafiles/1llzjns.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 276px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/metafiles/1llzjns.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&amp;article_id=1120975">http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&amp;article_id=1120975</a></div><br /><div></div><br /><div>Στο παραπάνω άρθρο-σύνδεσμο ξεδιπλώνεται το ποιόν της Εκκλησίας ως εταιρείας, ως ενός κερδοσκοπικού ομίλου που αγωνιά να απλώσει το χέρι και να αρπάξει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κομμάτι από την πίτα της εκμετάλλευσης και της τοκογλυφίας.</div><br /><div></div><br /><div>Η Εκκλησία Α.Ε., που διατηρεί μετοχές στην Εθνική Τράπεζα, αναγνωρίζει στον εαυτό της το δικαίωμα να συμμετέχει ενεργά και υποστηρικτικά στο "φιλάνθρωπο" έργο των τραπεζών, και του εν γένει καπιταλιστικού οικονομικού συστήματος, που είτε τροφοδοτεί και εξάπτει τις υπερκαταναλωτικές εμμονές των ανθρώπων είτε τους οδηγεί στην εξαθλίωση, ακόμα και στην αυτοκτονία.</div><br /><div></div><br /><div>Ουαί υμίν, γραματτείς και φαρισαίοι υποκριταί... αυτό είναι το χαρούμενο μήνυμα που ζήτησε ο Χριστός να διαδώσουμε στα πέρατα του κόσμου; αυτή είναι η παρηγοριά, και το συντροφικό χέρι βοηθείας που θα προσφέρουμε στους αδύναμους για να σηκωθούν ξανά όρθιοι και να ανακτήσουν την αξιοπρέπειά τους και τη διάθεση για μια αγωνιστική ζωή;</div><br /><div></div><br /><div>Είστε εσείς, μαυροφορεμένα όρνια, τάφοι μουχλιασμένοι, που με χαρά και πόρωση περισσή θα σταυρώνατε όποιον έμπαινε εμπόδιο στο δρόμο σας, όποιον θα σας αρνούταν την αύξηση του μετοχικού σας μεριδίου, όποιον θα σας επέκρινε για την μαμωνική, χρηματόδουλη στάση σας. Είστε εσείς, ληστές με τα μαύρα, που πρώτοι και απόλυτα συνειδητοποιημένοι, θα σταυρώνατε τον ίδιο τον Χριστό αν ξανακατέβαινε στη γη, ως άλλοι ντοστογιεφσκικοί ιεροεξεταστές...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-5216375173270780925?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-46780870008216303312009-12-12T19:23:00.005+02:002009-12-12T20:02:41.418+02:00<div align="justify"><span style="font-family:georgia;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:georgia;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5414407502534946018" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 330px; CURSOR: hand; HEIGHT: 301px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/SyPW79HOLOI/AAAAAAAAAGs/7ANi448L5t8/s320/Syndicalism_.gif" border="0" /></span></div><div align="justify"><span style="font-family:georgia;">Στην παρουσίαση και σύντομο σχολιασμό που ακολουθεί θα δώσουμε την δυνατότητα στους αναγνώστες συντρόφους να διαπιστώσουν ότι η Αγ. Γραφή δεν είναι απλός και μόνο ένα ποιητικό, ιστορικό, σοφιολογικό, προφητικό και εσχατολογικό βιβλίο, αλλά συγχρόνως μαζί με τις πολλές διαφορετικές αλλά υπαρξιακά και νοηματικά ενωμένες διαστάσεις του, αναφέρετε συστηματικά και σημαντικά με μοναδικό τρόπο σε θέματα κοινωνικής δομής και οργάνωσης.<br /></div></span><br /><div align="justify"><span style="font-family:georgia;"></span></div><br /><div align="justify"><span style="font-family:georgia;">Στα αποσπάσματα που θα ακολουθήσουν τις δημοσιεύσεις μας, θα αναφερθούμε στην σχέση εργοδότη και εργαζομένου. Θα φανερώσουμε ότι τα κείμενα της Αγ. Γραφής αναφέρονται με ξεκάθαρο τρόπο στο δίκιο του εργάτη. Στην εκμετάλλευση ή στην εν δυνάμει αδικία εις βάρος του, από τους εργοδότες και τα αφεντικά, από την ολιγαρχία του πλούτου.<br /></div></span><br /><div align="justify"><span style="font-family:georgia;">Θα γίνει σαφές ότι τόσο τα ιερά κείμενα της Αγ. Γραφής όσο και οι μετέπειτα ερμηνευτές αυτών – Πατέρες- του εκκλησιαστικού γεγονότος, έγραψαν, μίλησαν και πήραν σαφείς θέσεις υπέρ των αδυνάτων, των εργατών, των κολασμένων της γής, που γίνονται βρώση στα απάνθρωπα, άρα, «δαιμονικά» σχέδια της πλουτοκρατίας κρατικής και ιδιωτικής, της δουλικής και μη δημιουργικής εργασίας της δουλειάς που γίνεται δουλεία.<br /></div></span><br /><div align="justify"><span style="font-family:georgia;"></span></div><br /><div align="justify"><span style="font-family:georgia;">Θέσεις που τεχνηέντως αποκρύφτηκαν και περιθωριοποιήθηκαν από τον αστικοχριστιανισμός αφού για γνωστούς λόγους εξουσίας και ελέγχου της θρησκευτικής μάζας και όχι μόνο, τόνιζε και συνεχίζει με ένα κατευθυνόμενο μονισμό την πνευματική και εσχατολογική διάσταση της εκκλησίας. Όμως η εκκλησία που ο Χριστός θέλησε δεν είναι μια άσαρκη μη-ανθρώπινη κοινότητα πνευματικοποιημένων οντοτήτων. Η σάρκωση του Θεού στο πρόσωπο του Ιησού αποκαλύπτει ένα Θεό που ενδιαφέρεται με απόλυτο, μοναδικό και ερωτικό τρόπο για τον άνθρωπο και την ανθρώπινη φύση στην ολότητα της. Αυτή η ολιστική αντίληψη για τον άνθρωπο θα φανεί από τα χωρία και τα αποσπάσματα που θα παραθέσουμε παρακάτω.<br /></div></span><br /><div align="justify"><span style="font-family:georgia;"><span style="color:#990000;">«Δεν θα αδικήσης τον πλησίον σου, δεν θα αρπάσης ό,τι του ανήκει. Το ημερομίσθιον του εργάτου σου δεν θα μείνει μαζί σου έως το πρωϊ. Θα πληρώσεις αυτόν το ίδιο βράδυ.» (Λευιτικόν ΙΘ΄ 13)<br /></span></div></span><br /><div align="justify"><span style="font-family:georgia;color:#990000;"></span></div><br /><div align="justify"><span style="font-family:georgia;color:#990000;">«Δεν θα ελαττώσης ούτε θα κατακρατήσης το ημερομίσθιον πτωχού και ενδεούς τόσον εκ των αδελφών σου Ισραηλιτών, όσον και από τους ξένους που ευρίσκονται εις τας πόλεις σας. Θα πληρώσης αυτόν την ιδίαν ημέραν. Δεν θα δύση ο ήλιος, χωρίς αυτός να έχη λάβει το ημερομίσθιόν του, διότι είναι πτωχός και εις αυτό στηρίζει την ελπίδα του. Εάν δεν τον πληρώσης εγκαίρως, θα φωνάξη κατά σού με αγανάκτησιν προς τον Κύριον και θα καταλογισθή εις σέ αμαρτία……» (Δευτερονόμιον ΚΔ΄ 14-15)</span></div><span style="font-family:georgia;"><span style="color:#660000;"><br /><div align="justify"><br /><span style="color:#990000;">«Θα οδηγήσω υμάς εις δίκην και κρίσιν και εγώ θα είμαι ταχύς μάρτυς κατηγορίας εναντίον …………………………………………………..εκείνων που αποστερούν την αμοιβήν του ημερομισθίου εργάτου, εναντίον αυτών που καταδυναστεύουν την χήραν και γρονθοκοπούν τους ορφανούς, όπως και εναντίον εκείνων, που διαστρέφουν την δικαίαν κρίσιν των ξένων και εκείνων οι οποίοι δεν με φοβούνται*, λέγει ο Κύριος Παντοκράτωρ.» (Μαλαχίας Γ΄ 5)</span></div><br /><div align="justify"><br /></span>*Να σημειώσουμε ότι σε όλη την Βιβλική γραμματεία υπάρχουν κάποιες έννοιες, όροι, λέξεις και φράσεις οι οποίες έχουν τελείως διαφορετικό περιεχόμενο και υπαρξιακό νόημα από αυτό που έχουμε συνηθίσει να τους αποδίδει ο αστικοχριστιανισμός και η θεσμική εκκλησία Α.Ε.<br />Έτσι όπου διαβάζουμε την λέξη <strong>φόβος</strong> Θεού δεν έχει την έννοια της ψυχολογικής και κοινωνικής καταστολής, αλλά του εσωτερικό δέους, της σχέσης του ανθρώπου με τον εσωτερικό κώδικα αξιών και αρχών, το συμβόλαιο με το εσώτερο ευατό του και τον Θεό. </div><div align="justify"></div><div align="justify">*Επίσης στην λέξη <strong>αμαρτία</strong> δεν υπάρχει καμία μορφή και αντίληψη νομικής και ηθικής παράβασης κάτι σαν παραβίαση του αστικού και ποινικού κώδικα. Αυτή είναι μια ερμηνεία που για ευνότητους λόγους διαμορφώθηκε απο την θεσμική εκκλησία και τους μεταφυσικούς ιεροξεταστές της, για να υποδουλώσουν τα θρησκευτικά αισθήματα και την ελευθερία της πίστης του λαού. Ετσι ώστε να τον ελέγχουν και να τον χειραγωγούν μέσα απο τις ενοχές, τις απειλές, και την κληρικαλιστική χορηγία αφέσεως. Είναι ένα θέμα που σίγουρα θα μας αποσχολήσει στον μέλλον μέσα απο τις σελίδες μας. </div><div align="justify">Αντιθέτως η έννοια της <strong>αμαρτίας</strong> στα βιβλικά κείμενα καθώς και στα μετέπειτα της υγιούς εκκλησιαστικής γραμματείας, ερμηνεύεται ως την υπαρξιακή αστοχία του προσώπου να ολοκληρωθεί μέσα στην ελευθερία και την χάρι. Δηλαδή να γίνει μια ακέραια προσωπικότητα που θα ζει επειδή αγαπά και για να αγαπά. Οι "εντολές" Του Θεού δεν ειναι τίποτε άλλο παρά δείχτες ελευθερίας και ολοκλήρωσης η αποτυχία να ζει κανείς ελεύθερος ως άτομο και κοινωνική παρουσία είναι πτώση και έκπτωση απο το θέλημα Του Θεού, απο την κοινωνία που τα ¨έσχατα" ως ρεαλιστική κοινωνία ουτοπίας επαγγέλονται.<br /></div></span><br /><div align="justify"><span style="font-family:georgia;">@Χαϊνης </span></div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-4678087000821630331?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδα Χριστιανών Αναρχικώνhttp://www.blogger.com/profile/12770355453543747032noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-28624545552629312642009-12-09T19:28:00.003+02:002009-12-09T19:46:35.431+02:00<div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/Sx_fEwSjSlI/AAAAAAAAAGk/u9PnnJTAIv0/s1600-h/cf87cf81cf85cf83cebfcf87cebfceb9ceb4ceb7cf82.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5413290549897808466" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 301px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/Sx_fEwSjSlI/AAAAAAAAAGk/u9PnnJTAIv0/s320/cf87cf81cf85cf83cebfcf87cebfceb9ceb4ceb7cf82.jpg" border="0" /></a><span style="color:#990000;"> <strong>Η αλλαζονεία είναι νομίζω πέρα απο εμφανής......... </strong><br /></span><div align="justify"></div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify"></div><div align="justify"><span style="font-family:georgia;"><em><strong><span style="font-size:85%;">«Πας ο υψών εαυτόν θέλει ταπεινωθεί· και ο ταπεινών εαυτόν θέλει υψωθεί…» (ΛΟΥΚ ιη.13)<br /></span></strong></em><br />Ο άνθρωπος της εξουσίας είναι τραγικά αστείος. Μιλώντας ενάντια στην βία παράγει βία. Εκπέμπει βία, την προκαλεί την αναζητά, την δημιουργεί.<br /></span><span style="font-family:georgia;">Το πρόσωπο, οι κινήσεις και τα λόγια του είναι γεμάτα από βία, μίσος και εκδικητικότητα. Οι λέξεις του είναι γυμνές. Όσο λογικά και νομιμόφρονά και εάν ακούγονται τα επιχειρήματα του, το μήνυμα που δίνει το σώμα του, η ψυχή του, είναι μίσος, βία, εκδίκηση, επιθετικότητα.<br /></div></span><br /><div align="justify"><span style="font-family:georgia;">Ο άνθρωπος της εξουσίας είναι τραγικά επικίνδυνος. Στο όνομα του «βασιλείου» του θα σκοτώσει «χιλιάδες βρέφη». Χιλιάδες αθώοι θα πέσουν νεκροί για να σωθεί το βασίλειο, η καθέδρα, η εξουσιαστική τιμή, η τάξη της άνομης συμφωνίας του με τους υπηκόους του, η συμφωνία του απόλυτου ηθικού συμβιβασμού με υπογραφές της καναπέδια ησυχίας.<br /></span></div><br /><div align="justify"><span style="font-family:georgia;">Αυτοί που διψάνε για εξουσία είναι ψυχικά ασθενείς άνθρωποι. Πάσχουν από σύμπλεγμα κατωτερότητας: έχουν μια βαθιά πληγή μέσα τους. Θέλουν ν' αποκτήσουν εξουσία για να πείσουν τον εαυτό τους πως είναι κάτι και να πείσουν και τους γύρω ότι δεν πρέπει να τους βλέπουν σαν απλούς ανθρώπους, ενώ σαν εξαίρετους ανθρώπους.<br /></span></div><br /><div align="justify"><span style="font-family:georgia;">Μακάρι, εύχομαι αυτή η αλαζονεία της εξουσίας να μην μας δώσει άλλο αίμα. Αλλά χωρίς να είμαι προφήτης νομίζω ότι με τέτοιες συμπεριφορές σπέρνουμε ανέμους και σύντομα θα θερίσουμε θύελλες. Η βία της εξουσίας φέρνει βία…. <strong><em>«μάχαιρα έδωκες, μάχαιρα θα λάβεις» (Ματθ. 26.52) ...</em></strong></span></div><br /><div align="justify"><span style="font-family:georgia;"></span></div><br /><div align="justify"><span style="font-family:georgia;">@xainis</span></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-2862454555262931264?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδα Χριστιανών Αναρχικώνhttp://www.blogger.com/profile/12770355453543747032noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-75036261490806983762009-12-07T19:00:00.003+02:002009-12-07T19:14:33.898+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_xv32Gj3wJ78/Sx008dTd9rI/AAAAAAAAAoo/50v02a7r2I4/s1600-h/1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:left;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 213px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_xv32Gj3wJ78/Sx008dTd9rI/AAAAAAAAAoo/50v02a7r2I4/s320/1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412540540432283314" /></a><br /><br />δεν μισεί η εξουσία του σκότους άλλο όσο την νεότητα<br />δεν φθονεί άλλο όσο την καθαρότητα των ματιών των παιδιών μας<br />δεν φοβάται άλλο όσο την καθαρή καρδιά τους<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-7503626149080698376?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>vassilipnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-27469172171621088372009-12-04T11:30:00.002+02:002009-12-28T14:48:12.569+02:00<em></em><a href="http://2.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/SxjXsf9KbnI/AAAAAAAAAHk/pCE2x0Lclnk/s1600-h/dolofonia_alexh__9_.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5411312111777902194" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/SxjXsf9KbnI/AAAAAAAAAHk/pCE2x0Lclnk/s320/dolofonia_alexh__9_.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center"><em>"Κάθε τί που είναι ανησυχητικό για το μέλλον και κάθε τί που τρόμαζε τα πουλιά που είχαν χάσει το δρόμο τους, στ' αλήθεια είναι πιό γνώριμο και πιό καθησυχαστικό από την 'πραγματικότητά' σας. Γιατί έτσι μιλάτε, 'είμαστε απόλυτα δεμένοι με το πραγματικό, χωρίς πίστη ούτε προλήψεις', έτσι φουσκώνετε το στήθος σας, χωρίς καν να έχετε στήθος. Ναι, πώς θα μπορούσατε να έχετε πίστη έτσι πολύχρωμοι καθώς είσαστε, εσείς που είσαστε σκέτες ζωγραφιές όλων όσων κάποτε είχαν γίνει πιστευτά... Πλάσματα εφήμερα, έτσι σας ονομάζω εσάς τους ανθρώπους της πραγματικότητας... Είσαστε άνθρωποι στείροι... Είσαστε μισάνοιχτες πόρτες που μπροστά τους περιμένουν νεκροθάφτες. Και αυτή είναι η δική σας πραγματικότητα..."</em></div><br /><div align="right">Τάδε Έφη Ζαρατούστρα, </div><div align="right">"Για τη Χώρα της Πνευματικής Καλλιέργειας"</div><br /><div align="right"></div><br /><div align="right"></div><br /><div align="right"></div><br /><div align="left"><strong>Η εξέγερση του Δεκέμβρη</strong> του 2008 ήταν μια ξεκάθαρη <strong>ρήξη με την "πραγματικότητα".</strong> </div><br /><div align="left"></div><br /><div align="left">Την παραγματικότητα που επιβάλλει ο καπιταλισμός με την εκμετάλλευση και τον καταναλωτισμό - η απάντηση ήταν η λεηλάτηση και η καταστροφή των ναών του εμπορεύματος και του χρήματος. </div><br /><div align="left">Την πραγματικότητα που επιβάλλει η καταστολή από μέρους της δημοκρατίας και του μεταμοντέρνου δόγματος για ασφάλεια και πολιτικοκοινωνική υπακοή - η απάντηση ήταν οι άγριες συγκρούσεις με τα μαντρόσκυλα της εξουσίας και τις παρακρατικές τους παραφυάδες, η μεταξίωση του φόβου και της μιζέριας σε μια δημιουργική οργή, σε μια αρνητική κατάφαση. </div><br /><div align="left">Την πραγματικότητα που επιβάλλει ο εξευτελισμός των ανθρωπίνων σχέσεων, ο αριβισμός, η "καριέρα" - η απάντηση ήταν τα δεκάδες αυτοοργανωμένα εγχειρήματα: καταλήψεις, επανοικειοποίηση ανοιχτών χώρων, αποτσιμεντοποίηση και δημιουργία πράσινων οάσεων στην έρημο των δαιδαλώδων μητροπόλεων. Η απάντησή μας ήταν η συνάντηση στο δρόμο, συντροφικά, αλληλέγγυα, χωρίς πολλά λόγια, με μια αγκαλιά που πέρα από πέτρες χωρούσε και τον/την διπλανό/ή μας.</div><br /><div align="left">Η εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 ήταν ο μπενγιαμινικός εκτροχιασμός του τραίνου της "προόδου", η "κατάσταση έκτακτης ανάγκης" από την πλευρά των καταπιεσμένων.<br /></div><div align="left">Η νιτσεϊκή θραύση των πλακών με τους νόμους του κράτους, της κοινωνίας, της ηθικής.<br /></div><div align="left">Η μπακουνική καταστροφή που μέσα της κρύβει τη χαρά της δημιουργίας.<br /></div><div align="left">Η ανάσταση που διέρρηξε τα δεσμά του κοινωνικού θανάτου...</div><br /><div align="left">Η 6η Δεκεμβρίου 2008 θα αποτελεί πάντοτε σταθμό στη διαδρομή της μνήμης ενάντια στη λήθη. Τίποτα δεν τελείωσε, όλα συνεχίζονται... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-2746917217162108837?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-43617443177197721982009-11-28T16:58:00.004+02:002010-03-28T13:17:14.473+03:00Ο όρος “Σωτήρ” είναι πολιτικός όρος που εμφανίζεται στην Ύστερη Αρχαιότητα (Ελληνιστικά Βασίλεια & Αυτοκρατορική Ρώμη) και δηλώνει την αναγνωρισμένη αγωνία των κοινωνιών για πολιτική τάξη, για σωτηρία από την διαρκώς παρούσα απειλή της κατάρευσης και του χάους. Οι πολιτικοί κυριάρχες της εποχής καλλιεργούσαν επιμελώς αυτούς τους φόβους ώστε να χτίσουν και να συντηρήσουν απολυταρχικά προσωποπαγή καθεστώτα. Οι δικτάτορες αυτοί βάφτισαν εαυτούς “Σωτήρες” και αυτό όχι μόνον χάριν ματαιοδοξίας. Το πολιτικό μήνυμα ήταν σαφές: όποιος αμφισβητεί την σωτηριώδη τυραννία δεν είναι μόνον εχθρός του κυριάρχη αλλά “εχθρός του λαού”, αφού απειλεί να ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου, να ακυρώσει την σωτηρία που ο κυριάρχης προσφέρει και να αφήσει την κοινωνία έρμαιο της αταξίας.<br />Όταν λοιπόν ο Χριστός αναλαμβάνει αυτόν τον τίτλο, τον αναλαμβάνει με πλήρη επίγνωση των πολιτικών διαστάσεών του στο συγκεκριμένο πολιτικό συμβολικό σύμπαν της εποχής του.<br /><br /> <blockquote><span style="font-weight:bold;">“κι ο Ιησούς τους κάλεσε και τους είπε:<br /> Γνωρίζετε καλά πως οι άρχοντες των λαών τους κατακυριεύουν<br /> και πως οι ισχυροί τους κατεξουσιάζουν.<br /> Αλλά δεν θα είναι έτσι και μεταξύ σας,<br /> και αν θέλει κανείς σας να είναι σημαντικός,<br /> οφείλει να είναι διάκονος,<br /> και όποιος θέλει να είναι πρώτος,<br /> να είναι υπηρέτης<br /> όπως και ο Υιός του Ανθρώπου...”</span> [Μθ.20:25-8]<br /></blockquote><br />Την πρακτική αυτή των δικτατόρων της Ύστερης Αρχαιότητας, χωρίς βέβαια την ίδια σωτηριολογική ονοματολογία, την επανέλαβαν οι σύγχρονοι των φασιστικών και ολοκληρωτικών κινημάτων. Η αντίστοιχη σημερινή πολιτική ορολογία, όπως είναι γνωστό, είναι “κατάσταση εκτάκτου ανάγκης”. Είναι εκείνη η συγκυρία που επιτρέπει στον κυριάρχη να καταργήσει κάθε πολιτικό φραγμό και να συγκεντρώσει στα χέρια του όλη την εξουσία, νομοθετική και εκτελεστική, ώστε να καταστήσει εαυτόν προσωποποίηση της κοινωνίας (του έθνους, της ανθρωπότητας, ή ότι άλλο αυτός κρίνει πολιτικά αντιπροσωπευτικό) και έτσι να ταυτίσει τον Νόμο με το θέλημα του. Για όλο αυτό χρειάζεται ένα και μόνο πράγμα: τον “Εχθρό”. Ο Εχθρός είναι η αναγκαία συνθήκη που θα του επιτρέψει την μετάβαση όλων των εξουσιών στα χέρια του, και όταν αυτός δεν υπάρχει, όπως συνήθως γίνεται, πρέπει να τον εφεύρει. Για να είναι όμως και ικανή αυτή η συνθήκη θα πρέπει ο Εχθρός να αναγνωρίζεται σαν τέτοιος και από το πολιτικό σώμα της κοινωνίας. Αυτό είναι κάτι που θέλει δουλειά. Και αυτήν την δουλειά μπορεί να την φέρει εις πέρας μόνο ένας θεσμικός καθοδηγητής με ευρεία αποδοχή στην κοινωνία που ο μέλλων “Σωτήρ” απευθείνεται. Ένας τέτοιος διαμορφωτής συνειδήσεων είναι πάντα ένας θεσμικός μεταφυσικός ερμηνευτής του συλλογικού φαντασιακού. Στην περίπτωση μας, την σημερινή μεταμοντέρνα, μετα-ανθρωπιστική, γραφειοκρατική κατάσταση, όπου η μεταφυσική ερμηνεία είναι απολύτως ενθαδική (“natural supernaturalism”), ο νέος “μάγος της φυλής” ονομάζεται Επιστήμη, και τα δόγματα του, με τα οποία διαμορφώνει τις συνειδήσεις, λέγονται Οικολογία και Βιοεπιστήμες.<br /><br />Ο Εχθρός λοιπόν είναι προ των πυλών: Κλιματική αλλάγή, Πανδημίες, και ό,τι άλλο προκύψει. Ο Σωτήρας όμως που είναι; Γιατί κρύβεται; Τα πλήθη τον αναμένουν ζαρωμένα μπροστά στα φωτεινά κουτιά τους.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-4361744317719772198?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>vassilipnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-31919024310532934592009-11-18T11:14:00.004+02:002009-11-18T11:51:02.591+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/SwPDUAEWBeI/AAAAAAAAAHU/z-LEp2Nn1Jk/s1600/tsantahk9mrr.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 233px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/SwPDUAEWBeI/AAAAAAAAAHU/z-LEp2Nn1Jk/s320/tsantahk9mrr.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405378726157747682" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/SwPDB-m9NUI/AAAAAAAAAHM/7oDJ9k4izu4/s1600/8152713.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 216px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/SwPDB-m9NUI/AAAAAAAAAHM/7oDJ9k4izu4/s320/8152713.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405378416528405826" border="0" /></a><br /><br />Μια μεγαλειώδης πορεία, να θυμίζει ότι το Πολυτεχνείο δεν ήταν ούτε είναι γιορτή, δεν είναι μνημόσυνο, δεν είναι φιέστα της αστικής δημοκρατίας, δεν είναι νταβατζιλίκι του Κ.Κ.Ε., δεν είναι οι γεμάτοι μπάτσους και ασφαλίτες δρόμοι, δεν είναι πρόγονος της σοσιαλφασιστικής κυβέρνησης του "αντιεξουσιαστή" γιωργάκη και του υπουργού του, χρυσοαυγουλίδη.<br /><br />Μια μεγαλειώδης πορεία με παλμό, συνθήματα, όρθια κεφάλια, συγκρούσεις, θέληση για ελευθερία και καθαρό αέρα μέσα στη βρώμα των δακρυγόνων τους και τη σαπίλα των ψυχών τους.<br /><br />Πλειάδα συντρόφων/ισσών εγκλωβίστηκε χθες στις γραμμές των ταγμάτων εφόδων της δημοκρατίας και των γερμανοτσολιάδων τους. Πλήθος κόσμου χτυπήθηκε ανελέητα, ξεφτιλίστηκε, προσάχθηκε, αποτέλεσε τον αποδέκτη του κομπλεξισμού κάθε ένστολου καθάρματος και της τρομοκρατικής πολιτικής των γραβατωμένων, σοσιαλιστικών αφεντικών του.<br /><br />Ο αγώνας συνεχίζεται, όπως μετά από κάθε μάχη, κάθε σύγκρουση. Όσο για εσάς γουρούνια... χακί, μπλέ, ασφαλίτικα, με δίκυκλα και κράνη, σοσιαλιστικά, σοσιαλδημοκρατικά, με γραβάτες και χαρτοφύλακες...<br /><br />ΜΑΣ ΠΡΟΚΑΛΕΙΤΕ ΕΜΕΤΟ....ΝΑ ΕΥΧΕΣΤΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΜΕΤΟΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΟΡΓΗ ΜΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΣΑΣ ΠΝΙΞΕΙ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-3191902431053293459?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-42796212219397829122009-10-26T23:24:00.003+02:002009-10-26T23:38:46.773+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/SuYW3ebtliI/AAAAAAAAAG8/_u34CxBZM4I/s1600-h/parelash.GIF"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 130px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/SuYW3ebtliI/AAAAAAAAAG8/_u34CxBZM4I/s320/parelash.GIF" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397026345768031778" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Τα έθνη</span>... φαντασιακές κατασκευές που ξεπήδησαν με την εμφάνιση των αστικών στρωμάτων στην ιστορία...<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Τα σύνορα</span>... χαρακιές στο κορμί ενός πλανήτη που χωρίζουν "εμάς" από τους "άλλους", τους "καλούς" από τους ¨κακούς", τους "άσπρους" από τους "μαύρους", τους "φίλους" από τους "εχθρούς"...<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Οι παρελάσεις</span>... φασιστικά κατάλοιπα μιας λογικής που προωθεί και επιβάλλει την πειθαρχία της αγέλης, την υπακοή, την ισοπέδωση της προσωπικότητας, τον αφανισμό της ιδιαιτερότητας, τον εξοβελισμό του προσώπου...<br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;"><br /><br />ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΛΑΣΗ!</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-4279621221939782912?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-87931430622921056882009-10-25T14:44:00.002+02:002009-12-28T14:36:13.723+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/St3AuKAaApI/AAAAAAAAAGs/fcAnbTfvrSE/s1600-h/Pilate-Washing-His-Hands.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394679827852296850" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/St3AuKAaApI/AAAAAAAAAGs/fcAnbTfvrSE/s320/Pilate-Washing-His-Hands.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><div align="left"><br />Το κράτος είναι κάτι ανύπαρκτο καθεαυτό. Κάτι που δεν διαθέτει υλική υπόσταση. Αυτό που εκλαμβάνουμε είναι η αφαίρεση «Κράτος», η ιδέα, η έννοια. Το Κράτος υπάρχει δια μέσου αυτών που το στελεχώνουν. Κυβερνήτες, δήμαρχοι, πρόεδροι, βασιλείς, αυτοκράτορες, αστυνομικοί, ψηφοφόροι... Άνθρωποι σαν όλους τους άλλους, αλλά πώς διαχειρίζονται την «ανθρωπινότητά» τους με το να αποτελούν όργανα του Κράτους; Ένας αστυνομικός παύει να είναι καταπιεστής όταν απεκδύεται της στολής του; Και πόσοι «πολίτες - μπάτσοι» χωρίς στολή βρίσκονται εκεί έξω;<br /></div><br /><div align="left">Το να «ενδυθείς» το Κράτος απαιτεί μια σειρά προϋποθέσεων. Η υποκρισία είναι μια από αυτές. Αρκεί να δει κανείς τις προεκλογικές ομιλίες και τους εκλεγμένους υποψηφίους. Δεν αναφέρομαι στις γνωστές «υποσχέσεις» αλλά στον προεκλογικό λόγο γενικά, στις προτάσεις και στη δηκτική κριτική της συμπεριφοράς των αντιπάλων που γίνονται τελικά αντικείμενο μίμησης, και σε τόσα άλλα που παρατηρούνται σε μια τέτοια περίοδο.<br /></div><br /><div align="left">Ο στόχος εδώ είναι να καταδείξω αυτή την (υποκριτική) πλευρά της κρατικής μηχανής και να τη συνδέσω με ένα περιστατικό από την καταδίκη του Χριστού, όπου το Ρωμαϊκό Κράτος δείχνει τις καλές του προθέσεις.<br /></div><br /><div align="left">Σύμφωνα με τον Jacques Ellul, το μεγαλύτερο όπλο της Ρώμης ήταν ο νόμος. «Δίδαξα τον Ρωμαϊκό νόμο για είκοσι χρόνια και εντόπισα όλες τις αποχρώσεις και όλες τις τεχνικές των δικηγόρων που μοναδικός τους σκοπός ήταν να εκφέρουν το σωστό. Όριζαν τον νόμο ως την τέχνη του καλού και του δικαίου και μπορώ να σας διαβεβαιώσω πως σε εκατοντάδες περιπτώσεις οι αποφάσεις που πάρθηκαν απέδιδαν δικαιοσύνη» [Ellul Jacques, Αnarchy and Christianity]<br /></div><br /><div align="left">Έπειτα από τη δίκη του Χριστού, την προσπάθεια του Πιλάτου να απελευθερώσει Αυτόν αντί του Βαραββά και την άρνηση του όχλου, βλέπουμε στο κατά Ματθαίον 27, 24 ότι ο Ρωμαίος κυβερνήτης προβαίνει στο περίφημο «νίπτω τας χείρας μου», προφέροντας τα εξής: «Εγώ είμαι αθώος για το αίμα αυτού του δικαίου. Το κρίμα πάνω σας». Δώστε προσοχή στην πρώτη πρόταση, «αίμα αυτού του δικαίου». Ο Πιλάτος αναγνώριζε το Χριστό ως αθώο αποκαλώντας τον δίκαιο ενώπιον του όχλου. Από αυτό το σημείο και ύστερα ποιά θα έπρεπε να είναι η συμμετοχή του Ρωμαϊκού Κράτους στην υπόλοιπη διαδικασία;<br /></div><br /><div align="left">Ο Ellul μας υπενθυμίζει πως ο Πιλάτος λογοδοτούσε απευθείας στον Καίσαρα. Με δυο λόγια, κατείχε την υψηλότερη πολιτική εξουσία στην περιοχή, από την οποία εξαρτιόταν η εύρυθμη λειτουργία της τοπικής κρατικής μηχανής. Γι’ αυτό το λόγο, για να αποδείξει δηλαδή την απόδοση της δικαιοσύνης γα την οποία τόσο πολύ θαυμάζεται το Ρωμαϊκό Κράτος ως τα σήμερα, θα έπρεπε έπειτα από το νίψιμο των χεριών του και το χαρακτηρισμό του Χριστού ως δικαίου, να αποσυρθεί και να ασχοληθεί με τα λοιπά κρατικά ζητήματα. Αλλά όπως θα δούμε δεν ήταν αυτό που συνέβη.<br /></div><br /><div align="left">Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει ο διαχωρισμός «ανθρώπου» και «εκπροσώπου του Κράτους»; Το ερώτημα αυτό τέθηκε στις προηγούμενες παραγράφους και εγείρει ερωτήματα για την πρακτική του Πιλάτου. Με το που ο όχλος αποδέχθηκε όλη την ευθύνη και το κρίμα στο στίχο 25, έχουμε τους στίχους 26 ως και 31 που αποδεικνύουν πως το Κράτος (ή ο Πιλάτος;) δεν αποχώρησαν ως όφειλαν. «Τότε οι στρατιώτες του Πιλάτου πήραν τον Ιησού στο διοικητήριο και μάζεψαν γύρω του όλη τη φρουρά. Του έβγαλαν τα ρούχα και τον έντυσαν με μια κόκκινη χλαίνη. Έπλεξαν ένα στεφάνι από αγκάθια και του το φόρεσαν στο κεφάλι σαν στέμμα, και στο δεξί του χέρι τού έβαλαν ένα καλάμι. Ύστερα γονάτισαν μπροστά του και του έλεγαν περιπαιχτικά: ‘ Ζήτω ο βασιλιάς των Ιουδαίων!’ Έπειτα τον έφτυσαν, του πήραν το καλάμι και μ’ αυτό τον χτυπούσαν στο κεφάλι. Αφού τον περιπαίξανε, του έβγαλαν τη χλαίνη, τον έντυσαν με τα ρούχα του και τον πήγαν να τον σταυρώσουν».<br /></div><br /><div align="left">Έτσι λοιπόν! Αμέσως μετά την απόφασή του ο Πιλάτος μαστίγωσε το Χριστό και οι Ρωμαίοι στρατιώτες τον οδήγησαν στη σταύρωση, αφού τον χτύπησαν και τον ταπείνωσαν. Είναι κατανοητή (αν και ανάξια επεξήγησης) η στάση του Ρωμαίου κυβερνήτη να «νίψει τας χείρας του». Ο Πιλάτος δεν επιθυμούσε να αναμειχθεί σε κάτι με το οποίο διαφωνούσε, παραχωρώντας αυτή την ανάμειξη στο Κράτος το οποίο και εκπροσωπούσε. Πόσο μεγάλος είναι ο διχασμός; Μέχρι ποιού σημείου δύναται η «δικαιολόγηση» πρακτικών εν ονόματι του εργασιακού καθήκοντος;<br /></div><br /><div align="right"><em><strong>Filipe Ferrari</strong></em></div><br /><br /><div align="left"><em><strong>*</strong></em>Μεταφρασμένο, από τα αγγλικά, κείμενο του αναρχοχριστιανού συντρόφου Filipe Ferrari από τη Βραζιλία (<a href="http://peplozine.blogspot.com/2009/10/do-ser-e-do-estado.html">http://peplozine.blogspot.com/2009/10/do-ser-e-do-estado.html</a>)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-8793143062292105688?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-8521098741242541072009-10-20T12:31:00.007+03:002009-10-20T13:24:01.374+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/St2PHnyNq2I/AAAAAAAAAGk/_3pfJDZs204/s1600-h/img_2154.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394625289761172322" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/St2PHnyNq2I/AAAAAAAAAGk/_3pfJDZs204/s320/img_2154.jpg" border="0" /></a><br /><div><em>"Τα ξημερώματα της 26 Σεπτέμβρη 15 αστυνομικοί εισβάλλουν στο σπίτι πακιστανών εργατών στη Νίκαια. Ο </em><a href="http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&amp;article_id=1090675#1090678"><em>Μοχάμεντ Καμράν Ατίφ ξυλοκοπείται</em></a><em> μαζί με συγγενείς και συγκατοίκους του. Τα όργανα της "προστασίας" του πολίτη τον μεταφέρουν στο Α.Τ. Νίκαιας σαν ύποπτο για ξυλοδαρμό ανηλίκου και εκεί συνεχίζεται ο άγριος ξυλοδαρμός του. Τον δένουν χειροπόδαρα και τον χτυπούν με γκλομπς. Του κάνουν ηλεκτροσόκ με καλώδια στα χέρια και στα γόνατα.<br />Ο μηνυτής δεν τον αναγνωρίζει, αποσύρει τη μήνυση και οι μπάτσοι τον αφήνουν ελεύθερο, αφού βάζουν τον αδερφό του να υπογράψει ότι τον παρέλαβε χωρίς ούτε έναν μώλωπα, προσπαθώντας έτσι να </em><a href="http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&amp;article_id=1091118"><em>καλύψουν το δολοφονικό τους έργο</em></a><em>. Στις 9 Οκτώβρη, ο Μοχάμεντ Καμράν πεθαίνει εξαιτίας της αστυνομικής "περιποίησης" που είχε δεχτεί λίγες μέρες πριν." </em></div><br /><div align="right"></div><br /><div align="right">Athens Indymedia, 10/10/20009</div><br /><div align="right"></div><br /><div align="right"></div><br /><div align="left">Το Σάββατο, 17/10/2009, 400 περίπου άνθρωποι αποφάσισαν να δράσουν δυναμικά απέναντι σε έναν ακόμα "τυχαίο" θάνατο από τις "περιποιήσεις" αυτών που <strong>με πλήρη συνείδηση</strong> έχουν επιλέξει την απέκδυση οτιδήποτε ανθρώπινου, μεταβάλλοντας τους εαυτούς τους σε κτήνη που όχι μόνο φυλάνε τα αφεντικά τους αλλά αναλαμβάνουν και τη διενέργεια των εκκαθαρίσεων που επιβάλλει η δημοκρατία τους. Η πορεία ενάντια σε μια ακόμα κρατική θηριωδία κινήθηκε προς το ΑΤ Νίκαιας, μέσα από δρόμους και γειτονιές, με τους κατοίκους να αποδοκιμάζουν τα μισθοφορικά σκυλιά που την επιτηρούσαν. </div><br /><div align="left">Φτάνοντας στο ΑΤ, πολλοί σύντροφοι - ισσες έπραξαν το <strong>αυτονόητο </strong>πετώντας πέτρες και μπογιές προς το "στρατόπεδο συγκέντρωσης &amp; βασανιστηρίων" με τους μπάτσους να ανταπαντούν κάνοντας χρήση δακρυγόνων και προσπαθώντας να διεμβολήσουν την πορεία. Αν και αυτή τη φορά δεν επαναλήφθηκαν λάθη τακτικής του παρελθόντος, και η περιφρούρηση της πορείας στάθηκε στο ύψος της απωθώντας τα ανθρωποειδή, δυστυχώς κάποιοι/ες σύντροφοι/ισσες αποκόπηκαν από τον κύριο όγκο των διαδηλωτών και συνελήφθησαν, μαζί με κάποιους/κάποιες που έπεσαν σε μπλόκα των ένστολων καθαρμάτων μετά το πέρας της πορείας.</div><div align="left"><br />Από τους 8 συλληφθέντες, οι 5 διώκονται με κακουργήματα με βάση τον νέο νόμο περί κουκούλας (αυτόν που το σοσιαλιστικό μΠΑτΣΟΚ θεωρούσε αντιδημοκρατικό και άστοχο) ενώ για τους υπόλοιπους 3 οι κατηγορίες είναι σε βαθμό πλημμελήματος.<br />Την Κυριακή αφέθηκε ελεύθερος ο ένας που απολογήθηκε, με τους υπόλοιπους 7 να παραμένουν κρατούμενοι για να περάσουν από τον ανακριτή σήμερα. </div><br /><div align="left">Η ανυποταγή ελεύθερων ανθρώπων στη νάρκωση, το φόβο, την αποχαύνωση, την αποξένωση και την καταστολή που πρεσβεύουν τα μεταμοντέρνα κράτη και δημοκρατίες είναι για εμάς στάση ζωής και δημιουργική πρακτική. Ακόμα περισσότερο, η αλληλεγγύη μας στους/στις αιχμαλώτους της δημοκρατίας. Ο αγώνας συνεχίζεται...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-852109874124254107?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-85591632763392653742009-10-10T11:43:00.002+03:002009-10-10T11:58:31.104+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/Ssdlwrw-1aI/AAAAAAAAAGU/FLr0h_0LcmA/s1600-h/anarchist+logo.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 303px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/Ssdlwrw-1aI/AAAAAAAAAGU/FLr0h_0LcmA/s320/anarchist+logo.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5388387366228383138" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;">Απευθύνουμε έκκληση σε όλους/ες τους συντρόφους/ισσες για έμπρακτη συνδρομή στην προσπάθειά μας να δημιουργηθεί για πρώτη φορά ένα </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >αρχείο</span><span style="font-size:130%;"> καταγραφής της </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >αναρχοχριστιανικής δράσης</span><span style="font-size:130%;"> στον ελλαδικό χώρο.<br /><br />Στοχεύουμε στη συγκέντρωση έντυπου και ηλεκτρονικού υλικού (περιοδικά, μπροσούρες, εφημερίδες, ηλεκτρονικά αρχεία κ.ά.) ολικού ή και μερικού αναρχικού - χριστιανικού χαρακτήρα ώστε κατόπιν επεξεργασίας και αρχειοθέτησης να συγκροτηθεί μια βάση δεδομένων όπου κάθε ένας/μία από εμάς θα έχει ελεύθερη πρόσβαση και δικαίωμα αναπαραγωγής της.<br /><br /></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >Επικοινωνία</span><span style="font-size:130%;"> στο e - mail </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >akeldama09@gmail.com</span><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">Ακελδάμα - <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ομάδα Χριστιανών Αναρχικών</span></span></span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-8559163276339265374?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδα Χριστιανών Αναρχικώνhttp://www.blogger.com/profile/12770355453543747032noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-57127405322324036942009-10-05T15:02:00.000+03:002009-10-05T15:03:53.870+03:00<div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/Sse8kEqlmVI/AAAAAAAAAGc/-n_7I-hz_w8/s1600-h/p233.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5388482807085766994" style="margin: 0px auto 10px; display: block; width: 258px; height: 320px; text-align: center;" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/Sse8kEqlmVI/AAAAAAAAAGc/-n_7I-hz_w8/s320/p233.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div>Πριν από πολύ καιρό, κάποιοι αναφώνησαν: «Ο Θεός πέθανε!». Ανάμεσα σε αυτούς που χρησιμοποίησαν αυτή τη φράση (κυριολεκτικά ή μεταφορικά) ανήκουν κάποια από τα σημαντικότερα ονόματα της φιλοσοφίας και των ανθρωπιστικών επιστημών.<br /><br />Η δήλωση αυτή ήρθε μαζί με τις νέες ιδέες ενός κόσμου που ξεδιπλώθηκε μπροστά στα μάτια και τον νου των ανθρώπων. Ήταν ο Διαφωτισμός, ο Αιώνας των Φώτων! Η σκοτεινή εποχή που φίμωσε την επιστημονική γνώση αποτελούσε πλέον παρελθόν. Ο Μεσαίωνας, ο «σκοτεινός αιώνας», τελικά υποσκελίστηκε και ξεπεράστηκε.<br /><br />Μια από τις κύριες οργανώσεις που κυριάρχησαν στο Μεσαίωνα, η Ρωμαϊκή Καθολική Εκκλησία, αποτέλεσε τώρα στόχο των ανθρώπων του πνεύματος. Με επαρκή επιχειρήματα επιτέθηκαν κατά των δογμάτων της εκκλησίας του Πάπα, των προσταγών του, των ιδεών και των διδασκαλιών του. Επιπλέον, άσκησαν σφοδρή κριτική στην ιεραρχική δομή της εκκλησίας και στο παπικό αλάθητο. Υπό ένα πρίσμα βιβλικό , είχαν δίκιο!<br /><br />Ωστόσο, όλοι αυτοί που αναφώνησαν «ο Θεός πέθανε» δεν υπέπεσαν σε σφάλμα, απλά άργησαν. Ο «θεός» που αρνήθηκαν ήταν ήδη νεκρός, εδώ και καιρό, ένας ιδρυματικός θεός, δημιούργημα μιας διεφθαρμένης εκκλησίας, ποδηγέτης της ανθρώπινης ελευθερίας, ένας θεός που ήταν πάντα νεκρός. Ο υιός του, με απαλά και εξευρωπαϊσμένα χαρακτηριστικά, μπλε μάτια και όμορφο δέρμα, δεν θύμιζε σε τίποτα αραβοεβραίο ξυλουργό.<br /><br />Ο ζων και σωτήρας Θεός ήταν παρών στις ζωές των καταδιωκόμενων, των φλεγόμενων στην πυρά της «Ιεράς» Εξέτασης, των πορνών, εκείνων που κατέφασκαν σε έναν αληθινό και ζωντανό δρόμο. Αυτή είναι η φιγούρα του Ιησού των Ευαγγελίων, του συμπορευόμενου με τους άπορους και τους παρίες μιας υποκριτικής και σκληρής κοινωνίας. Ενός Θεού που σίγουρα απουσίαζε από την πώληση των συγχωροχαρτιών, από τις ψυχρές και μηχανικές τελετουργίες, γραμμένες σε μια γλώσσα που οι μάζες αγνοούσαν, από τις σφαγές και τους πολέμους που έγιναν στο όνομά του. Όπως και σήμερα, που δεν συμπορεύεται με εκείνους που θησαυρίζουν εν ονόματι της λύτρωσης, ούτε με αυτούς που εξαπατούν μέσω των μίντια και των εκλογικών διαδικασιών, μέσα στις σχολικές αίθουσες και μπροστά από την αγία τράπεζα.<br /><br /><br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">Filipe Ferrari</span></span><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: left;"></div><br /><br /><div style="text-align: left;">*Μεταφρασμένο, από τα αγγλικά, κείμενο του αναρχοχριστιανού συντρόφου Filipe Ferrari από τη Βραζιλία (<a href="http://peplozine.blogspot.com/2009/10/deus-esta-morto-gracas-deus.html">http://peplozine.blogspot.com/2009/10/deus-esta-morto-gracas-deus.html</a>).<br />Χαιρετίζουμε τη φλόγα που σιγοκαίει από τους συντρόφους μας στη Λατινική Αμερική για αναρχική - χριστιανική δράση.<br /></div></div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-5712740532232403694?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-64094000898070278012009-10-01T14:37:00.002+03:002009-10-01T14:49:03.528+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/SsSVotZJM4I/AAAAAAAAAGM/VVN-tLjuQw4/s1600-h/ekloges.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5387595580854317954" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 237px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/SsSVotZJM4I/AAAAAAAAAGM/VVN-tLjuQw4/s320/ekloges.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center">ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ/ΕΣ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΠΩΣ ΜΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΤΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ<br /></div><br /><div align="center">ΠΩΣ ΑΡΚΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ, ΨΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΜΑΥΡΟΓΙΑΛΟΥΡΟΙ<br /></div><br /><div align="center">ΠΩΣ Η ΤΥΦΛΗ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΚΑΙ Η ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΦΥΤΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΥΣΗ<br /></div><br /><div align="center">ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΑΡΕΘΗΚΑΝ ΝΑ ΑΚΟΥΝ ΤΑ ΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΙΔΙΑ, ΑΠΟ ΜΙΑ ΔΕΞΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΟΡΤΑΙΝΕΙ ΝΑ ΠΟΔΟΠΑΤΑ ΖΩΕΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΠΟΥ, ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΕΝΗ, ΜΕΤΑΘΕΤΕΙ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΛΛΟ ΚΟΣΜΟ...<br /></div><br /><div align="center">ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ/ΕΣ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ/ΕΣ<br /></div><br /><div align="center"><strong>ΑΚΥΡΟ - ΑΠΟΧΗ<br />ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗ ΣΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-6409400089807027801?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδα Χριστιανών Αναρχικώνhttp://www.blogger.com/profile/12770355453543747032noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-38935444820183421662009-09-29T01:25:00.000+03:002009-09-29T01:27:07.580+03:00<div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/Sq0HgmeoF7I/AAAAAAAAAGU/ZZ7OX-sa-_k/s1600-h/People04.thumb"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5380965386443823026" style="margin: 0px auto 10px; display: block; width: 126px; height: 150px; text-align: center;" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/Sq0HgmeoF7I/AAAAAAAAAGU/ZZ7OX-sa-_k/s320/People04.thumb" border="0" /></a><br /><br /><div>Ωστόσο στο μεταξύ, το φεουδαρχικό σύστημα, με τη δουλοπαροικία του, το οποίο εγκαθιδρύθηκε στην Ευρώπη μετά τη διάσπαση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, άρχισε να αποσυντίθεται, ειδικά από την εποχή των σταυροφοριών και έπειτα από μια σειρά σημαντικών εξεγέρσεων σε χωριά και πόλεις.<br /><br />[Οι σταυροφορίες προκάλεσαν μαζικές μετακινήσεις του πληθυσμού. Ένας δουλοπάροικος μπορούσε να απελευθερωθεί εάν έραβε ένα σταυρό στο μανίκι του και ακολουθούσε τους σταυροφόρους].<br /><br />Εξαιτίας της διάδρασης με την Ανατολή και της αυξανόμενης εμπορικής δραστηριότητας στη στεριά και τη θάλασσα, δημιουργήθηκαν, σταδιακά, στην Ευρώπη πόλεις στις οποίες, μαζί με την ανάπτυξη του εμπορίου, της βιοτεχνίας και των τεχνών αναπτύχθηκε και το πνεύμα της ελευθερίας. Από τον δέκατο αιώνα οι πόλεις αυτές ξεκίνησαν να καταλύουν τη δύναμη των κοσμικών εξουσιαστών και των επισκόπων. Τέτοιες εξεγέρσεις εξαπλώθηκαν ταχύτατα, με τους κατοίκους των εξεγερμένων πόλεων να σχεδιάζουν μόνοι τους τις «χάρτες» και τις «διατάξεις» των δικαιωμάτων τους. Έπειτα, είτε ανάγκαζαν τους εξουσιαστές να αναγνωρίσουν και να υπογράψουν αυτές τις χάρτες είτε τους απέπεμπαν από την πόλη δίνοντας όρκο για τήρηση αυτών των νέων διατάξεων ελευθερίας στην καθημερινότητά τους. </div><br /><br /><div>Πρώτα από όλα αρνούνταν να αναγνωρίσουν τα δικαστήρια τα δικαστήρια επισκόπων και πριγκίπων, εκλέγοντας τους δικούς τους δικαστές. Δημιουργούσαν τη δική τους πολιτοφυλακή για την υπεράσπιση της πόλης, ορίζοντας οι ίδιοι τον διοικητή της, και, τέλος, προσχωρούσαν σε συμμαχίες και ομοσπονδίες με άλλες ελεύθερες πόλεις.<br /></div><br /><div>Επίσης πολλές πόλεις απελευθέρωσαν τους χωρικούς γειτονικών περιοχών από το ζυγό των κοσμικών και εκκλησιαστικών εξουσιαστών στέλνοντας, προς βοήθεια των χωριών, την πολιτοφυλακή τους. Η Γένοβα, για παράδειγμα, έδρασε κατ’ αυτόν τον τρόπο από τον δέκατο, κιόλας, αιώνα.<br /></div><br /><div>Σταδιακά η απελευθέρωση των πόλεων και η δημιουργία ελεύθερων κοινοτήτων εξαπλώθηκαν σε όλη την Ευρώπη: πρώτα στην Ιταλία και την Ισπανία, ύστερα στη Γαλλία τον δωδέκατο αιώνα, στην Ολλανδία και την Αγγλία και, τέλος, σε όλη την κεντρική Ευρώπη φτάνοντας ως τη Βοημία, την Πολωνία, ακόμα και την βορειοδυτική Ρωσία όπου το Νόβγκοροτ και το Πσκοβ, με τις αποικίες τους στη Βιάτκα, τη Βολόγδα κ.τ.λ., υπήρχαν ως ελεύθερες δημοκρατίες για μια περίοδο μερικών αιώνων. Με αυτόν τον τρόπο οι ελεύθερες πόλεις αναβίωναν το ελεύθερο πολιτικό σύστημα, χάρη στο οποίο, δεκαπέντε αιώνες νωρίτερα, ένας διαφωτισμός είχε ανθίσει τόσο θαυμαστά στην Αρχαία Ελλάδα. Η ίδια κατάσταση επαναλαμβανόταν τώρα στις ελεύθερες πόλεις της δυτικής και κεντρικής Ευρώπης.<br /><br />[Υπάρχει μια πληθώρα εξαιρετικών πραγματειών που καλύπτει αυτή την περίοδο της ιστορίας αλλά έχουν όλες καταδικαστεί στη σιωπή από τα κρατικά σχολεία και πανεπιστήμιά μας. Ο αναγνώστης θα βρει μια λίστα στο βιβλίο μου Αλληλοβοήθεια, όπου παρατίθεται, επίσης, μια σύντομη σκιαγράφηση της ζωής στις ελεύθερες μεσαιωνικές πόλεις].<br /><br />Ταυτόχρονα με τη γένεση αυτής της νέας, ελεύθερης ζωής, ξεκίνησε επίσης και η αναγέννηση της γνώσης, των τεχνών και της ελευθερίας της σκέψης, μια εποχή που έχει περάσει στην ιστορία με την ονομασία «Αναγέννηση».</div><br /><br /><div>*μετάφραση από το Peter Kropotkin, <em>Ethics, Origin and Development, </em>Thoemmes Press, 1993</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-3893544482018342166?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-47318566424850389562009-09-24T20:32:00.000+03:002009-09-24T20:39:51.766+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/SqwbhE9-viI/AAAAAAAAAGM/z5oG-At9neM/s1600-h/untitled.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5380705909884239394" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 149px; CURSOR: hand; HEIGHT: 191px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/SqwbhE9-viI/AAAAAAAAAGM/z5oG-At9neM/s320/untitled.JPG" border="0" /></a><br /><br /><div>Τον καιρό των Αποστόλων, οι ακόλουθοι του Χριστού, που ζούσαν αναμένοντας την βραχυπρόθεσμη Δευτέρα Παρουσία, ασχολούνταν κυρίως με τη διάδοση της διδασκαλίας που υποσχόταν στους ανθρώπους τη λύτρωση. Βιάζονταν να διαδώσουν τα «χαρμόσυνα νέα» και, αν χρειαζόταν, θυσιάζονταν ως μάρτυρες. </div><br /><div>Αλλά με την έλευση του δεύτερου αιώνα της χριστιανικής περιόδου η χριστιανική «εκκλησία» άρχισε να αναπτύσσεται. Είναι γνωστό πόσο εύκολα οι νέες θρησκείες στην ανατολή διαιρούνται σε πολλά παρακλάδια. Κάθε ένα από αυτά ερμηνεύει την καινή διδασκαλία κατά βούληση και προσκολλάται φανατικά στην ερμηνεία του αυτή. Ο χριστιανισμός βρισκόταν επίσης σε έναν τέτοιο κίνδυνο, κατακερματισμού σε πολλά μέρη, κυρίως επειδή στη Μ. Ασία και στην Αίγυπτο, τόπους στους οποίους εξαπλωνόταν ταχέως, συγκεράστηκε με άλλες θρησκείες: το βουδισμό και τον αρχαίο παγανισμό. Βλέποντας αυτό, οι διδάσκαλοι του χριστιανισμού, από πολύ νωρίς, στόχευσαν- σύμφωνα και με την αρχαία παράδοση - στη δημιουργία μιας εκκλησίας, δηλαδή μια στενά συνδεδεμένη ομάδα δασκάλων που θα διαφύλασσε την καθαρότητα της διδασκαλίας ή, τουλάχιστον, θα την διατηρούσε σε μια ομοιόμορφη κατάσταση.<br /></div><br /><div>Ωστόσο, με την ανάπτυξη των εκκλησιών ως φρουρών της διδασκαλίας και των τελετουργικών αυτής, δημιουργήθηκαν, όπως στο βουδισμό, από τη μια μεριά τα μοναστήρια, δηλαδή τα ιδρύματα που στελεχώνονταν από δασκάλους που αποχώρησαν από την κοινωνία, και από την άλλη μια ξεχωριστή, παντοδύναμη κάστα, ο κλήρος, η οποία απεκατέστησε με σταθερά γρήγορο ρυθμό τις σχέσεις της με την επίγεια εξουσία. Φυλάσσοντας ό,τι θεωρούσε καθαρότητα της πίστης και καταδιώκοντας αυτό που έβλεπε ως διαστροφή και εγκληματική αίρεση, η εκκλησία σύντομα έφτασε στα όρια της σκληρότητας κυνηγώντας τους «αποστάτες». Και προς χάριν της επιτυχίας σε αυτή τη μάχη πρώτα ζήτησε και μετά απαίτησε υποστήριξη από τις επίγειες εξουσίες που σε αντάλλαγμα απαίτησαν με τη σειρά τους από την εκκλησία μια καλοπροαίρετη στάση απέναντί τους και την υποστήριξη της θρησκείας στην τυραννική τους επιβολή πάνω στους ανθρώπους.<br /></div><br /><div>Έτσι, η θεμελιώδης σκέψη της χριστιανικής διδασκαλίας, η απλότητά της, το «πνεύμα σωφροσύνης και ταπεινοφροσύνης» ξεχάστηκε. Το κίνημα που ξεκίνησε σαν διαμαρτυρία ενάντια στις θηριωδίες της εξουσίας τώρα μετατράπηκε σε εργαλείο της εξουσίας αυτής. Η ευλογία της εκκλησίας όχι μόνο συγχωρούσε τα εγκλήματα των εξουσιαστών αλλά και παρουσίαζε τα εγκλήματα αυτά ως την πραγμάτωση της βούλησης του Θεού. </div><br /><div>*μετάφραση από το Peter Kropotkin, <em>Ethics, Origin and Development,</em> Thoemmes Press, 1993</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-4731856642485038956?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-57930598573111361672009-09-21T11:50:00.000+03:002009-09-21T11:55:32.305+03:00<div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/Sqwc5QxXj8I/AAAAAAAAAGE/6WSNnUroQtM/s1600-h/Misc09.sized"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5380707424881053634" style="margin: 0px auto 10px; display: block; width: 228px; height: 320px; text-align: center;" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/Sqwc5QxXj8I/AAAAAAAAAGE/6WSNnUroQtM/s320/Misc09.sized" border="0" /></a><br /><br /><div><br /><br /><div>Παρ’ όλους τους διωγμούς εναντίον των χριστιανών στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και παρά τον μικρό αριθμό των πρώιμων χριστιανικών κοινοτήτων στους δύο πρώτους αιώνες, ο χριστιανισμός συνέχισε να κατακτά τον νου των ανθρώπων, πρώτα στη Μ. Ασία και μετά στην Ελλάδα, τη Σικελία, την Ιταλία, και, γενικά, σε όλη τη Δυτική Ευρώπη. Αποτέλεσε μια διαμαρτυρία ενάντια σε κάθε πτυχή της ζωής, στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία εκείνων των καιρών, και εναντίον των ιδανικών αυτής της ζωής, όπου ο πλούτος της άρχουσας τάξης βασιζόταν στην απελπιστική φτώχεια των χωρικών και των αστών προλετάριων και η «κουλτούρα» του ευ πράττειν περιοριζόταν στην ανάπτυξη των ανέσεων και μιας συγκεκριμένης εξωτερικής κομψότητας αγνοώντας παντελώς τις υψηλότερες πνευματικές ανάγκες, νοητικές και ηθικές.<br /></div><br /><br /><div>[Σε αυτούς τους καιρούς, ειδικά στη Γερμανία και τη Ρωσία, οι έννοιες «κουλτούρα» και πολιτισμός πολύ συχνά συγχέονται. Ήταν, ωστόσο, ξεκάθαρα διακριτές στη δεκαετία του ’60. Ο όρος «κουλτούρα» χρησιμοποιήθηκε για την ανάπτυξη των εξωτερικών ανέσεων της ζωής: υγιεινή, μέσα επικοινωνίας, οικιακή επίπλωση, κ.ά. Αντίθετα, ο όρος «πολιτισμός», ή διαφώτιση, αναφερόταν στην ανάπτυξη της γνώσης, της σκέψης, της δημιουργικότητας και της πάλης για ένα καλλίτερο κοινωνικό σύστημα].<br /></div><br /><br /><div>Αλλά ήδη εκείνο τον καιρό πολλοί ήταν δυσαρεστημένοι με τον εκλεπτυσμό των απολαύσεων των ανώτερων τάξεων, σε συνδυασμό με τον γενικότερο εκφυλισμό. Και έτσι, όχι μόνο οι φτωχοί στους οποίους ο χριστιανισμός είχε υποσχεθεί απελευθέρωση, αλλά και άτομα από τις ελεύθερες και πλούσιες τάξεις έψαχναν στο χριστιανισμό μια πιο πνευματική ζωή.<br /></div><br /><br /><div>[…] Υπό αυτές τις συνθήκες ο χριστιανισμός αποκτούσε όλο και μεγαλύτερη επιρροή στο μυαλό των ανθρώπων. Είναι αξιοσημείωτο, ωστόσο, ότι δεν επέφερε ουσιαστική αλλαγή στο γενικό τρόπο ζωής. Και πράγματι, όχι μόνο απέτυχε να ξεκινήσει οποιοδήποτε νέο τρόπο ζωής σε ευρεία κλίμακα αλλά συμβιββάστηκε, όπως και ο παγανισμός νωρίτερα, με τη ρωμαϊκή δουλεία, τη νορμανδική δουλοπαροικία και τις θηριωδίες του ρωμαϊκού ολοκληρωτισμού. Οι χριστιανοί ιερείς σύντομα αποτέλεσαν τους υποστηρικτές των αυτοκρατόρων. Η ανισότητα στην ιδιοκτησία και πολιτική καταστολή παρέμειναν ως είχαν και η νοητική ανάπτυξη της κοινωνίας ήταν αισθητά χαμηλότερη. </div><br /><br /><div>Ο χριστιανισμός δεν ανέπτυξε νέες κοινωνικές μορφές και, πράγματι, αναμένοντας ένα επιταχυνόμενο τέλος του κόσμου λίγο τον ενδιέφεραν τέτοιοι μετασχηματισμοί, έτσι που πέρασαν περισσότερα από χίλια χρόνια μέχρι που να αρχίσουν να αναπτύσσονται, από εντελώς διαφορετικές πηγές, νέα συστήματα ζωής σε ευρωπαϊκές πόλεις που αυτοανακηρύχθηκαν ανεξάρτητες, πρώτα κατά μήκος των μεσογειακών ακτών και έπειτα και στην ενδοχώρα. Σε αυτά τα νέα κέντρα ελεύθερης ζωής, που από αυτή την άποψη προσομοίαζαν στις ελεύθερες πόλεις της Αρχαίας Ελλάδας, άρχισαν να αναγεννώνται και οι επιστήμες που είχαν εισέλθει σε ύφεση από τον καιρό της Μακεδονικής και Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.<br /></div><br /><br /><div>*μετάφραση από το Peter Kropotkin, <em>Ethics, Origin and Development, </em>Thoemmes Press, 1993</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-5793059857311136167?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-20424466488399149842009-09-18T02:12:00.000+03:002009-09-18T02:13:49.630+03:00<a href="http://static.newworldencyclopedia.org/thumb/0/0d/Goya_Tribunal.jpg/500px-Goya_Tribunal.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 500px; CURSOR: hand; HEIGHT: 313px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://static.newworldencyclopedia.org/thumb/0/0d/Goya_Tribunal.jpg/500px-Goya_Tribunal.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div><br />[...] Ο Χριστιανισμός απεδείχθη αδύναμος κατά τη μάχη ενάντια στην απληστία δουλοκτητών και δουλεμπόρων. Η δουλεία άντεξε έως ότου οι δούλοι άρχισαν να εξεγείρονται και μέχρι η ανάπτυξη της μηχανικής παραγωγής να προσφέρει τη δυνατότητα για εξαγωγή μεγαλύτερων κερδών με τη μίσθωση εργασίας από ότι με την εργασία των δουλοπάροικων ή των δούλων.<br /></div><br /><br /><div>Έτσι, οι δύο θεμελιώδεις αρχές του χριστιανισμού - η ισότητα και η συγχωρητικότητα - απορρίφθηκαν από τους ακολούθους και τους κήρυκές τους. Δεκαπέντε αιώνες πέρασαν μέχρι να συγκρουστούν κάποιοι διανοητές με τη θρησκεία και να τολμήσουν να αναγνωρίσουν μία από αυτές τις αρχές, την ισότητα των δικαιωμάτων, ως το θεμέλιο της πολιτικής κοινωνίας.<br /></div><br /><br /><div>Τέλος, πρέπει να τονιστεί ότι ο χριστιανισμός είχε, συν τοις άλλοις, ενισχύσει την πίστη ότι ο διάβολος και οι ακόλουθοί του αποτελούν τους παντοδύναμους ανταγωνιστές του Καλού. Η πίστη στην ισχύ της διαβολικής δύναμης ενισχύθηκε κυρίως την περίοδο των μεγάλων πληθυσμιακών μεταναστεύσεων. Αργότερα η εκκλησία εκμεταλλεύτηκε πλήρως αυτή την πίστη ώστε να κατατροπώσει τους «υπηρέτες του διαβόλου» που τόλμησαν να ασκήσουν κριτική στους ηγέτες της. Και σαν να μην έφτανε αυτό, η εκκλησία της Ρώμης θεωρούσε τη χριστιανική απαγόρευση για εκδίκηση ως ένα λάθος ενός υπέρ το δέον καλοσυνάτου διδασκάλου, αντικαθιστώντας το έλεος με το σπαθί και την πυρά για να εξοντώσει όλους όσους θεωρούσε αιρετικούς.<br /></div><br /><br /><div>[Ο Ευγένιος Σιού, στην αξιόλογη νουβέλα του Τα μυστήρια του λαού: ή ιστορία μιας οικογένειας προλετάριων διαμέσου των αιώνων, δίνει μια βαθιά συγκινητική σκηνή όπου ο Μέγας Ιεροεξεταστής ψέγει το Χριστό για το σφάλμα τού να είναι τόσο ελεήμων απέναντι στους ανθρώπους.</div><br /><br /><div>Όπως είναι γνωστό, ο Ντοστογιέβσκι, μεγάλος θαυμαστής του Σιού, συμπεριέλαβε μια παρόμοια σκηνή στους Αδελφούς Καραμαζόφ. Για να συνειδητοποιήσουμε πλήρως σε τί έκταση αναμειγνυόταν η εκκλησία στην ελεύθερη ανάπτυξη των ηθών και των φυσικών επιστημών αρκεί να διαγνώσουμε την εξουσία τής «Ιεράς» Εξέτασης μέχρι τον δέκατο ένατο αιώνα. </div><br /><br /><div>Στην Ισπανία δεν έπαψε να υπάρχει νωρίτερα από το 1808, όπως κι έγινε από τον γαλλικό στρατό, αφού πρώτα είχε καταδικάσει με την κρίση και τα βασανιστήριά της περισσότερους από 340.000 ανθρώπους - σε μια πορεία 320 ετών - εκ των οποίων 32.000 κάηκαν πραγματικά, 17.659 συμβολικά και 291.450 υποβλήθηκαν σε ποικίλα βασανιστήρια. </div><br /><br /><div>Στη Γαλλία η «Ιερά» Εξέταση παύτηκε το 1772. Η δύναμή της ήταν τόσο μεγάλη που έκανε ακόμα κι έναν τόσο μετριοπαθή συγγραφέα όπως ήταν ο Μπάφον να αποκηρύξει δημόσια τα γεωλογικά του συμπεράσματα, τα σχετικά με την παλαιότητα των γεωλογικών στρωμάτων, τα οποία και είχε εκφράσει στον πρώτο τόμο της διάσημης περιγραφής του για τη ζωή των ζώων στη γη. </div><br /><br /><div>Στην Ιταλία, παρόλη την κατά τόπους παύση της στα τέλη του δεκάτου ογδόου αιώνα, η «Ιερά» Εξέταση επανεγκαθιδρύθηκε και εξακολούθησε να υπάρχει στην κεντρική Ιταλία μέχρι τα μέσα του δεκάτου ενάτου αιώνα. Στην παπική Ρώμη τα απομεινάρια της επιβιώνουν ακόμα υπό τη μορφή ενός μυστικού δικαστηρίου, τη στιγμή που συγκεκριμένες ομάδες Ιησουιτών από την Ισπανία, το Βέλγιο και τη Γερμανία εξακολουθούν να υποστηρίζουν την επανίδρυσή της.]</div><br /><br /><div>*μετάφραση από το Peter Kropotkin, <em>Ethics, Origin and Development, </em>Thoemmes Press, 1993</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-2042446648839914984?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-83371196398648112972009-09-17T00:09:00.000+03:002009-09-21T11:58:52.097+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/SqACBRr7xdI/AAAAAAAAAF0/bZhEy0XyD68/s1600-h/Misc10.sized.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 173px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/SqACBRr7xdI/AAAAAAAAAF0/bZhEy0XyD68/s320/Misc10.sized.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5377300176031172050" border="0" /></a><br /><div><br />Παρόμοια τύχη επιφυλασσόταν για μια ακόμα θεμελιώδη αρχή της διδασκαλίας του Χριστού. Το κήρυγμά του ήταν κήρυγμα ισότητας. Ένας σκλάβος και ένας ελεύθερος Ρωμαίος πολίτης ήταν γι’ αυτόν ισότιμα αδέλφια, παιδιά του Θεού. «Και όποιος από εσάς θέλει να είναι πρώτος, πρέπει να γίνει δούλος όλων», δίδαξε ο Χριστός (Μρκ 10, 44). Αλλά στους Αποστόλους συναντάμε ήδη διαφορετικές ιδέες. Οι δούλοι και οι υποτακτικοί είναι ίσοι απέναντι στους αφέντες τους… «εν Χριστώ».<br /><br />Στην πραγματικότητα οι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος παρουσιάζουν ως θεμελιώδη χριστιανική αρετή την υπακοή, «μετά φόβου και τρόμου», των υποτελών στις καθεστηκυίες εξουσίες, τις χρισμένες από το Θεό, και την υπακοή των δούλων στους αφέντες τους. Το μόνο που πρότειναν οι δύο αυτοί Απόστολοι στους δουλοκτήτορες ήταν μια πιο ευγενική συμπεριφορά προς τους υπηρέτες τους και σε καμιά περίπτωση αποκήρυξη του δικαιώματος κατοχής δούλων, ακόμα και σε περιπτώσεις όπου οι δουλοκτήτορες τύχαινε να είναι «πιστοί και αγαπητοί» και προσχωρούσαν στο χριστιανισμό.<br />[«Να υπακούετε λοιπόν σε κάθε ανθρώπινη εξουσία, για χάρη του Κυρίου είτε είναι ο αυτοκράτορας, επειδή είναι ο ανώτατος άρχοντας είτε οι τοπικοί διοικητές, επειδή είναι σταλμένοι απ’ αυτόν για να τιμωρούν τους κακοποιούς και να επαινούν αυτούς που κάνουν το καλό», έγραφε ο Απόστολος Πέτρος όταν κτήνη σαν τον Καλιγούλα και τον Νέρωνα βασίλευαν στη Ρώμη. (Α’ Καθολική Επιστολή Πέτρου 2, 13-14). Και ακόμη «Οι δούλοι να υποτάσσεστε με πολύ σεβασμό στους κυρίους σας, κι όχι μόνο στους καλούς κι επιεικείς αλλά και στους δύστροπους», κ.λ.π. (ό.π. 18-25). ‘Οσον αφορά στις συμβουλές που ο Απόστολος Παύλος έδινε στο ποίμνιό του, είναι πραγματικά αηδιαστικό να αναφέρεται κανείς σε αυτές, βρίσκονταν σε ευθεία αντίθεση με τη διδασκαλία του Χριστού. «Κάθε άνθρωπος οφείλει να υποτάσσεται στις ανώτερες εξουσίες, γιατί δεν υπάρχουν εξουσίες παρά από το Θεό»… «γιατί (η εξουσία) είναι στην υπηρεσία του Θεού». (Προς Ρωμαίους 13, 1-5). Δίχως ιερό και όσιο διέταζε τους σκλάβους να υπακούν τους αφέντες τους «όπως το Χριστό». Σε κάθε περίπτωση, αυτή τη δήλωση κάνει στην Προς Εφεσίους Επιστολή (6,5) που αναγνωρίζεται από τις χριστιανικές εκκλησίες ως αυθεντική επιστολή του Αποστόλου Παύλου. Όσο για τους αφέντες, αντί να τους προτρέψει να απαρνηθούν την εργασία των δούλων, απλά τους προτρέπει να «μετριάσουν την αυστηρότητά τους». Επιπλέον, ο Απ. Παύλος εξωθούσε σε ξεχωριστή υπακοή εκείνους τους δούλους που είχαν «πιστούς αφέντες… γιατί είναι πιστοί και αγαπητοί» (Α’ Προς Τιμόθεον 6,2 ; Προς Κολοσσαείς 3,22 ; Προς Τίτον 2,9. 3,1]<br /><br />Αυτές οι συμβουλές των Αποστόλων θα μπορούσαν φυσικά να εξηγηθούν από την επιθυμία τους να μην υποβάλλουν τους ακολούθους τους στην κτηνώδη σκληρότητα των ρωμαίων αυτοκρατόρων. Όμως, διαμέσου του κηρύγματος για υπακοή στους τερατώδεις Καίσαρες, τους από το Θεό χρισμένους, ο χριστιανισμός τραυματίστηκε τόσο πολύ που μέχρι και σήμερα δεν έχει αναρρώσει. Κατέληξε να γίνει η θρησκεία του Κράτους.<br /><br />Σαν αποτέλεσμα, η δουλεία και η δουλική υπακοή στους εξουσιαστές, στοιχεία τα οποία εξίσου υποστήριζε η εκκλησία, άντεξαν για έντεκα αιώνες, μέχρι τις πρώτες εξεγέρσεις των χωρικών και των κατοίκων των μικρών πόλεων, τον εντέκατο και δωδέκατο αιώνα.<br /><br />Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο Πάπας Γρηγόριος, τον οποίον η εκκλησία ονόμασε Μέγα, και πολλοί άλλοι οι οποίοι θεωρήθηκαν άγιοι από την εκκλησία, αποδέχονταν τη δουλεία, ενώ ο Αγ. Αυγουστίνος έφτασε να την απενοχοποιήσει, υποστηρίζοντας ότι οι αμαρτωλοί γίνονταν σκλάβοι ώστε να πληρώσουν για τις αμαρτίες τους. Ακόμη και ο συγκριτικά φιλελεύθερος φιλόσοφος Θωμάς Ακινάτης, υποστήριζε ότι η δουλεία είναι ένας «θεϊκός νόμος». Πολύ λίγοι δουλοκτήτορες ελευθέρωσαν τους δούλους τους και κάποιοι επίσκοποι συγκέντρωναν χρήματα για να εξαγοράσουν την ελευθερία άλλων. Και μόνο με την έναρξη των Σταυροφοριών μπορούσαν οι δούλοι να ελευθερωθούν από τους αφέντες τους, ράβοντας έναν σταυρό στα μανίκια τους και πηγαίνοντας στην Ανατολή για την κατάκτηση της Ιερουσαλήμ.</div><br /><div> </div><br /><div>*μετάφραση από το Peter Kropotkin, <em>Ethics, Origin and Development, </em>Thoemmes Press,1993</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-8337119639864811297?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-29706276942699479232009-09-15T11:02:00.000+03:002009-09-15T11:05:23.896+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/SqABakWOzbI/AAAAAAAAAFs/RiIn01HMksk/s1600-h/heart_blackandwhite.sized.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5377299511025520050" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 303px; CURSOR: pointer; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/SqABakWOzbI/AAAAAAAAAFs/RiIn01HMksk/s320/heart_blackandwhite.sized.jpg" border="0" /></a><br /><div><br />[...] Πρέπει [έτσι] να αναγνωρίσουμε ότι διακηρύσσοντας την αδελφοσύνη και την αλληλοβοήθεια για τον πλησίον μας, ο χριστιανισμός δεν εισήγαγε κάποια νέα ηθική αρχή. Το ηθικά καινούργιο που εισήγαγαν στην ανθρωπότητα τόσο ο χριστιανισμός όσο και ο βουδισμός ήταν η απαίτησή τους από τον άνθρωπο για ολοκληρωτική συγχώρεση του κακού που του προξένησε κάποιος άλλος. Μέχρι τότε η κοινοτική ηθική όλων των ανθρώπων απαιτούσε εκδίκηση, προσωπική ή ακόμα και συλλογική, για κάθε βλάβη: φόνο, τραύμα, προσβολή. Αλλά η διδασκαλία του Χριστού, στην αυθεντική της μορφή, απέρριπτε τόσο την εκδίκηση όσο και τη νομική δίωξη, απαιτώντας από τον παθόντα αποκήρυξη κάθε «αποζημίωσης» και πλήρη συγχώρεση για τη βλάβη που υπέστη, όχι μία και δύο φορές αλλά πάντα, σε κάθε περίσταση. Στη φράση «Μην εκδικείστε τους εχθρούς σας» βρίσκεται το αληθινό μεγαλείο του χριστιανισμού.<br />[Στο Μωσαϊκό Νόμο, στο προαναφερθέν χωρίο από το Λευιτικό (19,18), ήδη συναντάμε τα λόγια «Να μην είσαι εκδικητικός και μνησίκακος απέναντι στους άλλους». Ωστόσο, αυτή η εντολή στέκει μόνη της χωρίς να διαφαίνεται κάποιο ίχνος της στην παρεπόμενη ιστορία του Ισραήλ. Αντιθέτως, σε ένα άλλο χωρίο, συγκεκριμένα στην Έξοδο 21, 20-21, επιτρέπεται να χτυπήσει κάποιος το δούλο ή τη δούλη του, χωρίς να τιμωρηθεί, με μοναδικό όρο να μην πεθάνει επί τόπου, και τελικά, όπως ισχύει για όλους εκείνους που ζουν σύμφωνα με το δίκαιο της φυλής τους, σε περίπτωση διαμάχης «αν προκληθεί βλάβη τότε θα εφαρμόσετε την αρχή ζωή αντί ζωής, οφθαλμόν αντί οφθαλμού, οδόντα αντί οδόντος, χέρι αντί χεριού, πόδι αντί ποδιού, έγκαυμα αντί εγκαύματος, πληγή αντί πληγής, χτύπημα αντί χτυπήματος» (στχ. 23-25)]<br /><br />Όμως, η θεμελιώδης προσταγή του Χριστού, για αποκήρυξη πάσης φύσεως εκδίκησης, πολύ σύντομα απορρίφθηκε από τους χριστιανούς. Ακόμα και οι Απόστολοι ευθυγραμμίστηκαν με αυτή με κάποια τροποποίηση: «Να μην ανταποδίδετε το κακό με κακό και τη βρισιά με βρισιά αλλά με ευλογίες», έγραψε ο Απόστολος Πέτρος στην πρώτη του «Καθολική Επιστολή» (3,9).<br /><br />Αλλά ο Απόστολος Παύλος όχι μόνο αναφέρεται χλιαρά στην προσταγή αυτή αλλά την εκφράζει και με μια εγωιστική μορφή: «Αλλά κι εσύ, άνθρωπέ μου, που κατακρίνεις αυτή τη διαγωγή, δεν είσαι λιγότερο ένοχος. Γιατί, κρίνοντας τον άλλο, καταδικάζεις τον ίδιο τον εαυτό σου, αφού κι εσύ ο κριτής κάνεις τα ίδια» (Προς Ρωμαίους 2,1). Εν γένει, αντί των ξεκάθαρων προσταγών του Χριστού, για απόρριψη της εκδικητικότητας, οι απόστολοι προσφέρουν τη διστακτική συμβουλή για «αναβολή της εκδίκησης», και προωθούν ένα γενικόλογο ευαγγέλιο αγάπης. Έτσι, τελικά, η εκδίκηση μέσω των δικαστηρίων, ακόμα και στις πιο απεχθείς μορφές της, αποτέλεσε ουσιαστικό χαρακτηριστικό αυτού που λογίζεται ως δικαιοσύνη στα χριστιανικά κράτη και τη χριστιανική εκκλησία. Είναι σημαντικό το ότι ο παπάς και ο δήμιος στέκονται μαζί στο ικρίωμα. </div><br /><br /><div></div><div>*μετάφραση από το Peter Kropotkin, <em>Ethics, Origin and Development, </em>Thoemmes Preess, 1993</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-2970627694269947923?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-44955626218254513102009-09-12T15:45:00.006+03:002009-09-13T19:52:31.596+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/SqwcFw5RBRI/AAAAAAAAAF0/LlEZL-G19LA/s1600-h/images.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5380706540150916370" style="margin: 0px auto 10px; display: block; width: 115px; height: 114px; text-align: center;" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/SqwcFw5RBRI/AAAAAAAAAF0/LlEZL-G19LA/s320/images.jpg" border="0" /></a><br /><div><br />As Christian Anarchists we neither attempt a “christian” edition of Anarchism, nor an “anarhistic” one of Christianism. We are rather trying to bring forward the political dimensions of the Gospel and of christian theological tradition. And these dimensions are, for us, of an anti-authoritarian character and of a strongly critical view towards any utopian-state ideal. This understanding comes from:</div><br /><div>[A] The messianic message of Revelation. Where any discrimination, any dominance, any dualistic moralism is canceled into a community constituted by the obedience to Christ's call for unity without end through love without limits.<br /></div><br /><div>[B] The Patristic theological tradition. Which is Church Fathers' interpretation of Gospel's messianic message, in order to protect Church's messianic freedom from Empire's dominion over her. Their pastoral care left to us theological monuments, especially their anthropology and their ecclesiology, with great importance for the understanting of freedom, both in a social context and as a personal feat. Also, their thought and practice have left traces, islands of light, over the body of everyday practices in the life of a church and a society distracted by the “tree of knowledge”.<br /></div><br /><div>[C] The ascetic tradition. Though christian ascetism draws its origins from pre-christian dualistic movements, its motive (the reaction against institutionalization of the Church in the Roman Empire and the preservation of the messianic integrity) and its christian character gave to it a steady critical perspective against any power (in and out of Church)—as a kind of ecclesiastic consciousness. That long tradition left a treasury of traces both in literature as well as in common experience.<br /></div><br /><div>Both the above criticize the utopia of a state “saviour” and its pillars: civil law, money-value system and bourgeois society. What we are looking for is (a) the documentation of that theoretical corpus, as well as (b) the interpretation of that empirical insight, and the realization of all these into our post-modern, but really still ancient, world.<br /></div><br /><div>All this effort is not a dry academic expedition, but comes from our personal love for His body actuality (Ecclesia-World) and starts out of our personal experience of His body communion (Ecclesia-Life).</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-4495562621825451310?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδα Χριστιανών Αναρχικώνhttp://www.blogger.com/profile/12770355453543747032noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-3593430749851200462009-09-12T15:42:00.005+03:002009-09-13T01:10:22.281+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/SqwcPUM2zzI/AAAAAAAAAF8/XATFPa4eB0g/s1600-h/images.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5380706704247148338" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 115px; CURSOR: hand; HEIGHT: 114px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/SqwcPUM2zzI/AAAAAAAAAF8/XATFPa4eB0g/s320/images.jpg" border="0" /></a><br /><div>Σαν Χριστιανοί Αναρχικοί δεν προσδοκούμε ούτε μια “χριστιανική” εκδοχή του Αναρχισμού, ούτε μια “αναρχική” τέτοια του Χριστιανισμού. Ό,τι προσπαθούμε είναι να αναδείξουμε τις πολιτικές διαστάσεις του Ευαγγελίου και της χριστιανικής θεολογικής παράδοσης. Και αυτές οι διαστάσεις έχουν, για εμάς, αντιεξουσιαστικό χαρακτήρα και έντονα κριτική θεώρηση απέναντι σε κάθε ουτοπικό-κρατικό ιδεολόγημα. Αυτή η θέση μας βασίζεται:</div><br /><div>[A] Στο μεσσιανικό μήνυμα της Αποκάλυψης. Όπου κάθε διάκριση, κάθε κυριαρχία, κάθε δυϊστική ηθική ακυρώνεται εντός μιας κοινότητας που συγκροτείται διά της υπακοής στην κλήση του Χριστού για ενότητα χωρίς τέλος διά της αγάπης χωρίς όρια.</div><br /><div>[B] Στην πατερική θεολογική παράδοση. Η οποία ερμηνεύει το μεσσιανικό μήνυμα του Ευαγγελίου, με σκοπό την προστασία της μεσσιανικής ελευθερίας αυτής της κοινότητας από την κυριαρχία της Αυτοκρατορίας πάνω της. Η ποιμαντική φροντίδα των Πατέρων της Εκκλησίας μάς κληροδότησε θεολογικά μνημεία, ιδιαίτερα την ανθρωπολογία τους και την εκκλησιολογία τους, σημαντικότατα για την κατανόηση της ελευθερίας, τόσο σαν κοινωνική προοπτική όσο και σαν προσωπικό επίτευγμα. Επίσης, η σκέψη τους και η δράση τους αφήσαν ίχνη, νησίδες φωτός, στο σώμα της καθημερινής πρακτικής στην ζωή μιας εκκλησίας και μιας κοινωνίας αποδιοργανωμένων πλέον από το “δέντρο της γνώσεως”.<br /></div><div>[Γ] Στην ασκητική παράδοση. Αν και ο χριστιανικός ασκητισμός έλκει την καταγωγή του από προ-χριστιανικά δυϊστικά κινήματα, το κίνητρο του (η αντίδραση στην θεσμοποίηση της Εκκλησίας εντός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και η διατήρηση της μεσσιανικής της ακεραιότητας) και ο χριστιανικός του χαρακτήρας του προσέδωσαν ένα σταθερά κριτικό προσανατολισμό έναντι κάθε εξουσίας (εντός και εκτός της Εκκλησίας)—εν είδει εκκλησιαστικής συνείδησης. Αυτή η μακραίωνη και πλουσιώτατη παράδοση ανιχνεύεται τόσο στην εκκλησιαστική και κοσμική γραμματεία όσο και στην κοινή εμπειρία.</div><br /><div>Σε όλες τις παραπάνω παραδόσεις ασκείται, άμεσα ή έμμεσα, κριτική στην ουτοπία ενός κράτους “σωτήρα” και στα θεμέλια του: τον αστικό νόμο, το μονεταριστικό αξιακό σύστημα και την αστική κοινωνία. Ό,τι επιδιώκουμε εδώ είναι (α) η καταγραφή αυτού του θεωρητικού corpus, καθώς και (β) η ερμηνεία αυτής της εμπειρικής γνώσης, και η επίγνωση όλων αυτών στα πλαίσια του μεταμοντέρνου, αλλά στην πραγματικότητα πάντα αρχαϊκού, κόσμου μας.</div><br /><div>Όλη αυτή η προσπάθεια δεν αποτελεί μια ψυχρή ακαδημαϊκή περιπέτεια, αλλά έρχεται από την προσωπική μας αγάπη για την αλήθεια του σώματός Του (Εκκλησία-Κόσμος) και ξεκινά από την προσωπική μας εμπειρία της κοινωνίας του σώματός Του (Εκκλησία-Ζωή).</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-359343074985120046?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδα Χριστιανών Αναρχικώνhttp://www.blogger.com/profile/12770355453543747032noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-66302747014368616042009-09-10T00:10:00.000+03:002009-09-10T00:13:14.872+03:00<div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/Sp0vki3ao7I/AAAAAAAAAFk/RdeWvNRdeFE/s1600-h/Religion01_sized.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376505835031274418" style="margin: 0px auto 10px; display: block; width: 282px; height: 320px; text-align: center;" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/Sp0vki3ao7I/AAAAAAAAAFk/RdeWvNRdeFE/s320/Religion01_sized.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div><br />Έτσι η Εκκλησία απέρριψε άμεσα την ευγένεια και τη συγχωρητικότητα που διέδωσε ο ιδρυτής του Χριστιανισμού και που αποτελούσαν την ειδοποιό διαφορά από όλες τις άλλες θρησκείες, εξαιρουμένου του Βουδισμού. Και σαν να μην έφτανε αυτό: οι διωγμοί (από την Εκκλησία) κατά των ανταγωνιστών της δεν γνώριζαν ανώτατο όριο σκληρότητας.<br /><br />Αργότερα, οι ακόλουθοι του Χριστού, ακόμα και οι εγγύτεροι σε αυτόν, απέκλιναν ακόμα περισσότερο. Όλο και πιο πολλοί αποξενώνονταν από την αυθεντική διδασκαλία, έφτασαν στο σημείο όπου η χριστιανική εκκλησία συμμάχησε ολοκληρωτικά με τους εξουσιαστές, στο βαθμό που στα μάτια των «πριγκίπων της Εκκλησίας» οι αληθινές διδασκαλίες του Χριστού έφτασαν να θεωρούνται μέχρι και επικίνδυνες, τόσο που η Δυτική Εκκλησία απαγόρευσε τη δημοσίευση της Καινής Διαθήκης σε οποιαδήποτε άλλη γλώσσα πέραν της λατινικής, καθιστώντας την έτσι ολοκληρωτικά ακατανόητη στους ανθρώπους, ενώ στη Ρωσία η δημοσίευση έγινε μόνο στην, ελαφρώς πιο κατανοητή, πάλαιο-σλαβική γλώσσα.<br />[Αυτή η απαγόρευση παρέμεινε σε ισχύ στη Ρωσία ως το 1859 ή 1860. Θυμάμαι έντονα την εντύπωση που μου προξένησε στην Πετρούπολη η πρώτη εμφάνιση της Καινής Διαθήκης στη ρωσική γλώσσα και θυμάμαι πώς σπεύσαμε όλοι να αγοράσουμε αυτή την ασυνήθιστη έκδοση στο Συνοδικό Τυπογραφείο, το μόνο μέρος από το οποίο μπορούσε κάποιος να την προμηθευτεί]<br /><br />Αλλά το χειρότερο από όλα ήταν ότι μετατρεπόμενη σε κρατική εκκλησία, ο επίσημος Χριστιανισμός ξέχασε τη θεμελιώδη διαφορά που τον διέκρινε από όλες τις ήδη υπάρχουσες θρησκείες, εκτός του βουδισμού. Ξέχασε τη συγχώρεση των βλαπτικών ενεργειών και εκδικούταν κάθε ζημία, στο πνεύμα του ανατολικού δεσποτισμού. Τελικά, οι εκπρόσωποι της Εκκλησίας σύντομα αποτέλεσαν τους ιδιοκτήτες δουλοπάροικων, όπως η λοιπή αριστοκρατία, και σταδιακά απέκτησαν την κερδοφόρα δικαστική ισχύ που ήδη κατείχαν οι κόμηδες, οι δούκες και οι βασιλιάδες. Και με τη χρήση αυτής της εξουσίας οι πρίγκιπες της Εκκλησίας αποδείχτηκαν το ίδιο εκδικητικοί και άπληστοι με τους κοινούς εξουσιαστές. Έπειτα, στον 15ο και 16ο αιώνα, όταν η συγκεντρωτική ισχύς των βασιλιάδων και των τσάρων άρχισε να επεκτείνεται και στα κράτη που τότε σχηματίζονταν, η Εκκλησία στάθηκε, με την επιρροή και τον πλούτο της, αρωγός της δημιουργίας και επέκτασης αυτής της ισχύος, σφραγίζοντας με το σταυρό της τερατώδεις εξουσιαστές όπως ο Λουδοβίκος ΧΙ, ο Φίλιππος ΙΙ και ο Ιβάν ο Τρομερός. Η Εκκλησία τιμώρησε κάθε έκφραση αντίθεσης στην ισχύ της με αυθεντικά ανατολική σκληρότητα - με βασανιστήρια και φωτιά, τη στιγμή που η Δυτική Εκκλησία έφτασε στο σημείο να συστήσει γι’ αυτό το σκοπό μία ειδική ομάδα - την «Ιερά» Εξέταση.<br /><br />Έτσι, οι συμβιβασμοί με τις επίγειες εξουσίες που έγιναν από τους πρώτους ακολούθους του Χριστού οδήγησαν τη Χριστιανοσύνη πολύ μακριά από τη διδασκαλία του ιδρυτή της. Η συγχώρεση των προσωπικών βλαβών πετάχτηκε στην άκρη, σαν αχρείαστο βαρίδι, και τοιουτοτρόπως εξαλείφτηκε αυτό που συνιστούσε τη θεμελιώδη διαφορά ανάμεσα στη χριστιανοσύνη και όλες τις προϋπάρχουσες θρησκείες, εκτός του βουδισμού. </div><br /><br /><div>*μετάφραση από το Peter Kropotkin, <em>Ethics, Origin and Development, </em>Thoemmes Press, 1993</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-6630274701436861604?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-73354814078047814082009-09-07T11:10:00.002+03:002009-09-07T11:34:43.279+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/SqTFaQt24FI/AAAAAAAAAF8/q4eSyK8aA6c/s1600-h/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5378640909941792850" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 121px; CURSOR: hand; HEIGHT: 132px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/SqTFaQt24FI/AAAAAAAAAF8/q4eSyK8aA6c/s320/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.JPG" border="0" /></a><br /><div><br />Λαμβάνοντας υπόψη αυτούς τους διωγμούς, οι χριστιανοί κήρυκες που, όσον αφορά στον εαυτό τους, ήταν έτοιμοι να μαρτυρήσουν τόσο πάνω στο σταυρό όσο και μέσα στη φωτιά, ήταν φυσικό να προβούν σε κάποιους μικρούς συμβιβασμούς στις επιστολές τους προς τους πιστούς, ίσως για να μην εκθέσουν στον κίνδυνο του διωγμού τις, σχετικά νεοσύστατες ακόμα, χριστιανικές κοινότητες. Έτσι, για παράδειγμα, τα λόγια, τα τόσο πολυχρησιμοποιημένα από τις εξουσιάζουσες τάξεις: «Αποδώστε στον Καίσαρα αυτά που ανήκουν στον Καίσαρα και στον Θεό αυτά που ανήκουν στο Θεό» (Μρκ. 12, 17), ίσως να συμπεριλήφθηκαν στα ευαγγέλια ως ένας ασήμαντος συμβιβασμός που δεν επηρέαζε την ουσία της διδασκαλίας, πόσο μάλλον όταν οι χριστιανοί ευαγγελίζονταν την απόρριψη των επίγειων αγαθών.<br /><br />Επιπλέον, όντας προερχόμενος από την Ανατολή, ο χριστιανισμός ήταν επηρεασμένος από ανατολικές δοξασίες προς μια πολύ σημαντική κατεύθυνση. Οι θρησκείες της Αιγύπτου, της Περσίας και της Ινδίας δεν αρκούνταν σε έναν απλό εξανθρωπισμό των φυσικών δυνάμεων, όπως τον είχαν συλλάβει οι Έλληνες και Ρωμαίοι ειδωλολάτρες. Έβλεπαν στο σύμπαν την πάλη δύο ισοδύναμων ουσιών - του Καλού και του Κακού, του Φωτός και του Σκότους - και μετέφεραν την πάλη αυτή μέσα στην καρδιά του ανθρώπου. Και αυτή η σύλληψη δύο ανταγωνιστικών δυνάμεων που παλεύουν για την κυριαρχία του κόσμου σταδιακά εισχώρησε στο χριστιανισμό και αποτέλεσε τη θεμελιώδη του αρχή. Και έτσι, για πολλούς αιώνες, η χριστιανική εκκλησία, για να εκμηδενίσει με ανομολόγητη σκληρότητα όλους αυτούς που τολμούσαν να κριτικάρουν τους υποτακτικούς της, αξιοποίησε στο έπακρον την ιδέα του παντοδύναμου διαβόλου που καταλαμβάνει την ανθρώπινη ψυχή.<br /><br /><div><br /><div>*μετάφραση από το Peter Kropotkin, <em>Ethics, Origin and Development, </em>Thoemmes Press, 1993</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-7335481407804781408?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-54821900384312880882009-09-03T19:44:00.001+03:002009-09-03T20:42:39.196+03:00<div><a href="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e2/Giovanni_Paolo_Pannini_001.jpg/300px-Giovanni_Paolo_Pannini_001.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; width: 300px; height: 192px; text-align: center;" alt="" src="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e2/Giovanni_Paolo_Pannini_001.jpg/300px-Giovanni_Paolo_Pannini_001.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div><br />Ένα άλλο θεμελιώδες χαρακτηριστικό του Χριστιανισμού, που αποτέλεσε την κύρια πηγή της ισχύος του, ήταν το γεγονός ότι πρότεινε ως βασική αρχή της ανθρώπινης ζωής όχι την προσωπική ευτυχία αλλά την ευτυχία της κοινότητας, - και συνεπώς ένα ιδανικό, ένα κοινωνικό ιδανικό, για το οποίο ο άνθρωπος θα ήταν έτοιμος να δώσει και τη ζωή του (βλέπε, για παράδειγμα, τα κεφάλαια 10 και 13 από το κατά Μάρκον Ευαγγέλιο). Το ιδανικό του Χριστιανισμού δεν ήταν ο αναχωρητισμός του Έλληνα σοφού, ούτε τα στρατιωτικά ή πολιτικά ανδραγαθήματα των ηρώων της αρχαίας Ελλάδας και Ρώμης, αλλά ένας κήρυκας που εναντιώθηκε στην εκμετάλλευση των καιρών του και που ήταν έτοιμος να αντιμετωπίσει το θάνατο για το ευαγγέλιο της πίστης του, ευαγγέλιο που συνοψιζόταν σε δικαιοσύνη για όλους, αναγνώριση μιας καθολικής ισότητας, αγάπη προς όλους – οικείους και ξένους – και, τελικά, στη συγχώρεση των βλαπτικών ενεργειών, κόντρα στον γενικό νόμο των καιρών που ευαγγελιζόταν την υποχρεωτική αντεκδίκηση.<br /><br />Δυστυχώς, τα θεμελιώδη αυτά χριστιανικά χαρακτηριστικά, - ειδικά η ισότητα και η μακροθυμία – πολύ σύντομα άρχισαν να υποβαθμίζονται και να αλλοιώνονται στο κήρυγμα της νέας θρησκείας, ώσπου τελικά λησμονήθηκαν εντελώς. Ο Χριστιανισμός, όπως και όλες οι άλλες ηθικές διδασκαλίες, πολύ σύντομα, και για την ακρίβεια την εποχή των αποστόλων, μολύνθηκε από στοιχεία οπορτουνισμού, δηλαδή τη διδασκαλία του «μακάριου πτωχού τω πνεύματι». Η διαδικασία αυτή ενισχύθηκε, όπως και σε όλες τις άλλες θρησκείες, από τη σύσταση μιας ομάδας ανθρώπων που θεωρούσε ότι αυτοί, των οποίων το καθήκον ήταν να εκτελούν τις ακολουθίες και τα μυστήρια, ήταν εκείνοι που διατηρούσαν ακέραια τη διδασκαλία του Χριστού και που έπρεπε να πολεμούν τις συνεχώς αναδυόμενες διαστρεβλώσεις αυτής της διδασκαλίας.<br /><br />Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτός ο συμβιβασμός από τη μεριά των αποστόλων βρίσκει, σε ένα βαθμό, την εξήγησή του στους σκληρούς διωγμούς στους οποίους υποβλήθηκαν οι πρώτοι χριστιανοί στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, μέχρι να γίνει ο Χριστιανισμός η επίσημη κρατική θρησκεία. Επιπλέον, είναι πολύ πιθανό ότι αυτές οι παραχωρήσεις γίνονταν μόνο προς χάριν της εξωτερικής εικόνας, τη στιγμή που οι εσώτεροι πυρήνες των χριστιανικών κοινοτήτων εμφανίζονταν συνεπείς προς την αυθεντική διδασκαλία. Και πράγματι, έχει πια καθιερωθεί η άποψη, μετά από μια μακρά σειρά προσεκτικών ερευνών, πως τα τέσσερα ευαγγέλια που αναγνωρίστηκαν από την Εκκλησία ως οι πιο αξιόπιστες καταγραφές της ζωής και της διδασκαλίας του Χριστού, μαζί με τις «Πράξεις» και τις «Επιστολές» των Αποστόλων στις εκδοχές που έχουμε σήμερα, ήταν όλα γραμμένα όχι νωρίτερα από το διάστημα 60 - 90 μ.Χ., και πιθανόν αρκετά αργότερα, ανάμεσα στο 90 - 120 μ.Χ. Αλλά ήδη τότε τα Ευαγγέλια και οι Επιστολές ήταν αντίγραφα αρχαιότερων αρχείων, των οποίων οι αντιγραφείς συχνά εμπλούτιζαν με θρύλους που έφταναν στ’ αυτιά τους. Αλλά ήταν ακριβώς εκείνα τα χρόνια που έλαβε χώρα ο πιο αδίστακτος διωγμός των χριστιανών από το ρωμαϊκό κράτος. Οι εκτελέσεις στη Γαλιλαία άρχισαν με την εξέγερση του Ιούδα του Γαλιλαίου ενάντια στη ρωμαϊκή εξουσία, το 9 μ.Χ., και μετέπειτα άρχισαν ακόμα πιο σκληροί διωγμοί ενάντια στους Εβραίους, ύστερα από τον ξεσηκωμό τους που διήρκησε από το 66 έως το 71 μ.χ., με τις εκτελέσεις να υπολογίζονται σε εκατοντάδες.</div><br /><br /><div>*μετάφραση από το Peter Kropotkin, <em>Ethics, Origin and Development,</em> Thoemmes Press, 1993</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-5482190038431288088?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-6941764357883377722009-08-31T19:36:00.008+03:002009-09-03T20:27:08.341+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/SpwBqR52CMI/AAAAAAAAAFc/esNKRfeVsnk/s1600-h/christian-anarchy.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376173881045682370" style="margin: 0px auto 10px; display: block; width: 94px; height: 95px; text-align: center;" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/SpwBqR52CMI/AAAAAAAAAFc/esNKRfeVsnk/s320/christian-anarchy.jpg" border="0" /></a><br /><div><div><div><br />[...] Ο Χριστιανισμός εξαπλώθηκε από την Ιουδαία στις ελληνικές αποικίες της Μικράς Ασίας και από εκεί εισέβαλε στην Ελλάδα και μετέπειτα στην Σικελία και την Ιταλία.<br /><br />Το έδαφος ήταν καλά προετοιμασμένο για τη νέα θρησκεία των φτωχών, που εξεγείρονταν ενάντια στη διαφθορά των πλουσίων. Εξάλλου, οι μαζικές μεταναστεύσεις πληθυσμών από την Ασία στην Ευρώπη, που χονδρικά ξεκίνησαν την ίδια χρονική περίοδο και διήρκησαν για δώδεκα αιώνες, επέφεραν τέτοιο τρόμο στους ανθρώπους που η ανάγκη για μια νέα θρησκεία κατέστη έντονη.<br /><br />Απέναντι σε αυτές τις φοβίες ακόμα και οι πιο νηφάλιοι στοχαστές έχαναν την πίστη τους σε ένα καλλίτερο μέλλον για την ανθρωπότητα, τη στιγμή που οι μάζες θεωρούσαν τις μεταναστευτικές αυτές εισβολές έργο μιας σατανικής δύναμης. Η ιδέα της «συντέλειας του κόσμου» σχηματίστηκε ασυναίσθητα στο μυαλό των ανθρώπων και έτσι, αρκετά πρόθυμα, αναζήτησαν την λύτρωση δια μέσου της θρησκείας.<br /><br />Το κύριο στοιχείο στο οποίο διέφεραν ο Χριστιανισμός και ο Βουδισμός από τις θρησκείες που προηγήθηκαν χρονικά ήταν πως στη θέση των στυγνών, εκδικητικών θεών, στων οποίων την θέληση έπρεπε οι άνθρωποι να υποταχτούν, τοποθέτησαν και ανέδειξαν – σαν παράδειγμα προς μίμηση και όχι σαν πηγή φόβου – έναν ιδανικό θεάνθρωπο. Στην περίπτωση του Χριστιανισμού η αγάπη του θεϊκού διδασκάλου για τους ανθρώπους, - για όλους τους ανθρώπους χωρίς εθνικές ή κοινωνικές διακρίσεις, και κυρίως για τους καταφρονεμένους, - οδήγησε στην υπέρτατη ηρωική θυσία – στο σταυρικό θάνατο για την λύτρωση της ανθρωπότητας από τις δυνάμεις του κακού.<br /><br />Αντί για τον φόβο απέναντι σε έναν εκδικητικό Γιαχβέ, ή σε θεούς που προσωποποιούσαν τις σατανικές δυνάμεις της φύσης, ο Χριστιανισμός ευαγγελιζόταν την αγάπη για τους απανταχού καταπιεσμένους. Ο διδάσκαλος στο Χριστιανισμό δεν ήταν μια εκδικητική θεότητα ούτε κάποιος ιερέας ή από την κάστα των ιερέων, δεν ήταν καν ένας διανοούμενος ανάμεσα στους σοφούς αλλά ένας απλός άνθρωπος από τον λαό. Ενώ ο ιδρυτής του Βουδισμού, ο Γκαουτάμα, ήταν γιός βασιλιά που οικειοθελώς έγινε πάμφτωχος, ο ιδρυτής του Χριστιανισμού ήταν ένας μαραγκός που άφησε το σπίτι και την οικογένειά του και έζησε όπως ζουν τα «πτηνά του ουρανού», εν αναμονή της βραχυπρόθεσμης «Ημέρας της Κρίσης». Οι δύο αυτοί διδάσκαλοι δεν πέρασαν τις ημέρες της ζωής τους στους ναούς και τους ακαδημαϊκούς χώρους της εποχής τους αλλά ανάμεσα στους φτωχούς, από όπου και τελικά προήλθαν οι απόστολοι του Χριστού. Και αν έπειτα από καιρό ο Χριστιανισμός, όπως και ο Βουδισμός, εξελίχθηκαν σε «Εκκλησία», δηλαδή στην κυβέρνηση των «εκλεκτών», με τις αναπόφευκτες αγριότητες που χαρακτηρίζουν όλες τις κυβερνήσεις – μια τέτοια εξέλιξη συνέστησε εξόφθαλμη απόκλιση από τη βούληση των δύο διδασκάλων, παρ’ όλες τις προσπάθειες για εκ των υστέρων δικαίωση αυτής της απόκλισης με αναφορά στα βιβλία που γράφτηκαν πολλά χρόνια μετά το θάνατό τους.</div><br /><br /><div>*μετάφραση από το Peter Kropotkin, <em>Ethics, Origin and Development, </em>Thoemmes Press, 1993</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-694176435788337772?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-85583801056438949152009-08-26T23:54:00.005+03:002009-08-27T00:07:04.789+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/SpWjalkWY5I/AAAAAAAAAFs/McUFfr1xiPg/s1600-h/cuffstobirds.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 317px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/SpWjalkWY5I/AAAAAAAAAFs/McUFfr1xiPg/s320/cuffstobirds.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5374381407493055378" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:180%;">Προπύλαια, 27 Αυγούστου 2009, 19:00</span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><br />Ο πόλεμος μαίνεται κι εμείς έχουμε διαλέξει τους συντρόφους μας στη μάχη, εδώ και καιρό...</span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><br />ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΘΟΔΩΡΗ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟ, ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ!</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-8558380105643894915?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδα Χριστιανών Αναρχικώνhttp://www.blogger.com/profile/12770355453543747032noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-84317145897495709302009-08-11T17:24:00.006+03:002010-03-28T11:39:47.519+03:00Το άλλο όνομα της εξουσίας είναι διάσπαση. Η διάσπαση είναι η γεννεσιουργός προϋπόθεση και συνάμα το αναπόδραστο παράγωγο κάθε εξουσίας. Καμμιά εξουσία δεν μπορεί να σταθεί χωρίς τον κατακερματισμό της κοινωνίας και καμμιά ιεραρχημένη κοινωνία δεν μπορεί ποτέ να έχει πραγματική ενότητα.<br />Στην Βίβλο η διάσπαση έχει πρόσωπο και όνομα: <span style="font-style:italic;">δαίμων</span> [από το ρ. <span style="font-style:italic;">δαίω</span> = χωρίζω, διασπώ, διαμοιράζω]. Η διάσπαση είναι ο δαίμων που κυβερνά την εξουσία:<br /><blockquote><span style="font-weight:bold;">“Και οδήγησε [ο διάβολος] αυτόν [=τον Ιησού] και του έδειξε όλα τα βασίλεια της οικουμένης μέσα σε μια στιγμή·<br />και του είπε ο διάβολος: <span style="font-style:italic;">Θα σου δώσω όλην αυτήν την εξουσία και την δύναμη, γιατί μου ανήκει και την δίνω όπου εγώ θέλω· αρκεί να με προσκυνήσεις και είναι όλη δική σου</span>.”</span> [Λκ.4:5-7]<br /></blockquote><br />Το κάλεσμα, αντίθετα, του Ιησού είναι κάλεσμα σε ενότητα χωρίς όρια: όπου κάθε ένας θα αναγνωρίζει στο πρόσωπο του άλλου τον αληθινό εαυτό του, και όπου η ελευθερία του καθενός θα πραγματώνεται στην ελευθερία του άλλου:<br /><blockquote><span style="font-weight:bold;">“Γιατί για την ελευθερία καλεστήκατε, αδέλφια μου· μόνο να μην γίνεται η ελευθερία πρόσχημα ιδιοτέλειας, αλλά με την αγάπη να γίνεστε χρήσιμος ο ένας για τον άλλον. Γιατί όλος ο νόμος σε έναν λόγο βρίσκει το τέλος του, στο <span style="font-style:italic;">Να αγαπήσεις τον άλλον σαν εαυτό σου</span>.”</span> [Γαλ.5:13-14]<br /></blockquote><br />Αυτή η ενότητα ακυρώνει κάθε μορφή βίας. Γιατί η βία είναι το εργαλείο και το έργο της διάσπασης· είτε σαν φυσική βία (στρατός) [βλ. Μθ.26:52], είτε σαν ιδεολογική βία (έθνος) [βλ. Ρωμ.10:12], είτε σαν πολιτική βία (νόμος) [βλ. Γαλ.3:10-14].<br />Ομως αυτό το κάλεσμα για ενότητα δεν μένει απλά στο επίπεδο μίας ψυχολογικού χαρακτήρα άρνησης της διάσπασης και της εξουσίας που την ακολουθεί και υπηρετεί, αλλά παίρνει μορφή σε πιό ενεργές και καθημερινές δράσεις ενάντια τους: σε κάλεσμα έμπρακτης ακύρωσης της κατεξοχήν βίας, της οικονομικής-μονεταριστικής διάσπασης της κοινωνίας. Η οικονομική διάσπαση είναι η πιο θεμελιώδης μορφή βίας, αυτή που κάνει την εξουσία εφικτή. Ο Παύλος, γράφοντας στους Κορινθίους [βλ. 2Κορ.8], τους αναπτύσει το όραμα του για μια αναδιανομή του πλούτου μεταξύ των τοπικών εκκλησιών με στόχο την πλήρη οικονομική ισότητα (καθώς η γεωγραφική εξάπλωση της αρχικής ενιαίας εκκλησίας έκανε πλέον την κοινοκτημοσύνη ανέφικτη μέσα σε έναν κόσμο όπου η ιδιοκτησία ήταν το θεμελιωδέστερο πολιτικό-υπαρξιακό κριτίριο). Δεν πρόκειται για μια “σοσιαλιστική” ιδιοτροπία του αποστόλου των εθνών, αλλά για συνεπή συντονισμό του με το κάλεσμα για ενότητα του Ιησού. Ο Παύλος γνωρίζει πως δεν μπορεί να υπάρξει ενότητα όσο υπάρχει οικονομική ανισότητα-διάσπαση, γιατί ενότητα πρώτα από όλα σημαίνει ενότητα κτήσης, σε κάθε επίπεδο, από το πιο υλικό μέχρι το πιο πνευματικό. Αυτό είναι το θέλημα του Ιησού, όταν στην έσχατη του προσευχή (“Αρχιερατική Προσευχή”) προς τον Πατέρα, λίγο πριν την σύλληψη και καταδίκη του, ζητά για την εκκλησία:<br /><blockquote><span style="font-weight:bold;">“<span style="font-style:italic;">Πατέρα άγιε, διατήρησε τους στο όνομα σου, ώστε να είναι ένα όπως είμαστε και εμείς</span>.”</span> [Ιω.17:11]<br /></blockquote>Και πως είναι <span style="font-style:italic;">ένα</span> ο Ιησούς με τον Πατέρα; Το περιγράφει παραπάνω ο ίδιος:<br /><blockquote><span style="font-weight:bold;">“<span style="font-style:italic;">όλα τα δικά μου είναι δικά σου και τα δικά σου δικά μου</span>”</span> [Ιω.17:10]<br /></blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-8431714589749570930?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>vassilipnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-45715465671801166912009-07-25T18:20:00.007+03:002010-03-28T11:39:26.734+03:00Κάθε ριζοσπαστική πολιτική ιδεολογία έχει να αντιμετωπίσει το δίλημμα της ελευθερίας: η ανατροπή του νόμου, σαν πηγή προσωπικής ανελευθερίας, οδηγεί άφευκτα σε νέες μορφές νομικής ανελευθερίας, μέσα από διαδικασίες βίας (όπου βία η μήτρα του νόμου). Αυτό είναι γνωστό σε κάθε ριζοσπάστη που οραματίζεται μια “νέα” ηθική (=νομική) τάξη που θα αντικαταστήσει την “παλαιά”, ακόμη και αν αποφεύγει να το αγγίξει (γιατί τότε θα έθετε σε αμφισβήτηση την ίδια την ριζοσπαστική του ταυτότητα, την ηθική του αυτοδικαίωση). Η συνέχεια είναι γνωστή σε καθένα από μας που έχει μια στοιχειώδη ιστορική ενημέρωση: το κάλεσμα για ισότητα και ελευθερία να καταλήγει σύντομα σε νέες μορφές ανισότητας και ανελευθερίας.<br />Η απάντηση της Γραφής σε αυτό το πρόβλημα δεν είναι απλή, δεν είναι μία ηθική συνταγή, (όπως ήδη έχει <a href="http://akeldama09.blogspot.com/2009/06/blog-post_24.html">εδώ</a> αναφερθεί). Ομως υπάρχει ένα σημείο όπου αυτή η απάντηση αποκτά μια πυκνή θεωρητική τοποθέτηση:<br /><br /><blockquote><span style="font-weight:bold;">“αυτό έχω να σας πω αδέλφια μου, ο καιρός είναι μετρημένος· γι'αυτό, και όσοι είναι έγγαμοι ας είναι ως μη έγγαμοι, και όσοι πενθούν ως μη πενθούντες, και όσοι χαίρονται ως μη χαίροντες, και όσοι αγοράζουν ως μη ιδιοκτήτες, και όσοι χρησιμοποιούν αυτόν τον κόσμο ως μη κυρίαρχοι· γιατί πεθαίνει αυτός ο κόσμος. και θέλω να είστε ελεύθεροι από τις μέριμνες.” [1Κορ.7:29-32]<br /></span><br /></blockquote>Εδώ ο Παύλος, αφού έχει ερωτηθεί από την εκκλησία της Κορίνθου για θέματα καθημερινής ηθικής (αστικού δικαίου), απαντά με τον τρόπο της μεσσιανικής αποκάλυψης της Γραφής: ούτε υποτασσόμαστε στα σχήματα αυτού του κόσμου, ούτε αναζητούμε την ουτοπία της αλλαγής του, γιατί γνωρίζουμε ότι κάθε “νέα” τάξη δεν θα είναι παρά μία ακόμη νομική-ηθική τακτοποίηση του θανάτου που αυτός ο κόσμος κουβαλά μέσα του σαν γενετική του ασθένεια.<br />Η στάση αυτή του Παύλου<br />[α] ΔΕΝ είναι υποταγή στην κοσμική πραγματικότητα—όταν καλεί σε έμπρακτη καθημερινή άρνηση της ιδιοκτησίας (<span style="font-style:italic;">dominium</span>), ουσιαστικά προκαλεί την ακύρωση της πηγής του Ρωμαϊκού κράτους, του Ρωμαϊκού νόμου,<br />[β] ΔΕΝ είναι κάλεσμα σε ατομική “πνευματική” απόσυρση, αφού δεν αρνείται την καθημερινή χρήση-βίωση της πραγματικότητας,<br />[γ] αλλά, ΔΕΝ είναι και κάλεσμα σε επαναστατική αλλαγή της πολιτικής τάξης, καθώς γνωρίζει ότι κάθε νόμος, κάθε ηθικό σύστημα, κάθε κοινωνικό φαντασιακό, είναι συντήρηση ενός κόσμου που πεθαίνει.<br /><br />Ο Παύλος δεν έχει ανάγκη να προπαγανδίσει μια κοινωνική ουτοπία γιατί μένει συνεπής στις προϋποθέσεις της εκκλησιαστικής του εμπειρίας όπου <span style="font-weight:bold;">“δεν υπάρχει ούτε Ιουδαίος ούτε Ελληνας, ούτε δούλος ούτε ελεύθερος, ούτε άνδρας ούτε γυναίκα· αλλά όλοι είστε ένας εν Χριστώι Ιησού”</span> [Γαλ.3:28], όπου δηλαδή δεν υφίσταται καμμιά διάκριση, ούτε εθνική, ούτε νομική, ούτε φυσική. Οποιος, λοιπόν, θέλει να βιώνει αυτήν την εκκλησιαστική εμπειρία δεν μπορεί παρά να σχετικοποιεί στην καθημερινότητα κάθε ψυχολογικό, νομικό ή ηθικό δεδομένο <span style="font-style:italic;">ως μη</span> τέτοιο. Με άλλα λόγια, ο Παύλος δεν καλεί ούτε σε υποταγή ούτε σε επανάσταση, αλλά σε μια απειρία προσωπικών καθημερινών μικρο-επαναστάσεων, σε έναν υπερ-συνειδητό μηδενισμό συμμετοχής στην καθημερινότητα.<br />Αυτό δεν θα ήταν ποτέ δυνατό να λεχθεί αν δεν είχε τεθεί ήδη το κριτήριο του σαρκωμένου Λόγου:<br /><span style="font-weight:bold;">“κάλεσε [ο Ιησούς] ένα παιδάκι και το έβαλε να σταθεί ανάμεσα από τους μαθητές του και είπε: Αλήθεια σας λέω, αν δεν αλλάξετε και δεν γίνετε σαν τα παιδιά, δεν έχετε θέση στην βασιλεία των ουρανών.”</span> [Μθ.18:2-3]<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-4571546567180116691?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>vassilipnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-59203279265646470592009-07-18T08:03:00.000+03:002009-07-18T08:56:11.485+03:00<em><span style="font-size:85%;">"Ο Ιησούς μπήκε στο ναό του θεού κι έδιωξε όλους αυτούς που πουλούσαν και αγόραζαν στο χώρο του ναού, και αναποδογύρισε τα τραπέζια των αργυραμοιβών και τα καθίσματα αυτών που πουλούσαν περιστέρια. Και τους είπε: 'Η Γραφή λέει: Ο οίκος μου πρέπει να είναι οίκος προσευχής. Εσείς όμως τον κάνατε σπήλαιο ληστών'. "</span></em><br /><br /><em><span style="font-size:85%;">Μτ. 21, 12-13</span></em><br /><br /><br /><em><span style="font-size:85%;">"Μιλούσε ακόμα ο Ιησούς όταν έφτασε ο Ιούδας, ένας από τους δώδεκα. Μαζί του ερχόταν κι ένα πλήθος από ανθρώπους οπλισμένους με ξίφη και ρόπαλα, σταλμένους από τους αρχιερείς και τους πρεσβύτερους του συνεδρίου. Αυτός που θα τον πρόδιδε τους είχε δώσει τούτο το συνθηματικό σημάδι: 'Όποιον φιλήσω, αυτός είναι. Πιάστε τον'. Αμέσως, λοιπόν, πλησίασε τον Ιησού, του είπε: 'Χαίρε, Διδάσκαλε!' και τον φίλησε. Ο Ιησούς του λέει: 'Φίλε, κάνε αυτό για το οποίο ήρθες'. Τότε πλησίασαν, συνέλαβαν τον Ιησού και τον έδεσαν. Ένας όμως απ' τη συντροφιά του Ιησού έσυρε το μαχαίρι του, χτύπησε το δούλο του αρχιερέα και του έκοψε το αυτί. Τότε του λέει ο Ιησούς:' Βάλε το μαχαίρι σου ξανά στη θήκη του. Γιατί όλοι όσοι τραβούν μαχαίρι, από μαχαίρι θα πεθάνουν. Ή θαρρείς πως δεν μπορώ να παρακαλέσω τον Πατέρα μου και αυτός να μου στείλει για συμπαράσταση πάνω από δώδεκα λεγεώνες αγγέλους; Πώς όμως θα βγουν αληθινές οι Γραφές, ότι έτσι πρέπει να γίνει';"</span></em><br /><br /><em><span style="font-size:85%;">Μτ. 26, 47-54</span></em><br /><br /><br /><p><em><span style="font-size:85%;">"'Οπως σε όλα τα επίπεδα ο θεός αντιτίθεται στο μύθο, έτσι και η θεϊκή βία αντιτίθεται στη μυθική βία. Και μάλιστα δείχνει την αντίθεσή της με κάθε τρόπο. Αν η μυθική βία θεσπίζει το δίκαιο, η θεϊκή καταστρέφει το δίκαιο. Αν η πρώτη θέτει όρια, η δεύτερη τα καταστρέφει απεριόριστα. Αν η μυθική βία ενοχοποιεί και ταυτόχρονα τιμωρεί, η θεϊκή βία εξιλεώνει. Αν η πρώτη απειλεί, η δεύτερη χτυπάει. Αν η πρώτη είναι αιματηρή, η δεύτερη είναι θανάσιμη αναίμακτα".</span></em><br /></p><p><em><span style="font-size:85%;">Βάλτερ Μπένγιαμιν, Για μια Κριτική της Βίας<br /></span></em></p><em><span style="font-size:85%;"></span></em><br /><br /><br />Η αναφορά στο χριστιανισμό σαν ένα θρησκευτικό ρεύμα πασιφιστικού χαρακτήρα αποτελεί το απαύγασμα μιας συλλογιστικής που στηρίζεται στην διδασκαλία του Χριστού περί αγάπης μέσα από τις περιγραφές της Καινής Διαθήκης. Ωστόσο, τόσο τα δύο παραπάνω αντιπροσωπευτικά χωρία του Ευαγγελίου του Ματθαίου όσο και η διάκριση της βίας σε βία που απελευθερώνει και βία που υποτάσσει, ανατρέπουν τον χαρακτηρισμό αναγκάζοντάς μας να αναθεωρήσουμε και να "αποκαταστήσουμε" τη βία μεσα στους κόλπους του χριστιανισμού.<br /><br />Όταν ο Χριστός ανατρέπει τους πάγκους των εμπόρων στο ναό, πιθανότατα συγκρούεται μαζί τους και σε φυσικό επίπεδο. Σε κάθε περίπτωση η πράξη του είναι μια βίαιη πράξη που ωστόσο δεν αποβλέπει στην τιμωρία των εμπόρων, δεν είναι το μέσο για έναν σκοπό που, θα μπορούσε να, καλείται "αποκατάσταση του νόμου που προβλέπει την ορθή χρήση του ναού" (δια μέσου της τιμωρίας των υπευθύνων για την καταπάτησή του), αλλά κατάργηση του "νόμου" που έχουν θεσπίσει οι έμποροι με την ανοικτή ανοχή του ιερατείου. Η ενέργεια του Χριστού είναι μια εκδήλωση εξιλεωτικής βίας απέναντι στην οργή που τον πλημμυρίζει αντικρίζοντας το θλιβερό θέαμα εμπορευματοποίησης του οίκου του Πατρός του. Χτυπά με το μαστίγιό του όχι για να αποδώσει την τιμωρία μιας θείας δίκης αλλά για να αφυπνίσει και να εξιλεώσει τους εμπόρους από τις ίδιες τους τις ενοχές, μιας και γνωρίζουν καλά το μέγεθος της διαστροφής της πράξης τους.<br /><br />Εν συνεχεία, η παρατήρηση του Χριστού <em>"όλοι όσοι τραβούν μαχαίρι, από μαχαίρι θα πεθάνουν"</em> δηλώνει την ανάγκη για πλήρη συνειδητοποίηση της συντελεσμένης πράξης από τον πράττοντα. Αυτή η συνειδητοποίηση είναι που θα αποτελέσει το ηθικό κριτήριο για την πράξη και όχι κάποια αόριστη, γενικευμένη και a priori "ηθική επιταγή". Τέλος, η αναφορά του Χριστού στις ουράνιες λεγεώνες φανερώνει πως υπό άλλες συνθήκες δεν θα αποκλειόταν η φυσική υπεράσπισή του απέναντι στους οπλισμένους διώκτες του. Η οικειοθελής του παράδοσή έχει να κάνει με την εκπλήρωση του ουράνιου σχεδίου και όχι με την ικανοποίηση ενός φετιχισμού της αντιβίας, πασιφιστικού τύπου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-5920327926564647059?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-73636276607624372972009-07-16T00:59:00.003+03:002009-07-16T01:13:24.972+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/Sl5UXP0IGqI/AAAAAAAAAFc/gTy0D8QW0ng/s1600-h/man.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5358813364976360098" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/Sl5UXP0IGqI/AAAAAAAAAFc/gTy0D8QW0ng/s320/man.jpg" border="0" /></a><br /><div>Όταν ζεις με την ψευδαίσθηση ότι είσαι το κέντρο του κόσμου, μοναδικός κάτοικος του πλανήτη γη και ότι οι πράξεις και αποφάσεις της κοινωνικής και πολιτικής ζωή σου δεν επηρεάζουν τον κόσμο ολόκληρο, το πιο πιθανό- μάλλον βέβαιο- είναι να ξυπνήσεις από την φαντασιακή εγωπαθή μέθη και να αντικρίσεις την σκληρή πραγματικότητα της ζωής. Στην οποία δεν είσαι μόνος, δεν είσαι το κέντρο της γης και, πρωτίστως, ο τρόπος ζωής σου δεν είναι ατομική υπόθεση και μόνο. Αυτό το σενάριο βλέπουν να εξελίσσεται μπροστά στα μάτια τους οι κάτοικοι του Αγ. Παντελεήμονα- και όχι μόνο- με τους μετανάστες που μεθοδευμένα και συστηματικά απομονώθηκαν από την πολιτική εξουσία.<br />Κρίνεται αναγκαίο να κατανοήσουν πάντες, και ιδιαιτέρως οι κάτοικοι του Αγ. Παντελεήμονα, ότι η μετανάστευση δεν είναι επιλογή, ούτε σπορ αναψυχής αλλά ανάγκη που πληγώνει και πονάει. Οδύνη της ύπαρξης, κολασμός και εξαθλίωση του ανθρώπινου προσώπου.<br />Κανείς δεν επέλεξε να γίνει μετανάστης. Κανείς δεν επέλεξε να γίνει ένα λαθραίο αντικείμενο στο χέρια των σύγχρονων δουλεμπόρων, και κυρίως κανείς δεν επέλεξε να αντιμετωπίζεται ως απόβλητος και ανεπιθύμητος, ως κοινωνικό σκουπίδι των δυτικών κοινωνιών. Γιατί σήμερα έτσι αντιμετωπίζονται οι μετανάστες αδελφοί μας από τους κατ’ επίφαση πολιτισμένους λαούς των Ευρωπαϊκών χωρών.<br />Δεν υπάρχουν λαθραίοι άνθρωποι. Δεν επέλεξαν οι μετανάστες την ζωή τους. Εμείς τους την επιβάλαμε. Οι κοινωνίες του ατομισμού και ωφελιμισμού, της υπερατομικής ευμάρειας και καταναλωτικής ηδονής.<br /><strong>Δεν επέλεξαν αλλά αναγκάστηκαν να εκπατριστούν για την αναζήτηση μια ποιοτικότερης ζωής καταλήγοντας, στα γκέτο των μεγαλουπόλεων, στα κοντέινερς και στα στρατόπεδα της κρατικής καταστολής, μα κυρίως στους φοβικούς και ανασφαλείς πολίτες που ταύτισαν τα σύνορα της πατρίδας, της πόλης και της γειτονιάς τους με τα σύνορα της καρδιάς και της ανθρωπιάς τους.<br /></strong>Εμείς, οι πολίτες των λεγομένων δυτικών κοινωνιών, με τις πολιτικές που ενεργά επί χρόνια στηρίζουμε, με τις επιλογές ζωής που πραγματοποιήσαμε, οδηγήσαμε τον πλανήτη ολόκληρο σε αδιέξοδο και τους μετανάστες έξω από τις πόρτες των σπιτιών μας.<br />Όταν κωφεύεις στον πόνο, ο άλλος θα φωνάξει πιο δυνατά και ξανά πιο δυνατά μέχρι να γκρεμίσει τον ένοχο τείχος του εφησυχασμού σου.<br />Όταν αδιαφορείς και αποστρέφεις το βλέμμα σου περιφρονητικά και υποτιμητικά θα εισπράξεις την θέα της οργής ως αποτέλεσμα έκκλησης και πρόσκλησης σε διάλογο που αρνήθηκες να κάνεις, όταν οι σκελετωμένες παλάμες και τα ορφανά βλέμματα ζητούσαν την ανθρώπινη αλληλεγγύη σου.<br />Τώρα όλης της γης οι κολασμένοι είναι έξω από την πόρτα μας. Σήμερα στα γκέτο του Αγ. Παντελεήμονα και στα κρατικά στρατόπεδα συγκέντρωσης της Πάτρας. Αύριο στην δικιά μας γειτονιά ή στα δεκάδες Νταχάου και Γκουαντάναμο που ετοιμάζει η κρατική κατασταλτική μηχανή, οι σύγχρονοι δήμιοι της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και ακεραιότητας.<br />Εμείς ως Αναρχικοί δηλώνουμε αλληλέγγυοι με τους αδελφούς μας μετανάστες και διατρανώνουμε ότι δεν θα υποκύψουμε στα κρατικά και παγκόσμια παιγνίδια της πολιτικής εξουσίας για την απομόνωση και περιθωριοποίηση των μεταναστών.<br />Δεν θα συνυπογράψουμε με τη στάση ζωής μας την αναβίωση και επανάληψη των Άουσβιτς και Νταχάου καθώς και του σύγχρονου Γκουαντάναμο.<br />Δεν θα παίξουμε με τα παιγνίδια των ψευδοδιλλημάτων, περί διάρρηξης της κοινωνικής συνοχής, οικονομικής σταθερότητας κ.ά.<br />Δεν θα μετατραπούμε σε πρόσφορο έδαφος για την σπορά φόβου και πανικού που καθημερινά καλλιεργεί η ρατσιστική προπαγάνδα της κρατικής εξουσίας με όλα τα μέσα παραπληροφόρησης.<br />Δεν θα επιτρέψουμε στους εαυτούς μας και στην πολιτική ιδιοπροσωπεία μας να μετατραπούμε σε μπόγιες ανθρώπινων υπάρξεων. Εμείς δεν θα παίξουμε το παιγνίδι της κρατικής εξουσίας.<br />Είμαστε απέναντι από κάθε μορφή βίας και καταστολής. Από τάγματα εφόδου εθνικιστικών τραγέλαφων και ανθρωπόμορφων μαντρόσκυλων που βγαίνουν κάθε βράδυ για να σπείρουν τον φόβο και την τρομοκρατία σε ανθρώπινα πρόσωπα, που το μόνο που κατέχουν ως περιουσία της ζωής τους είναι τα τραύματά τους.<br />Είμαστε δίπλα σε κάθε άνθρωπο που αντιλαμβάνεται το αλφάβητο της αλληλεγγύης και της συντροφικότητας, όπως ο κληρικός του ναού Αγ. Παντελεήμονα, που ξεπέρασε τον φόβο της κοινωνικής απόρριψης και απομόνωσης από τους ενορίτες του, τις απειλές των ρατσιστικών και φασιστικών ταγμάτων εφόδου, και βρέθηκε δίπλα στους μετανάστες, αρωγός και συμπαραστάτης στις δύσκολες ανθρώπινες στιγμές τους, ορθός αναγνώστης του ευαγγελικού λόγου.<br />Δεν θα αφήσουμε μόνους τους μετανάστες αδελφούς μας. Γιατί σε αυτή την γη όλοι είμαστε μετανάστες. Σύνορα μας η αλληλεγγύη, η συντροφικότητα, η συναλληλία, η αγάπη και ο σεβασμός απέναντι στην μοναδικότητα του κάθε ανθρώπινου προσώπου και, ιδιαιτέρως, όλων των κολασμένων της γης. </div><br /><br /><div align="right"><strong><em>Ακελδάμα - Ομάδα Χριστιανών Αναρχικών, Ελευθεριακή Κίνηση Κορινθίας</em></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-7363627660762437297?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδα Χριστιανών Αναρχικώνhttp://www.blogger.com/profile/12770355453543747032noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-92026376713719400172009-07-12T17:48:00.001+03:002009-07-12T23:11:27.915+03:00<em><span style="font-size:85%;">"...Τότε ο Ιησούς τους κάλεσε και τους είπε: 'Ξέρετε ότι οι ηγέτες των εθνών ασκούν απόλυτη εξουσία πάνω τους και οι άρχοντες τα καταδυναστεύουν. Σ'εσάς όμως δεν πρέπει να συμβαίνει αυτό, αλλά όποιος θέλει να γίνει μεγάλος ανάμεσά σας, πρέπει να γίνει υπηρέτης σας. Κι όποιος από σας θέλει να είναι πρώτος, πρέπει να γίνει δούλος σας. Όπως κι ο Υιός του Ανθρώπου δεν ήρθε για να τον υπηρετήσουν, αλλά για να υπηρετήσει και να προσφέρει τη ζωή του λύτρο για όλους'."</span></em><br /><br /><span style="font-size:85%;"><em>Μτ. 20, 25-28</em> </span><br /><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><br />Η παραίνεση του Χριστού προς τους μαθητές τους είναι σαφής. Ζητά από αυτούς, και ουσιαστικά από την ίδια την Εκκλησία που θα θεμελιωθεί στο θάνατο και την ανάστασή του, να διαχωριστούν σαφώς από τις εξουσιαστικές πρακτικές των εθνών και όσων τα κυβερνούν. Ευαγγελίζεται ανθρώπινες σχέσεις που θα στηρίζονται στην αγάπη, τη θυσία για τον σύντροφο, το σεβασμό και τη συνεργασία. Αντίθετα, η κοσμική πραγματικότητα του τότε και του σήμερα βασίζεται και βασιζόταν πάντα στον ανταγωνισμό, τη δυνάστευση, τον εκμηδενισμό του άλλου, την ιεραρχία, την υπακοή και την πειθαρχία. Στοιχεία που και η σύγχρονη εξουσιάζουσα Εκκλησία Α.Ε. πρεσβεύει περικλείοντάς τα στις εσωτερικές τις σχέσεις και όντας δεμένη χειροπόδαρα στο άρμα του Κράτους, του Εθνικισμού και της Εξουσίας.<br /><br /><br /><br />Ο Χριστός γίνεται ο ίδιος το ζωντανό παράδειγμα που θα εγκαινιάσει μια μεσσιανική κοινότητα ανταγωνιστική προς τις αντιανθρώπινες εξουσίες τεχνητών και επίκτητων δομών όπως το Κράτος και το Έθνος και που θα την οδηγήσει στη σύγκρουση με τον Λεβιάθαν της πολιτικής, κοινωνικής και θρησκευτικής πραγματικότητας. Τότε, τώρα και για πάντα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-9202637671371940017?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-9680175962644920042009-07-09T15:14:00.000+03:002009-07-09T18:58:36.965+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/SlCb3zofoOI/AAAAAAAAAE4/9V3a9pxzaNY/s1600-h/OK.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5354951339998683362" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 229px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/SlCb3zofoOI/AAAAAAAAAE4/9V3a9pxzaNY/s320/OK.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div align="center">ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΟΥΣ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΔΕΝ ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΑΤΑΚΤΗ ΦΥΓΗ</div><br /><br /><div></div><br /><br /><div align="justify">Μετά την κοινωνική εξέγερση του Δεκέμβρη, έχει ξεκινήσει ένα κυνήγι μαγισσών που βάζει στο στόχαστρο όλους όσους αντιστέκονται. Οι καταλήψεις και οι αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι δαιμονοποιούνται για άλλη μια φορά σαν στέκια τοξικομανών, "εγκληματικών στοιχείων", τρομοκρατών κ.ο.κ. Απέναντι στην τρόμο - υστερία των ΜΜΕ και στις εξαγγελίες του κράτους περί καταστολής, συνεχίζουμε να παίρνουμε πίσω τον κλεμμένο χώρο και χρόνο στεκόμενοι στο πλάι όλων των καταπιεσμένων κομματιών της κοινωνίας, μέχρι να πέσουν τα τείχη.. Για την κοινωνική απαγκίστρωση από θεσμούς - δεσμά</div><br /><br /><div align="center"></div><br /><br /><div align="center">ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΜΑΣ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ</div><br /><br /><div align="center"></div><br /><br /><div align="center">ΣΑΒΒΑΤΟ 11 ΙΟΥΛΙΟΥ, 19:00</div><br /><br /><div align="center"></div><br /><br /><div align="center">ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΚΤΗΜΑΤΟΣ ΠΡΑΠΟΠΟΥΛΟΥ - ΧΑΛΑΝΔΡΙ</div><br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-968017596264492004?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδα Χριστιανών Αναρχικώνhttp://www.blogger.com/profile/12770355453543747032noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-62043269875551512062009-07-08T11:06:00.006+03:002009-07-08T22:07:17.580+03:00<div align="justify"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5355998412534166498" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 335px; CURSOR: hand; HEIGHT: 235px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/SlRULcyns-I/AAAAAAAAAFU/_XTMhc9TJRU/s320/7770177.jpg" border="0" />Έδρασε και πάλι χθες το γνωστό συνδικάτο και πολυμορφικό μαγαζί για όλες τις ανάγκες της καταστολής, Μπάτσοι-Χρυσαυγίτες.<br />Όπως καταγγέλλουν δεκάδες αυτόπτες μάρτυρες <span style="color:#cc0000;">«Στην σημερινή πορεία φάνηκε ακόμα μια φορά η συνεργασία αστυνομίας- και χρυσής αυγής(με το ψευδώνυμο «αγανακτισμένοι κάτοικοι Αγ. Παντελεήμονα», πριν η πορεία φτάσει στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα, μέλη της χρυσής Αυγής πάνω σε μηχανάκια μαζί με ζητάδες ήταν στα γύρω στενά και παρακολουθούσαν την πορεία...<br />Λίγα λεπτά πριν η πορεία φτάσει στην πλατεία, οι φασίστες ήταν έτοιμη για επίθεση με ξύλα, όταν έφτασαν τα ΜΑΤ που βρισκόταν μπροστά στην πορεία, τους οδήγησαν στο πεζοδρόμιο και όταν έφτασε η πορεία σε απόσταση αναπνοής επιτέθηÎ! �αν μέλη ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥΣ στους διαδηλωτές, και με πρωτοφανή βία που θυμίζει ΧΟΥΝΤΑ ξυλοκόπησαν διαδηλωτές…………………..» </span></div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#cc0000;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5355998071050641634" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 199px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/SlRT3kqmoOI/AAAAAAAAAFA/ICoM5Qd67AI/s320/xraug-2kqlk7l.jpg" border="0" /></span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;">(Φώτο Αρχείου 2008)</span></div><div align="justify"></div><div align="justify"> </div><div align="justify">Είναι πλέον γνωστό τοις πάσι ότι μεταξύ τους υπάρχει μια σχέση λατρείας. Μια σχέση αξεπέραστου ερωτικού πάθους που τους οδηγεί σε ομαδική και ατελεύτητη φασιστική παράκρουση.<br />Πέρα όμως από την σαρκαστική διάθεση μας, την οποία όσο και αν μας πολεμά το σύστημα δεν την χάνουμε, όσο και αν οργιζόμαστε δεν θα πάψουμε να χαμογελάμε και να ονειρευόμαστε, το μαγαζάκι αυτό, το συνδικάτο του τρόμου πρέπει να λάβει ένα τέλος.<br />Βέβαια στην Ελλάδα, δεν είναι και τόσο απλά τα πράγματα καθ ότι η σύμπραξη και συμπόρευση του κράτους, των κατασταλτικών μηχανών βίας και νοθείας, με τις παρακρατικές ομάδες φασιστών, δοσίλογων και χαφιέδων είναι μια πάρα πολύ παλιά υπόθεση.<br />Είναι τέτοιοι οι δεσμοί αίματος( που χύθηκε από αγωνιστές στους δρόμους για την λευτεριά) που έχουν αυτές οι δυο ομάδες (Κρατικοδίαιτοιμπάτσοι &amp; παρακρατικοί δολοφόνοι) που φαντάζει απίστευτο να διαρραγεί ο σύνδεσμος τους, ο οποίος δεν είναι μόνο γνωστός σε όλους, σε όλα τα «δημοκρατικά» κόμματα της χώρας μας, αλλά πλέον αποτελεί και απροκάλυπτο και διαπιστωμένο κατ’ επανάληψη γεγονός, που μαρτυρείται από δεκάδες αδιάψευστα τεκμήρια.<br />Πάντως το θέμα για τις βαθιές και σκοτεινές σχέσεις της αστυνομίας με τις παρακρατικές φασιστικές οργανώσεις είναι πάρα πολύ σημαντικό και θα επανέλθουμε σύντομα για ουσιαστικότερη ανάδειξη του όλου θέματος.<br />Μέχρι τότε ο αγώνας απέναντι στην ξενοφοβία, στο ρατσισμό, στην άρνηση του διαφορετικού συνεχίζεται, με αμέριστη και έμπρακτη καθημερινή αλληλεγγύη και συντροφικότητα στους αδελφούς μας μετανάστες. Στα πρόσωπα που ο Χριστός ζητάει από όλους μας να Τον αναγνωρίσουμε, να Τον ψηλαφήσουμε, να Τον διακονήσουμε <strong>« Eλάτε οι ευλογημένοι του Πατέρα μου, κληρονομήστε τη βασιλεία που έχει ετοιμαστεί για σας από τότε που θεμελιώθηκε ο κόσμος. 35Γιατί πείνασα, και μου δώσατε να φάω, δίψασα, και μου δώσατε να πιω, <span style="color:#ff6600;">ξένος ήμουν, και με περιμαζέψατε</span>, 36γυμνός ήμουν, και με ντύσατε, αρρώστησα, και με επισκεφτήκατε, στη φυλακή ήμουν, και ήρθατε κοντά μου. 37Tότε θα αποκριθούν οι δίκαιοι και θα του πούνε: Kύριε, πότε σε είδαμε να πεινάς και σε θρέψαμε ή να διψάς και σου δώσαμε να πιεις; 38Kαι πότε σε είδαμε ξένο και σε περιμαζέψαμε ή γυμνό και σε ντύσαμε; 39Kαι πότε σε είδαμε άρρωστο ή στη φυλακή και σε επισκεφτήκαμε; 40Kαι θ� αποκριθεί ο βασιλιάς και θα τους πει: <span style="color:#ff6600;">Πραγματικά, σας λέω, καθόσο τα κάνατε αυτά σ΄ έναν από τους αδελφούς μου αυτούς τους ασήμαντους, σ’ εμένα τα κάνατε.</span> "(Κατά Ματθ. 31κεφ.) </strong></div><div align="justify"><strong><span style="color:#ff6600;"><em>(Απόλυτη όχι ηθική αλλα οντολογική ταύτιση του Χριστού με τους πονεμένους της Γης)</em></span></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong></div><div align="justify"><strong></strong> </div><div align="justify"><strong>@Xainis </strong></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-6204326987555151206?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδα Χριστιανών Αναρχικώνhttp://www.blogger.com/profile/12770355453543747032noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-22026629499406000122009-07-06T22:00:00.000+03:002009-07-06T22:01:55.486+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/Si6-gZr_C_I/AAAAAAAAAFM/MD1mxx4ndJU/s1600-h/im.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5345419271595822066" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 106px; CURSOR: hand; HEIGHT: 129px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/Si6-gZr_C_I/AAAAAAAAAFM/MD1mxx4ndJU/s320/im.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><div><br />ΤΟΛΣΤΟΪ ΚΑΙ ΚΡΟΠΟΤΚΙΝ </div><br /><br /><br /><div>Ο Κροπότκιν διέφερε από τον Τολστόι γιατί αρνιόταν να αποδεχτεί τη μη βία σαν θεωρητική αρχή. Δεχόταν πως μια βίαιη εξέγερση θα πρέπει να αποτελεί το έσχατο μέσο ανατροπής αλλά διέβλεπε σε κάποιες περιπτώσεις πως η άσκηση βίας είναι το τελευταίο βέλος στη φαρέτρα των απανταχού αδικημένων και εξαθλιωμένων. Ωστόσο, ως γνήσιος αναρχικός, πιστεύει κι αυτός πως η επανάσταση θα πρέπει να επιφέρει και μια ηθική αναγέννηση στους ανθρώπους που θα καλλιεργήσει μέσα τους τα ναρκωμένα συναισθήματα αλληλοβοήθειας, αλληλεγγύης, συμπάθειας προς τον πλησίον, για να αναδειχτεί έτσι η πραγματική φύση του ανθρώπου (θεμελιώδης η διαφορά του από την «φυσική κατάσταση» του Χόμπς) όντας απελευθερωμένη από την εξουσία των κυβερνήσεων και των νόμων. Βέβαια, ο Κροπότκιν απορρίπτει ολοκληρωτικά τον Χριστιανισμό, ακόμα και με την «επαναστατική» μορφή του Τολστοϊσμού (αξίζει, ωστόσο, να διαβαστεί το έργο του «Η Αναρχική Ηθική» όπου λαμβάνει χώρα μια θαυμαστή προσέγγιση σε βασικές διδασκαλίες της Κ. Διαθήκης) αφού θεωρεί τον εαυτό του επιστήμονα που μπορεί να ανακαλύψει την αλήθεια μόνο μέσω εμπειρικών παρατηρήσεων.<br /></div><br /><br /><div></div><br /><div>Το καίριο σημείο, λοιπόν, της κριτικής του Κροπότκιν στον Τολστόι είναι το θέμα της βίας χωρίς ωστόσο να υφίσταται μια διαφοροποίηση απόψεων όπως κάνει ο Λένιν με το μαρξιστικό δογματισμό του. Ο Κροπότκιν είναι έτοιμος ν’ αναγνωρίσει κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία στον «αναρχοχριστιανισμό» του Τολστόι και, ως αναρχικός, να τα αναδείξει και να τα προβάλλει, έστω κι αν διαφωνεί σε πολλά σημεία, ώστε να επιταχύνει και να ενδυναμώσει τις επαναστατικές ζυμώσεις των μαζών χωρίς να αποβλέπει τους και μόνο: «Δίχως να αυτοαποκαλείται ‘αναρχικός’, ο Λέων Τολστόι (…) υιοθέτησε την αναρχική θέση αναφορικά με το κράτος και τα ιδιοκτητικά δικαιώματα, συνάγοντας τα συμπεράσματά του απ’ το γενικό πνεύμα των διδασκαλιών του Χριστού κι απ’ τις αναγκαίες επιταγές της λογικής. Με όλη τη δύναμη του ταλέντου του έκανε (ιδιαίτερα στο έργο του ‘Το Βασίλειο του Θεού μέσα Σας), μια σθεναρή κριτική της εκκλησίας, του κράτους και του νόμου συνολικά, κι ιδιαίτερα των τωρινών νόμων περί ιδιοκτησίας. Περιγράφει το κράτος σαν την κυριαρχία των διεφθαρμένων, με την υποστήριξη ωμής βίας. Οι ληστές, λέει, είναι πολύ λιγότερο επικίνδυνοι από μια καλά οργανωμένη κυβέρνηση. Κάνει μιαν ενδελεχή κριτική των προκαταλήψεων που επικρατούν τώρα αναφορικά με τα ευεργετήματα που απολαμβάνουν οι άνθρωποι απ’ την εκκλησία, το κράτος και την υφιστάμενη κατανομή της ιδιοκτησίας και συνάγει από τις διδασκαλίες του Χριστού τον κανόνα της μη αντίστασης και την απόλυτη καταδίκη όλων των πολέμων. Τα θρησκευτικά του επιχειρήματα είναι, ωστόσο, τόσο καλά συνδυασμένα με επιχειρήματα δανεισμένα από μια αμερόληπτη παρατήρηση των τωρινών κακών, ώστε τα αναρχικά μέρη του έργου του ελκύουν εξίσου τον θρησκευόμενο και τον μη θρησκευόμενο αναγνώστη». [Πιότρ Κροπότκιν, Αναρχισμός και Αναρχοκομμουνισμός, εκδ. Ελεύθερος Τύπος, Αθήνα 1991, σελ. 27] </div><br /><br /><br /><div>Στο έργο του «Οι Αναρχικοί», ο καθηγητής Τζέημς Τζόλ σκιαγραφεί την, παρά τις διαφωνίες τους, αμοιβαία συμπάθεια των δύο Ρώσων διανοητών: «Ο Κροπότκιν και ο Τολστόι δε συναντήθηκαν ποτέ, αλλά ο Τολστόι ήξερε πολύ καλά ποια ήταν η θέση του Κροπότκιν. ‘Η επιχειρηματολογία του υπέρ της βίας’, έγραφε, ‘δε νομίζω πως εκφράζει τις απόψεις του αλλά μόνο την πίστη του στο λάβαρο που υπερασπίστηκε τόσο τίμια σ’ όλη του τη ζωή’. Και ο Κροπότκιν με τη σειρά του αντιλήφθηκε τη σημασία των ενεργειών του Τολστόι: το ότι εγκατέλειψε τελικά το σπίτι του και απέρριψε όλες τις εγκόσμιες αξίες. ‘Δεν παραξενεύομαι που μαθαίνω’, έγραψε προς το τέλος της ζωής του Τολστόι, ‘πως ο Τολστόι αποφάσισε να αποσυρθεί σε μιαν αγροικία όπου θα μπορεί να συνεχίσει τη διδασκαλία του χωρίς να είναι υποχρεωμένος να βασίζεται στην εργασία κάποιου άλλου για να εξασφαλίσει τα πολυτελή αγαθά της ζωής γι’ αυτόν και την οικογένειά του. Είναι η αναπόφευκτη έκβαση του τρομερού εσωτερικού δράματος που έζησε τα τελευταία τριάντα χρόνια - του δράματος που ζουν χιλιάδες διανοούμενοι στη σημερινή κοινωνία. Είναι η πραγματοποίηση της επιθυμίας που είχε εδώ και τόσον καιρό». [Τζέημς Τζόλ, Οι Αναρχικοί, εκδ. Επίκουρος, Αθήνα 1975, σελ.169] </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-2202662949940600012?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-52404644741974240082009-07-05T15:00:00.000+03:002009-07-05T15:10:23.724+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/Skztgrgsm4I/AAAAAAAAAEw/bubgq00tkRw/s1600-h/poreia_metanastes_07_07_09_omonoia.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353915202728139650" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 222px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/Skztgrgsm4I/AAAAAAAAAEw/bubgq00tkRw/s320/poreia_metanastes_07_07_09_omonoia.jpg" border="0" /></a><br /><br />ΝΑ ΣΥΝΤΡΙΨΟΥΜΕ ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΑΠΑΡΤΧΑΪΝΤ ΠΟΥ ΟΡΘΩΝΕΤΑΙ<br /><br /><br /><br />με καθημερινές αστυνομικές «επιχειρήσεις σκούπα» στο κέντρο και τις γειτονιές της Αθήνας και τη στοχοποίηση από το κράτος των προσφύγων -απόκληρων των πολέμων- ως εσωτερικού εχθρούμε τη διάχυση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας από τα ΜΜΕ<br /><br /><br /><br />με την εκδίωξη των μεταναστών από την πλατεία του Αγ. Παντελεήμονα και τις συνεχείς ρατσιστικές επιθέσεις εναντίον τους από τις κατασταλτικές δυνάμεις και μια φασιστο-«επιτροπή κατοίκων»με κρατικές απειλές για «εκκαθάριση» του κέντρου της Αθήνας από μετανάστες και τοξικοεξαρτημένους και για εκκένωση του πρώην εφετείου στην οδό Σωκράτους όπου έχουν καταφύγει άστεγοι άραβες μετανάστες<br /><br /><br /><br />με το κολαστήριο της Πέτρου Ράλλη και τα νέα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών που σχεδιάζονται σε όλη την επικράτεια<br /><br /><br /><br />Η ΣΙΩΠΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ<br /><br /><br /><br />Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ<br /><br /><br /><br />ΠΟΡΕΙΑ Τρίτη 7 Ιουλίου, 7:00μμ, Πλατεία Ομονοίας<br /><br /><br /><br />Αναρχικοί-ες, αντιεξουσιαστές-τριες, αλληλέγγυοι-ες<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-5240464474197424008?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδα Χριστιανών Αναρχικώνhttp://www.blogger.com/profile/12770355453543747032noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-77787277120778723502009-07-02T19:59:00.003+03:002009-07-02T20:20:41.347+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/SkzsIqgLRaI/AAAAAAAAAEo/HuzFHviyRNY/s1600-h/libertad.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353913690629031330" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 188px; CURSOR: hand; HEIGHT: 176px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/SkzsIqgLRaI/AAAAAAAAAEo/HuzFHviyRNY/s320/libertad.bmp" border="0" /></a><br /><div align="center"><strong><span style="color:#cc0000;">ΚΥΡΙΑΚΗ 5 ΙΟΥΛΙΟΥ, 19:00 - ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΝΑΥΠΛΙΟΥ</span></strong></div><br /><div align="center"><strong></strong></div><br /><div align="center"><strong><em>κάλεσμα της Ελευθεριακής Κίνησης Ναυπλίου για μια προσπάθεια δημιουργίας δικτύου παραγωγών - καταναλωτών βιολογικών προϊόντων!</em></strong></div><br /><div align="center"><strong><em></em></strong></div><br /><div align="center"><strong><em>συμμετέχουν αντιπροσωπίες από παραγωγούς και συλλογικότητες όπως ο "Σπόρος", η κατάληψη "Κτήματος Πραποπούλου" κ.ά.</em></strong></div><br /><div align="center"><strong><em></em></strong></div><br /><div align="center"><strong><span style="color:#cc0000;">ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΝΤΩΤΙΚΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΓΗΣ - ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΗ ΘΥΣΙΑ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ</span></strong></div><br /><div><strong></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-7778727712077872350?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδα Χριστιανών Αναρχικώνhttp://www.blogger.com/profile/12770355453543747032noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-88665074518370488942009-06-30T18:20:00.000+03:002009-06-30T18:21:17.453+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/Si65WmaoHUI/AAAAAAAAAFE/vxaZhfccO2A/s1600-h/ima.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5345413605655846210" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 86px; CURSOR: hand; HEIGHT: 114px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/Si65WmaoHUI/AAAAAAAAAFE/vxaZhfccO2A/s320/ima.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><div><br />ΑΤΟΜΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΓΗΣ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ</div><br /><br /><br /><div>«Το γράμμα ήταν και ευχάριστο και δυσάρεστο για το Νιεχλιούντοφ. Ήταν ευχάριστο γιατί ένοιωθε νοικοκύρης σε μια τόσο μεγάλη περιουσία, και δυσάρεστο γιατί στα νιάτα του ήταν ενθουσιώδης οπαδός του Χέρμπερτ Σπένσερ, και ιδιαίτερα, όντας ο ίδιος μεγάλος γαιοκτήμονας, εντυπωσιάστηκε από τη γνώμη του στο ‘Social Statics’ πως η δικαιοσύνη δεν επιτρέπει ατομική ιδιοκτησία γης. Με την ευθύτητα και την τόλμη της νιότης όχι μόνο έλεγε πως η γη δεν μπορεί να είναι αντικείμενο ατομικής ιδιοκτησίας, κι όχι μόνο στο πανεπιστήμιο είχε γράψει μια μελέτη πάνω στο θέμα αυτό, μα και στην πράξη είχε δώσει τότε ένα μικρό κομμάτι γης (που ανήκε όχι στη μητέρα του, αλλά από κληρονομιά του πατέρα του σ’ αυτόν ατομικά) στους χωρικούς - δεν ήθελε αντίθετα από τις πεποιθήσεις του να είναι κάτοχος γης». [Λέων Τολστόι, Ανάσταση, εκδ. Ζαχαρόπουλος, Αθήνα 1990, σελ. 22- 23] </div><br /><br /><div>Ήταν ζήτημα δικαιοσύνης, λοιπόν, για τον Τολστόι η κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας γης. Η φύση δόθηκε ως δώρο από το Θεό σε όλους τους ανθρώπους για να ζουν μέσα σε αυτήν και να συντηρούνται από αυτήν. Ποιός λοιπόν νομιμοποιείται να καταλάβει ένα χωράφι, να το περιφράξει και να το καλεί, από δω και πέρα, δικό του; Η γη είναι γι’ αυτόν τόσο απαραίτητη σε κάθε άνθρωπο αλλά και τόσο αδιαίρετη όσο ο αέρας που αναπνέουμε. Η επιθυμία για ιδιωτική κατοχή γης δεν είναι παρά μια έκφανση ενός ανθρώπου αλλοτριωμένου, αποκομμένου από τον συνάνθρωπό του και τις ανάγκες αυτού, με συνέπεια την εμφάνιση της εκμετάλλευσης και της κοινωνικής ανισότητας. Ειδικά για έναν χριστιανό, η ατομική ιδιοκτησία έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με τις διδαχές του Χριστού για κοινοκτημοσύνη, «Θα έρθει ο καιρός - ήδη πλησιάζει - που οι χριστιανικές αρχές της ισότητας και αδελφοσύνης, της κοινοκτημοσύνης, της μη αντίστασης στο κακό με βία, θα φανούν τόσο φυσικές και απλές όσο μας φαίνονται σήμερα οι αρχές της οικογένειας και της κοινωνικής ζωής». [Leo Tolstoy, The Kingdom of God is Within You, η μετάφραση είναι του γράφοντος] </div><br /><br /><div>Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η αναφορά του Τολστόι στη δουλεία και στην ιδιοκτησία, ειδικά αν αυτή συνδεθεί με τα λόγια του αναρχικού Πιερ Ζοζέφ Προυντόν, ο οποίος στη μπροσούρα του «Τι είναι η ιδιοκτησία», που εξέδωσε το 1840, γράφει, μεταξύ άλλων, και τα εξής: «Αν έπρεπε να απαντήσω στο ερώτημα ‘Τι είναι δουλεία;’ κι αν επρόκειτο να απαντήσω με μια λέξη ‘έγκλημα’, θα με καταλάβαιναν αμέσως όλοι. Δε θα χρειαζόταν να χρησιμοποιήσω μια μακροσκελή επιχειρηματολογία για να δείξω πως η εξουσία ν’ αποστερείς έναν άνθρωπο απ’ τις σκέψεις του, τη βούλησή του και την προσωπικότητά του, είναι μια δύναμη ζωής και θανάτου κι ότι το να υποδουλώνεις έναν άνθρωπο είναι σαν να τον δολοφονείς. Γιατί τότε στο ερώτημα ‘Τι είναι ιδιοκτησία;’ να μην μπορώ να απαντήσω παρόμοια ‘κλοπή’, δίχως να ξέρω πως θα με παρεξηγήσουν σίγουρα, παρόλο που η δεύτερη πρόταση αποτελεί απλώς μια παραλλαγή της πρώτης;» [Πιερ Ζοζέφ Προυντόν, Ιδιοκτησία και Επανάσταση - Δοκίμια, εκδ. Ελεύθερος Τύπος, Αθήνα, χ.χ.] </div><br /><br /><div>Τέλος, ενδιαφέρουσα είναι και η τοποθέτηση του Τολστόι απέναντι στην επέλαση του καπιταλισμού. Στο έργο του «Το κράτος του ζόφου» παρουσιάζει το σκοτεινό δράμα της σκληρότητας και της αποκτήνωσης των καθυστερημένων μουζίκων και τη σύγκρουσή τους με τις καινούργιες βιομηχανικές και καπιταλιστικές δυνάμεις που κι αυτές ο συγγραφέας καταδικάζει αυστηρά. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στο «Η Βασιλεία του Θεού είναι Μέσα Σας»: «Ο σημερινός εργάτης δεν θα έπαυε να υποφέρει ακόμα και αν το φορτίο του ήταν κατά πολύ ελαφρύτερο από αυτό του σκλάβου στην αρχαιότητα, ακόμα και αν κατοχύρωνε οκτώ ώρες εργασίας ημερησίως και ένα μεροκάματο τριών δολαρίων. Γιατί εργάζεται για την κατασκευή αγαθών που δεν θα απολαύσει, βρισκόμενος εκεί παρά τη θέλησή του, χωρίς ίδιον συμφέρον, αλλά λόγω [οικονομικής] ανάγκης, για να ικανοποιήσει τις επιθυμίες ανθρώπων που ζουν μες στη χλιδή, για να αυξήσει το κέρδος ενός, και μόνο, πλούσιου ανθρώπου, του ιδιοκτήτη του εργοστασίου ή του εργαστηρίου. Και ξέρει καλά πως όλα αυτά λαμβάνουν χώρα σε έναν κόσμο που το ότι ο πλούτος παράγεται από την εργασία και ότι το να βγάζεις κέρδος από την εργασία των άλλων είναι ανήθικο, ανέντιμο και παράνομο, αποτελούν αναγνωρισμένες επιστημονικές αρχές». [Leo Tolstoy, The Kingdom of God is Within You, η μετάφραση είναι του γράφοντος] </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-8866507451837048894?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-22252904412803641492009-06-27T12:24:00.001+03:002009-06-27T12:42:52.826+03:00<div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/Si64CaSI3kI/AAAAAAAAAE8/MTG3rIX-8Vw/s1600-h/imag.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5345412159290007106" style="margin: 0px auto 10px; display: block; width: 116px; height: 97px; text-align: center;" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/Si64CaSI3kI/AAAAAAAAAE8/MTG3rIX-8Vw/s320/imag.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><div><br />ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ </div></div><br /><div><br /><br /><div>Οι απόψεις του Τολστόι για την εκπαίδευση ήταν εξίσου ριζοσπαστικές για την εποχή του και συμβάδιζαν με την όλη κοσμοθεωρία του για ανακαίνιση των κοινωνικών θεσμών και της ανθρωπότητας εν γένει. «Υποστήριξε ότι η εκπαίδευση θα πρέπει να διέπεται από την ελευθερία των παιδιών, υπό την έννοια ότι θα πρέπει να πηγαίνουν αυτά αβίαστα στο σχολείο και να φεύγουν από το τελευταίο αυτό, εφόσον, έτσι, αισθάνονται καλύτερα, και επισήμανε ότι δεν θα πρέπει να τους επιβάλλονται κανενός είδους δόγματα, θεωρίες ή δοξασίες που ισχύουν αλλά, απεναντίας, να αφήνονται ελεύθερα να ακολουθούν την εκ φύσεως περιέργειά τους». [Θεοδόσης Πελεγρίνης, Λεξικό της Φιλοσοφίας, εκδ. Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2004, σελ. 1241] </div><br /><br /><div>Εύκολα μπορεί να διακρίνει κανείς πως οι τρεις κύριες συνιστώσες της παιδαγωγικής του θεώρησης, τουτ’ έστιν ισότητα μαθητή - δασκάλου, ελευθερία επιλογών και αρμονία με τη φύση, μαρτυρούν πόσο πολύ επηρεασμένος είναι από τον Ζαν Ζακ Ρουσσώ και, κυρίως, από το έργο του «Αιμίλιος». </div><br /><br /><div>Η μεγάλη αγάπη του Τολστόι για τη φύση δε θα μπορούσε να μην αφήσει το ανεξίτηλο σημάδι της και στο εκπαιδευτικό του σύστημα μιας και πίστευε πως αν ο άνθρωπος αναπτύξει από μικρός τις κλίσεις του και, μάλιστα, μέσα στο περιβάλλον στο οποίο προορίστηκε να ζει από τον Δημιουργό του, τότε θα εκλείψει η αποξένωση, ο ανταγωνισμός, η εξουσιαστικότητα, η αυθεντία, η υποκρισία και τα κύρια στοιχεία που θα ευδοκιμήσουν θα είναι η αγαπητικότητα, η αλληλεγγύη, η συντροφικότητα, η συνεργασία. </div><br /><br /><div>Το 1859 αρχίζει η παιδαγωγική του δραστηριότητα. Ιδρύει σχολείο στη Γιάσναγια Πολιάνα όπου διδάσκει τους μουζίκους και τα παιδιά τους. Υποστηρίζει πως ένας από τους κύριους λόγους που οι δουλοπάροικοι γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης είναι η έλλειψη μόρφωσης που τους καθιστά ευάλωτους στην προπαγάνδα της εκκλησίας και της τσαρικής εξουσίας για υποταγή στους θεσμούς, στην «ελέω Θεού» μοναρχία και στο πεπρωμένο της εξαθλιωμένης τάξης τους. Το 1862, συνεχίζοντας τη δουλειά στο σχολείο, ιδρύει την παιδαγωγική επιθεώρηση «Γιάσναγια Πολιάνα» όπου εκθέτει τις εκπαιδευτικές του απόψεις. Οι αρχές θεωρούν τη δράση του επικίνδυνη και τον θέτουν υπό στενή επιτήρηση. Η αστυνομία κάνει δύο ολόκληρες ημέρες έρευνα στη Γιάσναγια Πολιάνα χωρίς, τελικά, να ανακαλύψει ο,τιδήποτε ενοχοποιητικό. Στο μεταξύ, στο χρονικό διάστημα 1860 - 1861 πραγματοποιεί (το δεύτερο) ταξίδι στο εξωτερικό. Μέσα σε διάστημα εννέα μηνών ο Τολστόι επισκέπτεται τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, το Λονδίνο και τις Βρυξέλλες με σκοπό να μελετήσει τα κατά τόπους εκπαιδευτικά συστήματα. Με μεγάλη απογοήτευση απορρίπτει όλες τις ευρωπαϊκές εκπαιδευτικές μεθόδους, τις οποίες θεωρεί βασισμένες στον καταναγκασμό και δημιουργεί το δικό του σύστημα με το προαναφερθέν τρίπτυχο ισότητας, ελευθερίας και αρμονίας με τη φύση. </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-2225290441280364149?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-91391625995454014762009-06-24T13:40:00.005+03:002010-03-28T11:38:32.527+03:00Ο Ρωμαϊκός νόμος, με την μονεταριστική πολιτική του οντολογία, είμαι η μήτρα της σύγχρονης αστικής κοινωνίας και του αστικού νόμου. Στο κέντρο του αξιακού συστήματος, που εισάγει σαν εργαλείο νοηματοδότησης της πραγματικότητας και κυριαρχίας πάνω σε αυτήν, στέκεται το δίπολο ιδωτική εμπειρία – κοινός νόμος, ή, με άλλα λόγια, η σχέση επιθυμία - ανάγκη. Στο βιβλικό-αποκαλυπτικό μήνυμα, ενώ δεν ασκείται με άμεσο τρόπο ούτε πολιτική κριτική στο κράτος και τις δομές κυριαρχίας του ούτε στα ηθικά-αξιακά συστήματα του κυρίαρχου πολιτισμού, συνεχώς και με οξύτητα καταγγέλεται το μονεταριστικό φαντασιακό του Ρωμαϊκού κρατισμού και το ιδεολόγημα της μεταφυσικής (=αυτονομημένης) ηθικής. Αυτό γίνεται κυρίως με την αντιστροφή του παραπάνω δίπολου σε κοινή εμπειρία – προσωπική ηθική βούληση. Η αντιστροφή αυτή βρίσκεται,<br />[α] στην πολιτικοποίηση της εμπειρίας:<br /><blockquote><span style="font-weight:bold;">“λαχταρώ να ιδωθούμε ώστε να σας μεταδώσω ένα πνευματικό δώρο για να στηριχθείτε, κι αυτό είναι η κοινή παρηγοριά της αμοιβαίας πίστης μας”</span> [Ρωμ.1:11-12] γράφει ο Παύλος στους Χριστιανούς της εποχής του, που <span style="font-weight:bold;">“όλοι τους μοιράζονταν την ζωή τους και είχαν τα πάντα κοινά και τις ιδιοκτησίες τους ξεπουλούσαν και τις μοιράζονταν μεταξύ τους με βάση τις ανάγκες τους”</span> [Πρ.2:44-45],<br /></blockquote><br />και<br />[β] στην προσωποποίηση της ηθικής στάσης:<br /><blockquote><span style="font-weight:bold;">“Ολα όσα θέλετε να σας κάνουν οι άλλοι άνθρωποι αυτά και σεις να τους κάνετε”</span> [Μθ.7:12], ή, πιο οντολογικά, <span style="font-weight:bold;">“να αγαπάς τον άλλον σαν [αληθινό] εαυτό σου”</span> [Λκ.10:27]. (ο Παύλος προσδιορίζει αυτήν την ηθική στάση καθαρά αντιμοραλιστικά λέγοντας <span style="font-weight:bold;">“Δεν οφείλετε τίποτε σε κανέναν παρά να/όταν αγαπάτε ο ένας τον άλλον”.</span> [Ρωμ.13:8])<br /></blockquote><br />Αυτή η αντιστροφή δεν είναι ένα απλό θεωρητικό κατασκεύασμα αλλά εξαρτάται από το συνεπές αντι-μονεταριστικό μήνυμα του Ευαγγελίου (<span style="font-weight:bold;">“δεν γίνεται να υπηρετείτε ταυτόχρονα και τον θεό και το χρήμα”</span> [Μθ.5:24]) και την μεσσιανική ισότητα (<span style="font-weight:bold;">“ώστε να μήν υπάρχει σε άλλους [υλική] άνεση και σε σας στεναχώρια: το τωρινό σας περίσσευμα να καλύψη την στέρηση τους, ώστε και το [μελλοντικό] δικό τους περίσσευμα καλύψη τη δική σας [μελλοντική] στέρηση, ώστε να πραγματοποιηθή η ισότητα”</span> [2Κορ.8:13-14]). Αντίθετα ακυρώνει το αστικό ιδεολόγημα του κλειστού εαυτού (ο ιδιώτης σαν οικονομική μονάδα) μέσα στην “κοινωνία” (societas, σαν απρόσωπης γραφειοκρατικής μηχανής οικονομικών σχέσεων):<br />[α] Η πολιτικοποίηση της εμπειρίας ακυρώνει τον αστικό ατομισμό—την ιδιωτική κατανάλωση “κοινωνικών αγαθών”.<br />[β] Η προσωποποίηση της ηθικής ακυρώνει την γραφειοκρατική ανηθικότητα του αστικού νόμου—την εξουσία του κανενός (=αφηρημένη αξία του κεφαλαίου) πάνω στα πρόσωπα.<br /><br />Αυτή η αντιστροφή κρίνει την μεγαλύτερη βλασφημία των αιώνων: τον αστικοποιημένο “χριστιανισμό”.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-9139162599545401476?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>vassilipnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-6815737137634033862009-06-23T17:20:00.002+03:002009-06-23T23:41:29.401+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/SkDlgazqaDI/AAAAAAAAAFU/ER-Ye1s8QoE/s1600-h/pol5xdmi7njcwire.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5350528702430734386" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/SkDlgazqaDI/AAAAAAAAAFU/ER-Ye1s8QoE/s320/pol5xdmi7njcwire.jpg" border="0" /></a><br /><div>Τέσσερα σημεία για τα περί "τρομοκρατίας" των τελευταίων ημερών, τέσσερα σημεία για τους διαχρονικούς "πρωταγωνιστές"...</div><br /><div>Σημείο πρώτο: η ετυμολογική σημασία της λέξης "τρομοκρατία" περιγράφει τη δράση μιας ομάδας ανθρώπων που με τη χρήση βίας στοχεύει στην εκπλήρωση των αιτημάτων - επιθυμιών της έχοντας ως μέτρο πίεσης τον τρόμο που προκαλούν οι ενέργειές της σε μια ΚΑΘΟΛΙΚΗ πληθυσμιακή κλίμακα. Με αυτή την (υπεραπλουστευμένη) διατύπωση κατά νου καμία από τις ομάδες που έδρασαν στη βάση του αντάρτικου πόλεως στη μεταδικτατορική Ελλάδα δεν αποτελεί τρομοκρατική οργάνωση. Όλες τους, συμπεριλαμβανομένης και της "Σέχτας Επαναστατών", είχαν συγκεκριμένους στόχους (κρατικούς, εμπορικούς, κατασταλτικούς κ.λ.π.) και πολλές φορές μάλιστα απολάμβαναν της σιωπηρής ή και ηχηρής αποδοχής μέρους των εν Ελλάδι πολιτών.<br /></div><div>Η κοινωνικοπολιτική (και ασυμπτωτικά ιστορική) σημασία της λέξης "τρομοκρατία" περιγράφει τη δράση οποιασδήποτε ομάδας ανθρώπων χρησιμοποιεί βίαια μέσα, στηριζόμενη ταυτόχρονα στη μυστική οργάνωση συνομωτικού χαρακτήρα. Από την (εξίσου υπεραπλουστευμένη) διατύπωση αυτή συμπεραίνουμε ότι οι ομάδες της προηγούμενης παραγράφου αναβαπτίζονται στο ύδωρ της τρομοκρατίας με την ίδια ευκολία που οι έχοντες το χαρτί και το καλαμάρι ξαναγράφουν την ιστορία.</div><br /><div>Κοινός τόπος των παραπάνω ορισμών; Η οργανωμένη εξουσία και εκμετάλλευση, όπως αυτή προσωποποιείται στους θεσμούς του Κράτους, της Εκκλησίας Α.Ε., της Εργοδοσίας, των Σωμάτων Ασφαλείας ταιριάζει, ως εκ θαύματος(!), και στους δύο ορισμούς, αρκεί να σκεφτεί κανείς το ότι η βία δεν εμφανίζεται μόνο ως φυσική επιβολή.</div><br /><div>Σημείο δεύτερο: η δολοφονία ενός ανθρώπου, όποιο στρατόπεδο (εκμεταλλευτών ή εκμεταλλευομένων) κι αν αυτός έχει επιλέξει παραμένει πάντα μια δολοφονία όσο κι αν αναγκαία ή αναπόφευκτη φαντάζει μέσα στα πλαίσια μιας αγωνιστικής - απελευθερωτικής δράσης. Και αυτό γιατί τόσο για ένα χριστιανό όσο και για έναν αναρχικό ποτέ ένας άνθρωπος δεν μπορεί να αποτελεί το μέσο για έναν σκοπό. Γιατί για έναν χριστιανό και για έναν αναρχικό ποτέ ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα. </div><br /><div>Σημείο τρίτο: Το να είσαι μπάτσος (και) την σήμερον ημέρα ξεπερνά κατά πολύ χαζοχαρούμενες λογικές του τύπου "υπάρχει πολλή ανεργία, το μπατσιλίκι είναι μια κάποια λύση", "ένα επάγγελμα είναι κι αυτό", "αν εσύ είσαι σωστός και ευσυνείδητος στη δουλειά σου..." κ.λ.π. Όποιος επιλέγει να καταταγεί στα σώματα ασφαλείας επιλέγει συνειδητά το στρατόπεδο των εκμεταλλευτών, επιλέγει να γίνει το σκυλί των αφεντικών που αν χρειαστεί θα φάει και τις ίδιες του τις σάρκες προκειμένου να τα ικανοποιήσει... Όποιος δέ δραστηριοποιείται και μέσα από υπηρεσίες όπως τα Μ.Α.Τ. ή η Αντιτρομοκρατική δηλώνει ευθαρσώς την πλήρη αποκοπή του από το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο συμμετέχοντας, άμεσα πια, σε επιχειρήσεις καταστολής κοινωνικών εξεγέρσεων, διαδηλώσεων καθώς και επιβολής οργουελικών μέτρων και διώξεων για αυτούς που αντιστέκονται στη λαίλαπα μιας κονσερβοποιημένης ζωής... Η άγνοια δεν συγχωρείται και όποιος την επικαλείται είναι είτε ηλίθιος είτε μεθυσμένος από το νέκταρ της εξουσίας...<br /></div><br /><div>Σημείο τέταρτο: Η λογική της συγκρότησης ομάδων δράσης, ενάντια στον κρατικό - εξουσιαστικό μηχανισμό και τα παρακλάδια του, καθίσταται προβληματική όταν ακολουθώντας λενινιστικά πρότυπα οργάνωσης αυτοπροσδιορίζεται, ρητά ή άρρητα, ως επαναστατική πρωτοπορία, μόνη ικανή να οδηγήσει τις μάζες στην ανατροπή του καθεστώτος, στο ξέφωτο του κομμουνισμού. Την ίδια όμως στιγμή οι ομάδες αυτές πραγματώνουν τη χάραξη μιας αγωνιστικής πορείας έξω από το ανταγωνιστικό κίνημα, πέρα από τη μαζικότητα και την πολυμορφία αυτού, δύο στοιχεία που διασφαλίζουν σε μεγάλο βαθμό την αποφυγή ιστορικών εγκλημάτων στο όνομα της επανάστασης (βλέπε δικτατορίες Ε.Σ.Σ.Δ., Κούβας, σταλινική προδοσία κατά την Ισπανική Επανάσταση του '36 κ.ά) ή παραλληρήματα ανωτερότητας και πλειοδοσίας επαναστατικότητας.</div><br /><div>Για τον α/α χώρο η παγίδα ήταν και είναι πάντα εκεί: ο εχθρός (ομάδες αντάρτικου πόλης) του εχθρού μου (κράτος, κατασταλτικοί μηχανισμοί) σε καμιά περίπτωση δεν είναι πάντα φίλος μου... επιπλέον, άλλο να εκφράζεις την αλληλεγγύη σου προς οποιονδήποτε παραμένει όμηρος του Κράτους και της Δημοκρατίας (βλέπε περιπτώσεις Ε.Λ.Α. και 17Ν) και άλλο να ευθυγραμίζεσαι με την ιδεολογία και την τακτική του...<br /></div><br /><div></div><br /><div>ΥΓ1: Ο υφ. Δημοσίας Τάξης, Μαρκογιαννάκης, προέβη σε δηλώσεις ταύτισης του α/α χώρου με τις "τρομοκρατικές" ομάδες. Πηγαίνοντας πολλά βήματα παραπέρα συνέδεσε τους αναρχικούς και με καθαρά ποινικά εγκλήματα. Η προσπάθεια σπίλωσης του α/α χώρου από τους εξουσιαστές είναι για εμάς δεδομένη. Τα καθάρματα συνεχίζουν να κρίνουν "εξ ιδίων τα αλλότρια"...</div><br /><br /><div>ΥΓ2: Πριν από λίγες μέρες παραδόθηκε στους μπάτσους ο σύντροφος Νίκος Κουνταρδάς "αναλαμβάνοντας" την πολιτική ευθύνη για την δολοφονία του ειδικού φρουρού έξω από την οικία του βρετανού πρέσβη πριν από 5 περίπου χρόνια. Η χρονική συγκυρία της "παράδοσης" αλλά και η (πρόσφατη) προϊστορία του Νίκου με τους μπάτσους και τους λοιπούς λακέδες μάς καθιστούν επιφυλακτικούς για το που τελείωνει η αλήθεια και που αρχίζει η φαινομενικότητα...ιδαίτερα επιφυλακτικούς...</div><br /><br /><br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-681573713763403386?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-42903841366070012662009-06-20T17:54:00.000+03:002009-06-20T17:55:16.405+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/Si61cdNVg6I/AAAAAAAAAE0/sF3WmU2Oaoc/s1600-h/image.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5345409308216886178" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 132px; CURSOR: hand; HEIGHT: 88px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/Si61cdNVg6I/AAAAAAAAAE0/sF3WmU2Oaoc/s320/image.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div><br />ΕΚΚΛΗΣΙΑ<br /><br /></div><br /><br /><div>Ο Τολστόι, γέννημα θρέμμα Ρώσος και μάλιστα σε μια ιστορική περίοδο που η ρώσικη Χριστιανική Ορθόδοξη Εκκλησία και η τσαρική εξουσία βάδιζαν «χέρι- χέρι», ανατράφηκε με χριστιανικές αρχές και, παρ’ όλη την κατά περιόδους «άσωτη» ζωή του, ένοιωθε θρησκευόμενος κατά το τυπικό της ανατολικής χριστιανικής εκκλησίας. Όλα αυτά μέχρι που οι νοητικές και ψυχικές του ζυμώσεις φέρνουν την εκκλησιαστική του ζωή σε «αδιέξοδο». </div><br /><div></div><br /><div>Αρχίζει να κατακρίνει τη γράφειοκρατικοποίηση της πίστης με τις φλύαρες και κουραστικές λειτουργίες, την κυρίαρχη, υποφώσκουσα, εκκλησιαστική λογική πως τα πάντα, σταυροί, μυστήρια, ευχές δρουν «μαγικά» και αυτόματα, το ξεπούλημα των ιερέων στον Τσάρο καθιστώντας την Εκκλησία δεκανίκι του κράτους, τον λαμπρό πλούτο μέσα στους ναούς και πάνω στους ιερείς τη στιγμή που οι χωρικοί και οι μουζίκοι παλεύουν με «νύχια και με δόντια» για να εξασφαλίσουν τον «άρτο τον επιούσιο». Βλέπει, με αποστροφή, την αγωνία του απλού ανθρώπου για «σωτηρία ψυχής» να μετατρέπεται σε πελατειακή σχέση και οικονομική συναλλαγή, με προκαθορισμένες μάλιστα «ταρίφες», και τους περισσότερους κληρικούς να αντιμετωπίζουν την ιεροσύνη ως ένα επάγγελμα, ιδιαίτερα κερδοφόρο, που όχι μόνο θα λύσει τις βιοποριστικές ανάγκες των ίδιων και των οικογενειών τους άλλα θα αποτελέσει και το αντίδοτο στα στερητικά τους σύνδρομα, τα σχετικά με τη ματαιοδοξία και εξουσιολαγνεία τους. Πιστεύει πια, ακράδαντα, πως η σωτηρία κάθε ανθρώπου είναι ζήτημα καθαρά προσωπικό και καμία χρησιμότητα δεν έχει η ύπαρξη ιερέων ως, δήθεν, μεσολαβητών μεταξύ Θεού και ανθρώπων. Τα μυθιστορήματά του «Πατήρ Σέργιος» και «Ο θάνατος του Ιβάν Ίλιτς» προκαλούν την αντίδραση των εκκλησιαστικών κύκλων για τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζει ο Τολστόι έναν σεβάσμιο μοναχό και τις σκέψεις που δημιουργούνται σε έναν ετοιμοθάνατο, στο πρώτο και δεύτερο διήγημα αντίστοιχα. </div><br /><div></div><br /><div>Ωστόσο, η χαριστική βολή στην όποια ανοχή έδειχνε μέχρι τότε η Ιερά Σύνοδος στο πρόσωπό του δόθηκε με την «Ανάσταση» φτάνοντας, εν έτει 1901, στον αφορισμό του. «Αλλά από κανενός το μυαλό δεν περνούσε η ιδέα πως κείνος ο ίδιος ο Ιησούς που τ ’ όνομά του τόσες φορές το έλεγε και το ξανάλεγε σφυριχτά ο παπάς εξυμνώντας τον μ’ ένα σωρό παράξενες λέξεις είχε απαγορέψει όλα αυτά που γινόντουσαν εδώ. Είχε απαγορέψει όχι μόνο αυτή την ακατανόητη φλυαρία και βέβηλη μαγγανεία των ιερέων - διδασκάλων πάνω στον άρτο και τον οίνο, αλλά ρητά και κατηγορηματικά τον τίτλο του διδασκάλου, απαγόρεψε την προσευχή μέσα στους ναούς. Πρόσταξε να προσεύχεται ο άνθρωπος καταμόνας, απαγόρεψε να υπάρχουν ναοί, είπε πως είχε έρθει για να τους γκρεμίσει και ότι η προσευχή πρέπει να γίνεται όχι μέσα στους ναούς αλλά στο όνομα του πνεύματος και της αλήθειας. Και το σπουδαιότερο, απαγόρεψε να δικάζονται οι άνθρωποι και να φυλακίζονται, να βασανίζονται, να εξευτελίζονται, να θανατώνονται, όπως γινόταν εδώ, αλλά και να καταπιέζονται έτσι κι αλλιώς - είπε πως είχε έρθει στη γη για ν’ αποδώσει την ελευθερία σε εκείνους που την στερούνται (…) Ο παπάς έκανε με ήσυχη τη συνείδησή του όλα κείνα που έκανε γιατί από τα μικρά του χρόνια ήταν διαπαιδαγωγημένος με την ιδέα ότι αυτή είναι η μοναδική αληθινή πίστη (…) Κείνο που έβαζε τη σφραγίδα στην πίστη του αυτή ήταν, σίγουρα, το γεγονός ότι, ασκώντας τα θρησκευτικά του καθήκοντα σαν ιερέας εδώ και δεκαοχτώ χρόνια, έβγαζε το ψωμί της οικογένειάς του (…) Και ο διευθυντής της φυλακής, και οι φύλακες, μόλο που ποτέ δεν ήξεραν και δεν καταλάβαιναν ποια είναι τα δόγματα της πίστης αυτής και τι σημαίνουν όλα όσα γίνονται στην εκκλησία πίστευαν πως έτσι κι αλλιώς πρέπει να πιστεύουν σ’ αυτή τη θρησκεία γιατί οι προϊστάμενοί τους και ο ίδιος ο τσάρος πιστεύουν σ’ αυτή. Πέρα απ’ αυτό, αν και αόριστα (με κανέναν τρόπο δεν θα μπορούσαν να εξηγήσουν πώς γίνεται αυτό) έβλεπαν πως η πίστη αυτή δικαίωνε το σκληρό τους επάγγελμα. Χωρίς αυτή θα τους ήταν όχι μόνο δύσκολο, αλλά σίγουρα και αδύνατο να χρησιμοποιούν όλες τους τις δυνάμεις για να ταλαιπωρούν ανθρώπους, όπως το έκαναν καλή ώρα τώρα με ήσυχη τη συνείδησή τους». [Λέων Τολστόι, Ανάσταση, εκδ. Ζαχαρόπουλος, Αθήνα 1990, σελ. 184- 186] </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-4290384136607001266?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-65857245508632671902009-06-17T16:15:00.001+03:002009-06-19T16:34:45.898+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/Si6y_nUVgQI/AAAAAAAAAEs/DRKwH8YPUvs/s1600-h/images.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5345406613691138306" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 105px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/Si6y_nUVgQI/AAAAAAAAAEs/DRKwH8YPUvs/s320/images.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><div><br />ΚΡΑΤΟΣ<br /></div><br /><div>Οι άκρως ριζοσπαστικές ιδέες του Τολστόι για το κράτος μπορούν άνετα να τον κατατάξουν στους στοχαστές με αναρχικό υπόβαθρο. Αν και ο ίδιος ποτέ δεν αποκάλεσε τον εαυτό του «αναρχικό», η εναντίωσή του στις άδικες κοινωνικές μεταρρυθμίσεις (1880-1882) και στην αυταρχικότητα και καταπίεση που ασκούσαν οι ανώτερες κοινωνικές τάξεις στους μουζίκους τον οδήγησαν στην απόρριψη των κρατικών δομών και στην αναζήτηση μιας άλλης μορφής κοινωνικής ζωής. </div><br /><br /><div>Το 1882 λαμβάνει μέρος στην απογραφή του πληθυσμού και, για πρώτη φορά, βλέπει από κοντά τη μιζέρια στις μεγάλες πόλεις. Η εικόνα αυτή τον αναστατώνει και ενισχύει τη θεωρία του για μια κοινωνία αντιεξουσιαστική και αντιιεραρχική, πάντα κοντά στη φύση και σε αρμονία με αυτή, όπου ο κάθε άνθρωπος θα μπορέσει να αναπτύξει τα προσωπικά του χαρίσματα και τις δεξιότητες του, που θα εργάζεται ο ίδιος για να εξασφαλίσει την τροφή του χωρίς η εργασία του να γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης από τον οποιονδήποτε. Ο Τολστόι γίνεται αρνητής κάθε κρατικής δομής μιας και απορρίπτει κάθε θεμέλιο κρατικό λίθο κραδαίνοντας στο χέρι του το «τσεκούρι» της χριστιανικής του πίστης. «Αυτοί που κατέχουν εξουσία - γαιοκτήμονες, έμποροι, δικαστές, γερουσιαστές, κυβερνήτες, υπουργοί, τσάροι και διοικητές - συμπεριφέρονται έτσι διότι η υπάρχουσα κατάσταση είναι προς όφελος τους. Υπό άλλες συνθήκες πρόκειται για ευγενικούς και καλόκαρδους ανθρώπους που ακολουθούν αυτές τις πρακτικές διότι ο ρόλος τους περιορίζεται σε προτάσεις, αποφάσεις και διαταγές. Ποτέ δεν κάνουν μόνοι τους όσα προτείνουν, αποφασίζουν ή διατάζουν. Τις περισσότερες φορές ούτε καν βλέπουν πώς εκτελούνται οι θηριωδίες που έχουν διατάξει. Άλλα όλοι οι ατυχείς που βρίσκονται χαμηλά στην ιεραρχία, οι οποίοι τίποτα δεν έχουν να κερδίσουν από την παρούσα πολιτικοκοινωνική κατάσταση αλλά, απεναντίας, γίνονται δέκτες της πιο περιφρονητικής συμπεριφοράς, στηρίζουν την κατάσταση αυτή ακόμα και με το να χωρίζουν βίαια ανθρώπους από τις οικογένειές τους, περνώντας τους χειροπέδες, πετώντας τους στη φυλακή, επιτηρώντας τους, οδηγώντας τους στο εκτελεστικό απόσπασμα.» [Leo Tolstoy, The Kingdom of God is Within You, chapter XII- η μετάφραση είναι του γράφοντος] και συνεχίζει «…όλες οι υποχρεώσεις προς το κράτος είναι ενάντια στη συνείδηση του Χριστιανού - ο όρκος υποτέλειας, οι φόροι, οι νομικές διαδικασίες, η στρατιωτική θητεία. Και όλη η κυβερνητική ισχύς στηρίζεται πάνω στις υποχρεώσεις αυτές». [ό.π., chapter IX] </div><br /><br /><div>Είναι λοιπόν φανερό με ποιο τρόπο προσπαθεί ο Τολστόι να απομυθοποιήσει τη χρησιμότητα και τη λειτουργικότητα του κράτους. Μπορεί να στηρίζεται στο Ευαγγέλιο και τις διδασκαλίες του Χριστού (με ιδιαίτερη έμφαση στην "επί του όρους ομιλία"), ωστόσο αυτό δεν τον καθιστά λιγότερο αντικρατιστή από τους σύγχρονούς του αναρχικούς. Αξίζει, εδώ, να σημειωθεί πως γύρω στα 1860, ταξιδεύοντας στην Ευρώπη, γνωρίζεται στις Βρυξέλλες με τον αναρχικό Πιέρ Ζοζέφ Προυντόν από τις μουτουαλιστικές ιδέες του οποίου επηρεάζεται δημιουργώντας ένα «αναρχοχριστιανικό» εύφλεκτο μείγμα το οποίο και «εκρήγνυται» στον επίλογο της «Ανάστασης», καταφέρνοντας το τελειωτικό χτύπημα στο κρατικό συνονθύλευμα και προκρίνοντας τη δική του ερμηνεία για την κοινωνική πρόοδο και συνοχή, ερμηνεία που μοιάζει αρκετά με αυτή του αναρχικού Πιότρ Κροπότκιν στο έργο του «Φυλακές και Καταπίεση» (εκδ. Ελεύθερος Τύπος, Αθήνα 2002). «…Η απορία αυτή θα είχε σημασία αν θα είχε αποδειχτεί πως η τιμωρία περιορίζει τα εγκλήματα, διορθώνει τους εγκληματίες, αλλά, μια κι έχει αποδειχτεί το τελείως αντίθετο και είναι φανερό πως δεν είναι στο χέρι ενός ανθρώπου να διορθώνει έναν άλλο άνθρωπο, τότε το μόνο λογικό που μπορείτε να κάνετε είναι να σταματήσετε να κάνετε κείνο που όχι μόνο είναι ανώφελο, αλλά και επιζήμιο και, ακόμα, ανήθικο και σκληρό. Εσείς, αρκετούς αιώνες τιμωρείτε, εκτελείτε ανθρώπους που χαρακτηρίζετε εγκληματίες. Και τι έγινε - εξαφανίστηκαν τάχα; Όχι μόνο δεν εξαφανίστηκαν αλλά και πολλαπλασιάστηκαν από τις σχέσεις ανάμεσα στους δράστες - εγκληματίες που διαφθείρονται από τις ποινές, κι ακόμα από εγκληματίες - δικαστές, εισαγγελείς, ανακριτές, προσωπικό των φυλακών που κάθονται και τιμωρούν ανθρώπους. Ο Νιεχλιούντοφ κατάλαβε τώρα πως η κοινωνία και το καθεστώς γενικά υπάρχουν όχι γιατί υπάρχουν αυτοί οι νομιμοποιημένοι εγκληματίες που δεν έχουν άλλη δουλειά να κάνουν παρά να κάθονται και να τιμωρούν ανθρώπους, αλλά γιατί, παρά τη διαφθορά αυτή, οι άνθρωποι συμπονάνε και αγαπάνε ο ένας τον άλλο». [Λέων Τολστόι, Ανάσταση, εκδ. Ζαχαρόπουλος, Αθήνα 1990, σελ. 600- 601] </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-6585724550863267190?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-83698157099634317152009-06-15T16:01:00.000+03:002009-06-15T21:12:53.005+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/SikXovBc22I/AAAAAAAAADw/jTz8phLHaQs/s1600-h/ejegersh4.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5343828421436562274" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 180px; CURSOR: hand; HEIGHT: 227px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/SikXovBc22I/AAAAAAAAADw/jTz8phLHaQs/s320/ejegersh4.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><div>Η αγροτική εξέγερση του 1525 θα ηττηθεί αλλά το κίνημα κοινωνικής ανυπακοής θα επιζήσει.<br />Είναι οι που τα επόμενα χρόνια θα δημιουργήσουν προβλήματα στους ηγεμόμες όταν οργανωμένοι σε κοινότητες επιχειρούν να εφαρμόσουν τις ιδέες του Μούντσερ σε διάφορες περιοχές της Βεστφαλίας.<br />Ο αναβαπτισμός βρίσκει ενθουσιώδεις υποστηρικτές στα πιο απόκληρα κοινωνικά στρώματα των πόλεων και των χωριών. Η επίκληση του ευαγγελικού «Ουαί υμίν τοις πλουσίοις» (Λουκά στ 24) και η κοινωνική ταύτιση του πλούσιου με τον κακό εξοργίζει κλήρο και ευγενείς που βλέπουν απένατι τους ένα κίνημα που έρχεται να διαταράξει την καθεστηκυία τάξη διακηρύσσοντας ότι ο κόσμος πρέπει να απαλλαγεί από τη εξουσία κλήρου και ευγενών για να μπορέσει να αναπτυχθεί μια χριστιανική κοινωνία ισότητας.<br />Η άρνηση συμβιβαμού με την καθεστηκυία τάξη θα εκφραστεί με την ένοπλη εξέγερση που δεν σταματά με την ήττα κατά τον «πόλεμο των χωρικών».<br />Η άρνηση του συμβιβασμού αρχίζει με την άρνηση των μυστηρίων και ειδικότερα του βαπτίσματος και αυτό το τελευταίο έχει σημασία πολύ ευρύτερη από απλή άρνηση τέλεσης ενός μυστηρίου.<br />Από τη στιγμή που κάποιος δεν βαπτίζεται είναι προφανές ότι δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί αιρετικός και να διωχθεί.<br />Αλλά και οι ήδη βαπτισμένοι βαπτίστηκαν όταν ήταν νήπια και επομένως χωρίς δυνατότητα κρίσης και απόφασης.Ούτε λοιπόν γι αυτούς ίσχυε το στην νηπιακή ηλικία βάπτισμα. Ισχύ θα είχε μόνο για όσους με ελεύθερη βούληση αποφάσιζαν να αναβαπτιστούν.<br />Η τέτοια επομένως απόρριψη του βαπτίσματος έδιδε τη δυνατότητα συνολικής άρνησης της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων.<br />Το συνέδριο των Γερμανών ηγεμόνων στο Σπάιερ το 1529 αποφασίζει ότι πρέπει να εμποδιστεί η διάδοση τέτοιων ιδεών.<br />Στα επόμενα χρόνια οι κοινότητες των αναβαπτιστών στη Βεστφαλία θα βρεθούν αντιμέτωπες με τις ενωμένες δυνάμεις κλήρου και ηγεμόνων.<br />Τελευταίο προπύργιο το Μίνστερ, όπου οι αναβαπτιστές επικεφαλής των συντεχνιών, των φτωχών και των φυγάδων που είχαν συρρεύσει στην πόλη, θα εγκαθιδρύσουν το 1534 μια επαναστατική κοινότητα που καταργεί την ιδιοκτησία και το χρήμα. Η πόλη θα πολιορκηθεί από τις ενωμένες δυνάμεις της αντίδρασης και θα ξεσηκώσει ένα πρωτοφανές κίνημα συμπαράστασης και αγωνιστικής αλληλεγγύης, πρόδρομο ανάλογου κινήματος, τέσσερις αιώνες αργότερα με τις Διεθνείς Ταξιαρχίες στον Ισπανικό εμφύλιο.<br />Οι απειροπόλεμοι και ανεπαρκώς οπλισμένοι εθελοντές θα συντριβούν. Το ίδιο και η αντίσταση πόλεων όπως το Άμστερνταμ όπου η φτωχολογιά ακολουθώντας το παράδειγμα των αναβαπτιστών του Μίνστερ είχε εξεγερθεί.<br />Το Μίντσερ μετά έναν μέχρις εσχάτων ηρωικό άγώνα θα πέσει τον Ιούνιο του 1535 με τους υπερασπιστές του να επαναλαμβάνουν αυτό που σε κείμενο που είχαν κοινοποιήσει στους κατοίκους των άλλων πόλεων είχαν δηλώσει από την πρώτη στιγμή. «Όλα όσα εξυπηρέτησαν τους σκοπούς της ιδιοτέλειας και της ιδιωτικής ιδιοκτησίας τα καταργήσαμε εδώ με την αγάπη και την κοινοκτημοσύνη. Και ξέροντας ότι ο θεός θέλει τώρα να καταργηθούν τέτοιες αισχρότητες προτιμούμε να πεθάνουμε παρά να ξαναγυρίσουμε σ’ αυτές. Ξέρουμε ότι κάτι τέτοιες θυσίες αρέσουν στο θεό»...</div><br /><br /><div><em><span style="font-size:85%;">*Απόσπασμα εργασίας της σειράς ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΟΥΤΟΠΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗ του ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-8369815709963431715?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδα Χριστιανών Αναρχικώνhttp://www.blogger.com/profile/12770355453543747032noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-42279562656818928442009-06-11T15:57:00.000+03:002009-06-11T22:32:17.818+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/SikW-Tc14WI/AAAAAAAAADo/V0a3iNZoX-A/s1600-h/ejegersh3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5343827692480749922" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 250px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/SikW-Tc14WI/AAAAAAAAADo/V0a3iNZoX-A/s320/ejegersh3.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><div>Ένα αιώνα αργότερα ο ριζοσπαστισμός των Θαβωριτών θα συναντηθεί με τον «Αναβαπτισμό» όταν αυτός ξεκόβει από τον Λουθηρανισμό και αναπτύσσεται ως κίνημα συνολικής ανατροπής.<br />Οι Γερμανοί ηγεμόνες είχαν μια μακρά παράδοση αντίθεσης με τη παποσύνη και το ρόλο που οι εκάστοτε Πάπες της Ρώμης διεκδικούσαν στις γενικότερες πολιτικές, κοινωνικές και όχι μόνο δογματικές εξελίξεις.<br />Το 1515 ο Πάπας ξεκίνησε μια νέα επιχείρηση πώλησης συγχωροχαρτιών. Τα έσοδα προοριζόταν να χρηματοδοτήσουν την ανέγερση ενός μεγαλοπρεπούς ναού προς τιμή του αγίου Πέτρου στη Ρώμη.<br />Ο ΦριδερίκοςΒ΄της Σαξονίας ανιτάχθηκε. Με δική του προτροπή και στήριξη το πανεπιστήμιο της Βιτεμβέργης δυνάμωσε την επίθεση κατά της παποσύνης όπου Κάρλσταντ και Λούθηρος πρωτοστατούν.<br />Στα επόμενα χρόνια δίπλα στους πρωτεργάτες Κάρλσταντ και Λούθηρο θα σταθεί ο Θωμάς Μούντσερ.<br />Κάρλσταντ και Θωμάς Μούντσερ θα αποτελέσουν τους βασικούς εκφραστές μιας ριζοσπαστικοποίήσης που βρίσκει πλατειά απήχηση σις λαϊκές μάζες και αρχίζει να τρομάζει τους αρχικούς εμπνευστές της, ηγεμόνες και ευγενείς αλλά και τόν ίδιο το Λούθηρο που κάποια στιγμή απαρνιέται ουσιαστικά τον εαυτό του, διακόπτει τις σχέσεις του με τους πρώην συνεργάτες του και συμμαχεί με τους ηγεμόνες ενάντια στην εξεγερμένη αγροτιά.<br />Εχοντας ισχυρό έρεισμα ανάμεσα στους φοιτητές και τους κατοίκους της πόλης ο Καρλσταντ καλεί την κοινότητα των πιστών να επιχειρήσει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που αναφέρονται στην κατάργηση κάθε εκκλησιαστικής ιεραρχίας, κάθε διαφοράς ανάμεσα στον κληρικό και στον λαϊκό, στην καταστροφή των εικόνων ως ειδωλολατρικών συμβόλων, και σε μια νέα αντίληψη για τα μυστήρια για τα οποία διακηρύσσει ότι δεν έχουν καμιά αξία από μόνα τους.<br />Στο «περί ιεροσύνης και περί θυσίας του Χριστού» κείμενο ο Καρλσταντ θα επιβεβαιώσει για μια ακόμη φορά τα κυρίαρχα δικαιώματα κάθε κοινότητας να διευθετεί μόνη της τις υποθέσεις της αμφισβητώντας έτσι το δικαίωμα των αρχόντων να κυβερνούν και να νομοθετούν.Ο Λούθηρος θα καταγγείλει τα κηρύγματα του Καρλσταντ ως λόγια του Σατανά και θα πετύχει την εξορία του, όχι όμως και τη φίμωση του καθως η διαμάχη θα συνεχιστεί και στα επόμενα έτη μέσα από διάφορες δημοσιεύσεις.<br />Ο Θωμάς Μούντσερ θα αποτελέσει τον πιο συνεπή θεωρητικό εκφραστή της ριζοσπαστικής Μεταρρύθμισης.<br />Ο Μούντσερ κηρύσσει μια νέα ερμηνευτική μέθοδο της Αγίας Γραφής. « Ο αληθινός χριστιανός δεν πρέπει να στέκει παθητικός μπροστά στην οργή των τυράννων..., Έτσι θα εξαλειφθεί η απληστία, η αισχροκέρδεια και η ύπουλη κακεντρέχεια μοναχών και καλογριών...».<br />Για τον Μούντσερ η εκκλησία θέλει τον πιστό «αποκτηνωμένο» που λατρεύει όπως οι ειδωλολάτρες για θεό ένα ξύλινο είδωλο. Το πραγματικό μήνυμα της Γραφής που είναι η πραγμάτωση μιας αληθινής χριστιανικής κοινότητας αποκρύβεται γιατί η αποκάλυψη του θα σήμαινε την τελευταία ώρα για την ισχύ των αρχόντων και των πλουσίων.<br />Η «Ομιλία στους ηγεμόνες» θέτει το πρόβλημα της νομιμότητας της πολιτικής εξουσίας. Το δικαίωμα της εξέγερσης είναι το πιο ιερό ανάμεσα στα καθήκοντα του Χριστιανού.<br />Το πνεύμα του Χριστού απαιτεί την πραγματωση της βασιλείας του θεού επί της γης και κάθε συμβιβασμός με τους καίσαρες σημαίνει την εγκατάλειψη της πίστης, τη διαφθορά, την αμαρτία. Η Χριστιανική κοινότητα δεν μπορεί παρά να βασίζεται στην πλήρη ισότητα, η κοινωνική και πολιτική διαίρεση, έκφραση των υλικών ορέξεων των ισχυρών είναι βαθύτατα ασεβής.<br />Όταν η εκκλησία ενσωματώνεται σ’ ένα κράτος όταν οργανώνεται με τη μορφή της αυταρχικής ιεραρχίας, υποβιβάζεται σε μια φενακιστική λειτουργία. Η επανάσταση δεν είναι ένας σκοπός καθ΄εαυτός αλλά ένα μέσο, μια απαραίτητη προϋπόθεση σωτηρίας. Ο καθένας μπορεί να εξεγείρεται όπως νομίζει.<br />Τα κηρύγματα αυτά ενστερνίζονται οι χωρικοί κατα τη μεγάλη κοινωνική αγροτική εξέγερση του 1525 που θα συνταράξει τα θεμέλια των γερμανικών ηγεμονιών και θα συνενώσει ηγενόνες και ευγενείς με παραστάτη το Λούθηρο τον οποίο ο Μούντσερ κατηγορεί ότι «κάνει τεμενάδες στους ηγεμόνες» απαρνούμενος τον εαυτό του.<br />Η εξέγερση θα πνιγεί τελικά στο αίμα και ο Λούθηρος θα πετύχει την καταδίκη του Μούντσερ σε θάνατο (1526) δι’ αποκεφαλισμού.</div><br /><br /><div><em><span style="font-size:85%;">*Απόσπασμα εργασίας της σειράς ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΟΥΤΟΠΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗ του ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ </span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-4227956265681892844?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδα Χριστιανών Αναρχικώνhttp://www.blogger.com/profile/12770355453543747032noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-88649369445788203202009-06-09T15:52:00.001+03:002009-06-09T00:30:40.054+03:00<div align="justify"> <img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5343826388454783090" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 244px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/SikVyZk0uHI/AAAAAAAAADg/oYPsCxo5N1M/s320/ejegersh2.jpg" border="0" /></div><div align="justify">Το 1381 έχουμε την εξέγερση των Άγγλων χωρικών με τον ηγέτη της εξέγερσης Ιεροκήρυκα Τ. Μπόλι να διακηρύσσει: «αν όλοι καταγόμαστε από έναν πατέρα και μια μάνα, από τον Αδάμ και την Εύα, πώς μπορούν οι άρχοντες να πουν ή να αποδείξουν ότι είναι πιο άρχοντες από εμάς- εκτός από το ότι μας βάζουν να σκάβουμε και να οργώνουμε τα χώμα για να αρπάξουν εκείνοι ότι παράγουμε.....».<br />Με τους εξεγερμένους χωρικούς ενώθηκε και η φτωχολογιά των πόλεων. Οι εξεγερμένοι μπήκαν στο Λονδίνο, έκαψαν τα ανάκτορα, εκτέλεσαν τον αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπουρι και τον καγκελάριο του βασιλιά, κατάλαβαν τις φυλακές και απελευθέρωσαν τους φυλακισμένους.<br />Θα σφαγιαστούν τελικά πέφτοντας στην παγίδα του βασιλιά Ριχάρδου Β΄που εμφανίστηκε ως σύμμαχος και υποστηρικτής των αιτημάτων τους.<br />Μετά την καταστολή της εξέγερσης και το θάνατο του Ουάικλιφ, οι διώκτες των οπαδών του πέτυχαν το 1401 τη θέσπιση του δικαιώματος της εκκλησίας να καταδικάζει στον διά πυράς θάνατο όσους έκρινε ως αιρετικούς,<br />Η σπορά του Ουάικλιφ δεν πήγε ωστόσο χαμένη. Τα αμέσως επόμενα χρόνια οι ιδέες του πέρασαν στην ηπειρωτική Ευρώπη και συγκεκριμένα στη Βοημία.<br />Ο Ιερώνυμος της Πράγας (1380-1416) γνώρισε τη διδασκαλία του Ουάικλιφ στην Αγγλία και ήταν αυτός που συζήτησε με τον Ιωάννη Ους (1362-1415) τις απόψεις του Άγγλου αιρετικού και την πρακτική των οπαδών του.<br />Το κίνημα των Ουσιτών που ξεκίνησε από αυτή τη γόνιμη συνάντηση υπήρξε πρωτίστως κίνημα κοινωνικό και απελευθερωτικό της Βοημίας και αναπτύχθηκε μέσα από μια συνεχή διαδικασία ριζοσπαστικοποίησης.<br />Ο ίδιος ο Ους θα καταδικαστεί από σύνοδο της Κωνσταντίας ως αιρετικός και θα καεί ζωντανός στις 6 Ιουλίου 1415, φτύνοντας όπως ο Τζιορντάνο Μπρούνο διακόσια περίπου χρόνια αργότερα (1600), τον εσταυρωμένο που του πρότεινε ο παριστάμενος ιερέας. Θα καταστεί το σύμβολο του αγώνα κατά της Ρωμαιοικαθολικής εκκλησίας και του Γερμανού αυτοκράτορα και θα παραμείνει φωτεινό παράδειγμα αντίστασης, θάρρους και καρτερίας.<br />Είναι μετά το θάνατο του Ους που το κίνημα θα αναπτυχθεί και ριζοσπαστικοποιηθεί ακόμα περισσότερο για να εκφραστεί και ως ένοπλη αντίσταση ενάντια στην παποσύνη και τους Γερμανούς αυτοκράτορες παίρνοντας το χαρακτήρα κοινωνικού- απελευθερωτικού μετώπου.<br />Η ακραία πτέρυγα του κινήματος, των αποκαλουμένων Θαβωριτών, από το βιβλικό όνομα της πόλης Θαβώρ πλησίον της Πράγας, συσπείρωσε τα φτωχότερα στρώματα της πόλης και της υπαίθρου, παραμερίζοντας το καθαρά θεολογικό μέρος της σύγκρουσης, πρόβαλε μια σειρά από ριζοσπαστικά αιτήματα και κατηγορήθηκε από τους αντιπάλους ότι αγωνιζόταν «για μια κοινωνία στην οποία δεν θα υπήρχαν πλέον βασιλιάδες ούτε κυρίαρχοι και κυριαρχούμενοι, πουθενά επί της γης.Κάθε έλεγχος και χειραγώγηση θα σταματήσει να υφίσταται, κανένας δεν θα μπορεί να εξαναγκάζει τόν άλλο για οτιδήποτε και όλοι θα ζουν με ισότητα σαν αδέλφια»<br />Οι θέσεις αυτές των Θαβωριτών που μάλιστα εφαρμόστηκαν στις περιοχές που πέτυχαν να επικρατήσουν ήταν επόμενο να προκαλέσουν μια πρώτη διάσπαση στο κίνημα των Ουσιτών με τους πλούσιους και ευγενείς να συσπειρώνονται σε ξεχωριστές σέκτες που αντιπαρατέθηκαν στη ριζοσπαστικοποίηση που προωθούσαν και εκήρυτταν προς πάσα κατεύθυνση οι Θαβωρίτες γενικεύοντας τις αρχές τους: «Αφού στο Θαβώρ δεν υπαρχουν δικό μου και δικό σου, αλλά είναι όλα κοινά, έτσι όλοι οι άνθρωποι πρέπει πάντα να τα έχουν όλα κοινά και κανένας δεν πρέπει να έχει στην κατοχή του τίποτα δικό του. Όποιος κατέχει ιδιωτική ιδιοκτησία διαπράτει θανάσιμο αμάρτημα¨.<br />Το 1420 ο πάπας Μαρτίνος Ε΄κάλεσε τη χριστιανοσύνη σε σταυροφορία ενάντια στη Βοημία που αρνιόταν να αναγνωρίσει τις εξουσίες του πάπα και την κοσμική εξουσία του Γερμανού αυτοκράτορα Σιγισμούδου.<br />Ξεκίνησε έτσι ένας από τους πιο αιματηρούς πολέμους. που διήρκησε δώδεκα χρόνια και έληξε με νίκη των Ουσιτών.<br />Η εσωτερική διάσπαση, αναζωπυρώθηκε την επομένη της νίκης.<br />Ευγενείς και γεοκτήμονες δεν άργησαν να ζητήσουν τη βοήθεια των αντιπάλων τους που προσφέρθηκε απλόχερα.<br />Ακολούθησαν νέες συγκρούσεις, εμφύλιες αυτή τη φορά, για να φτάσουμε δύο χρόνια αργότερα, το 1434, στη μάχη του Lipan, όπου οι συνασπισμένες δυνάμεις Ευγενών ,Παποσύνης συνέτριψαν τις καταπονημένες από τις πολύχρονες συγκρούσεις, δυνάμεις των Θαβωριτών σκοτώνοντας πάνω από 13.000 στο πεδίο της μάχης και πολλές χιλιάδες αμάχους στις πόλεις και την ύπαιθρο. Η ίδια η πόλη θα ισοπεδωθεί το 1452.<br />Έτσι ηττήθηκε οριστικά το κίνημα των Θαβωριτών και καταπνίγηκε μια ακόμη απόπειρα ουσιαστικής ριζικής κοινωνικής αλλαγής που είχε ξεκινήσει ως θεολογική θρησκευτική αντιπαράθεση για να εξελιχθεί σε ένα από τα σημαντικότερα λαϊκά κινήματα...<br /><br /><br /><br /></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;"><em>* Απόσπασμα εργασίας της σειράς ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΟΥΤΟΠΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗ του ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ </em></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-8864936944578820320?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδα Χριστιανών Αναρχικώνhttp://www.blogger.com/profile/12770355453543747032noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-23796354107727752232009-06-05T21:23:00.004+03:002009-06-05T21:31:43.287+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/SiljwDoUNHI/AAAAAAAAAEk/XEdzcQNL_uM/s1600-h/Kalpi.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5343912110111077490" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 275px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/SiljwDoUNHI/AAAAAAAAAEk/XEdzcQNL_uM/s320/Kalpi.jpg" border="0" /></a><br /><div><span style="font-size:85%;"><em>«…Πάλι τον οδήγησε ο διάβολος σ’ ένα πολύ ψηλό βουνό και του έδειξε όλα του κόσμου τα βασίλεια και τη λαμπρότητά τους. Ύστερα του είπε: ‘Όλα αυτά θα σου τα δώσω, αν πέσεις και με προσκυνήσεις’. Ο Ιησούς όμως του απάντησε: ‘Φύγε από μπροστά μου, σατανά! Η Γραφή το λέει καθαρά: μόνο τον Κύριο το Θεό σου θα προσκυνάς και μόνο αυτόν θα λατρεύεις’…»<br /><br /></em>Μτ. 4, 8-10</span><br /><br /><br />Άλλη μια εκλογική αναμέτρηση, άλλη μια πρόσκληση σε ένα ραντεβού ευνουχισμού της βούλησης, της αυτονομίας και της αξιοπρέπειας.<br />Αυτό που έντεχνα καλείται από τους πολιτικάντηδες «λαϊκή κυριαρχία», «άσκηση δικαιώματος», «ενεργός συμμετοχή στα κοινά» είναι μια ακόμα όψη των υπερφίαλων και εκθαμβωτικών υποσχέσεων για απόλαυση των «λαμπρών βασιλείων» του κόσμου τούτου, των χτισμένων πάνω στον ιδρώτα και το αίμα των μισθωτών, και όχι μόνο, σκλάβων, των απανταχού εκμεταλλευομένων, των δυνάμει, τελικά, ψηφοφόρων. Μια απόλαυση που απαιτεί το προσκύνημα και το ξεπούλημα στους σύγχρονους «άρχοντες του κόσμου», την άνευ όρων παράδοση και λεηλάτηση από αυτούς.<br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"><em>«...Γεμάτη από επίσημους παλιάτσους είναι η αγορά – και ο λαός περηφανεύεται για τους μεγάλους άνδρες του! Είναι γι’ αυτόν οι κύριοι της στιγμής(…) Μη ζηλεύεις αυτούς τους άκαμπτους και πιεστικούς, εσύ που αγαπάς την αλήθεια! Η αλήθεια ποτέ ως τώρα δεν κρεμάστηκε από το μπράτσο ενός άκαμπτου(…) Βομβούν γύρω σου και με τους επαίνους τους: ενοχλητικός είναι ο έπαινός τους. Θέλουν να βρίσκονται κοντά στο δέρμα σου και στο αίμα σου. Σε κολακεύουν όπως έναν θεό ή έναν διάβολο. Και τι έγινε! Είναι κόλακες και κλαψιάρηδες και τίποτε άλλο(…) Φύγε, φίλε μου, στη μοναξιά σου, κι εκεί όπου φυσά δριμύς και δυνατός αέρας. Δεν είναι ο κλήρος σου να γίνεις μυγοσκοτώστρα...»<br /><br /></em>Ζαρατούστρα – Για τις Μύγες της Αγοράς<br /></span><br /><br />Η αποχή (και) σε αυτές τις εκλογές δεν αποτελεί για εμάς φετιχοποίηση μιας (αντί)διαδικασίας. Οι κολακείες των «μυγών της αγοράς», ανεξαρτήτου χρώματος και ιδεολογικού στίγματος, δεν κατάφεραν ποτέ να εξωραΐσουν τη βρώμα που αναδύει η σάπια σάρκα τους - αυτή που αρέσκεται να τριγυρίζει στα σκατά της κάλπης, το πνιχτό γέλιο τους – κάθε φορά που καταφέρνουν να εγκλωβίσουν την ανθρώπινη οργή, πρωτοβουλία και δημιουργικότητα σε ένα ψηφοδέλτιο εξουσιοδοτικού και όχι εκτελεστικού χαρακτήρα, τον εμετικό θρίαμβο της δημοκρατίας – που από τη φύση της πρεσβεύει την κυριαρχία της πλειοψηφίας πάνω στη μειοψηφία.<br />Για εμάς η «συμμετοχή» και η «λαϊκή κυριαρχία» δεν μετριέται με όρους γραφειοκρατίας, ψηφοθηρίας και ανάθεσης σε οποιοδήποτε άλλον της ορμής και ζωτικότητάς μας. Πεδίο δράσης και δοκιμασίας μας είναι ο δρόμος, οι γειτονιές, τα ψηλά βουνά όπου αρνούμαστε να προσκυνήσουμε τους «άρχοντες του κόσμου τούτου»…</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-2379635410772775223?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-35750008270923377792009-06-05T15:30:00.008+03:002009-06-09T00:20:41.229+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/SikTrHWZUeI/AAAAAAAAADY/Ww2oYGI0czA/s1600-h/ejegersh.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5343824064280089058" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 214px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/SikTrHWZUeI/AAAAAAAAADY/Ww2oYGI0czA/s320/ejegersh.jpg" border="0" /></a><br /><div>Οι θρησκευτικές αιρέσεις, πέρα από τα εξωτερικά γνωρίσματα της δογματικής αντιπαράθεσης με τις εκάστοτε κρατούσες θρησκευτικές αντιλήψεις, υπήρξαν - ειδικότερα στη χριστιανική θρησκεία και σε περιόδους όπως αυτή του βυζαντινού καισαροπαπισμού και της μεσαιωνικής Δύσης όπου η θρησκεία αποτελούσε ουσιαστικό παράγοντα της καθημερινής ζωής των ανθρώπων- κυρίαρχες μορφές έκφρασης κοινωνικών κινημάτων άρνησης και αντίστασης.<br /><br />Παυλικιανοί και Εικονομάχοι στο Βυζάντιο, Βογόμιλοι στη Βουλγαρία, Ζηλωτές στη Θεσσαλονίκη συναντιώνται - πίσω από τις δογματικές τους αντιπαραθέσεις με την θρησκεία- στις κοινές τους διεκδικήσεις που διαχρονικά αναφέρονται στο πρόβλημα της τεράστιας και αναπαλλοτρίωτης, με το νόμο του Ιουστινιανού εκκλησιαστικής περιουσίας, στο πρόβλήμα της δημόσιας εκπαίδευσης που βρισκόταν στα χέρια των μοναχών, της δουλοπαροικίας που «δυνατοί» και μοναστήρια ουσιαστικά επέβαλαν και σε μια σειρά άλλων προβλημάτων που προκαλούσε η χλιδή των γαιοκτημόνων και του κλήρου απέναντι στην πενία και την καταπίεση των αδυνάτων.<br />Είναι οι αιρετικοί Παυλικιανοί αρχικά και οι Εικονομάχοι στη συνέχεια που ήδη απο τις αρχές του 7ου αιώνα διεκδικούν την απαλλοτρίωση της εκκλησιαστικής περιουσίας και την ανάπτυξη αγροτικών κοινοτήτων ελεύθερων γεωργών.<br />Είναι οι Παυλικιανοί και οι Βογόμιλοι αυτοί τους οποίους ο ιερέας Κοσμάς στον καταγγελτικό του λόγο (slovo), που γράγτηκε περί το 972 εμφανίζει να ξεχωρίζουν για την κοινοτική οργάνωση της ζωής τους, την κατάργηση κάθε μορφής ιδιοκτησίας, εξουσίας και ιεραρχίας,την αποστροφή τους προς το γάμο και την αντίθεσή τους στη χειρωνακτική εργασία για χάρη των ισχυρών, επισημαί-νοντας:<br />«Διδάσκουν τους οπαδούς τους να μην υποτάσσονται στις αρχές, δυσφημούν τους πλουσίους, μισούν τους αυτοκράτορες, κακολογούν τους ανώτερους, προσβάλλουν τους άρχοντες, υποστηρίζουν ότι ο θεός απεχθάνεται όσους εργάζονται για τους κυρίους τους»...<br />Και είναι οι Ζηλωτές που με κέντρο τη Θεσσαλονίκη θα αναπτύξουν ενα ισχυρό κίνημα κοινωνικών διεκδικήσεων,θα εξεγερθούν, θα πετύχουν (1341) τον απόλυτο έλεγχο της πόλης, θα προβούν σε απαλλοτριώσεις περιουσιών των πλουσίων και της εκκλησίας, θα καθιερώσουν την ισότητα και θα εγκαθιδρύσουν ενα ιδιότυπο λαϊκό κομμουνισμό, που αντιστάθηκε οκτώ ολόκληρα χρόνια στις λυσσαλέες επιθέσεις των συνασπισμένων, προ της κοινής απειλής, Βυζαντινών, Σέρβικων και Τουρκικών δυνάμεων.<br /><br />Υπό το γενικό τίτλο «Καθαροί», αναφέρονται θρησκευτικές- κοινωνικές αιρέσεις που με διάφορες ονομασίες εμφανίζονται στις χώρες της Δ. Ευρώπης από τον 7ο αιώνα.Δογματικά οι απόψεις τους ήταν μανιχαϊστικές με έντονο αντικληρικό και αντεξουσιαστικό χαρακτήρα.<br />Η εκκλησία σε συνεργασία με την κοσμική εξουσία κήρυξε εναντίον των «Καθαρών» ολόκληρη σταυροφορία και με τη βοήθεια της Ιεράς Εξέτασης, κατόρθωσε να τους εξοντώσει.<br />Ο Πάπας Ιννοκέντιος Γ’ (1198-1216) θα ωθήσει το βασιλιά της Γαλλίας σε εκστρατεία κατά των Βάλδων των οπαδών δηλαδή του Βάλδου που κήρυττε την επιστροφή στην απλότητα και είχε καταγγείλει τον τρυφηλό βίο και τον πλούτο του ανώτερου κλήρου και των μοναχών.<br />Ιδιαίτερης αγριότητας ήταν η Σταυροφορία που κήρυξε ο ίδιος αυτός πάπας κατά των ‘’Αλβιγινών’’ των καθαρών που είχαν πάρει το όνομα από τη γαλλική πόλη Αλβί που ήταν και το προπύργίο τους.<br />Βάλδοι και Αλβιγινοί πέρασαν κυριολεκτικά από στόματος μαχαίρας και συνετρίβησαν με φωτιά, σίδερο, βιασμούς και απίστευτες φρικαλεότητες.<br />Χαρακτηριστική έμεινε η απαντηση του αβά Αρνάλδου έξαρχου του Πάπα, σε ερώτηση αξιωματικού για το πώς οι στρατιώτες θα ξεχωρίζουν τους πιστούς απο τους αιρετικούς : « Σφάξτε τους όλους. Ο θεός θα φροντίσει να διακρίνει και προστατεύσει τους πιστούς του».<br />Σταθμό στην ανάπτυξη κοινωνικών κινημάτων με θρησκευτικό μανδύα αποτέλεσαν στην Αγγλία οι «Lollards» ψιθυριστές ή φλύαροι,όπως αποκλήθηκαν από τους αντιπάλους τους σκωπτικά, οι οπαδοί του J.Wycliffe (1329-1384).<br />O Wycliffe καθηγητής στην Οξφόρδη, θεολόγος και διανοούμενος έκρινε ότι για να αναγεννηθεί η Εκκλησία έπρεπε να απεκδυθεί του πλούτου και των προνομίων. Ο άνθρωπος, κήρυττε ο Ουάικλιφ, δεν θα σωθεί με θρησκευτικές τελετουργίες και μετάνοιες αλλά με τις πράξεις του. Τα κηρύγματά του βρήκαν απήχηση στους φοιτητές του Πανεπιστημίου και στις λαϊκές μάζες.<br />Οι οπαδοί του που περιέρχονταν στις πόλεις και την ύπαιθρο καταγγέλοντας τις υπερβολές του πλούτου και της εκκλησίας,χαρακτηρίστηκαν κοινωνικά επικίνδυνοι και γνώρισαν τους διωγμούς των ισχυρών.</div><div></div><div><span style="font-size:78%;"><em><span style="font-size:85%;"></span></em></span></div><div><span style="font-size:78%;"><em><span style="font-size:85%;"></span></em></span></div><div><span style="font-size:78%;"><em><span style="font-size:85%;"></span></em></span></div><div><span style="font-size:78%;"><em><span style="font-size:85%;"></span></em></span></div><div><em></em></div><div><em><span style="font-size:85%;"></span></em> </div><div><em><span style="font-size:85%;"></span></em> </div><div><em><span style="font-size:85%;">* Απόσπασμα εργασίας της σειράς ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΟΥΤΟΠΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗ του ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ</span> </em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-3575000827092337779?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδα Χριστιανών Αναρχικώνhttp://www.blogger.com/profile/12770355453543747032noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-4375573951671178312009-05-10T19:31:00.005+03:002009-05-12T02:26:27.625+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/SgcIyKjwaXI/AAAAAAAAAEc/ZmsHZR4avig/s1600-h/aggelos.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5334241941564451186" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 214px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_SdATnBbNNYg/SgcIyKjwaXI/AAAAAAAAAEc/ZmsHZR4avig/s320/aggelos.jpg" border="0" /></a><br /><div>Για άλλη μια φορά χθες το κέντρο της Αθήνας έγινε ο τόπος μιας αναμέτρησης ανάμεσα σε δύο κόσμους ολότελα διαφορετικούς.</div><br /><div>Από τη μία πλευρά οι φασίστες - δολοφόνοι - μισάνθρωποι της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής με την ξεκάθαρη και απροκάλυπτη αρωγή των ανθρωποειδών που αποκαλούνται προστάτες της έννομης τάξης, λαϊκιστί μπάτσοι, και με την άρρητη πολιτική κάλυψη του ακροδεξιού ΛΑ.Ο.Σ. Κατέλαβαν την πλατεία Ομονοίας για να διαδηλώσουν το μίσος τους κατά όλων όσων δεν ασπάζονται τις εμετικές τους αξίες και δεν φέρουν το λευκό "υπερήφανο" χρώμα στο δέρμα τους...</div><br /><div>Από την άλλη, μια ασυντόνιστα συντονισμένη προσπάθεια από συντρόφους του αναρχικού / αντιεξουσιαστικού και ευρύτερου αριστερού χώρου όχι μόνο για να δωθεί μια δυναμική απάντηση στις εκδηλώσεις μίσους των δολοφόνων αλλά και για να λάβει χώρα το αυτονόητο: η συνδρομή στους μετανάστες και μεμονωμένους συντρόφους που βρέθηκαν εγκλωβισμένοι από τα μαχαίρια των φασιστών και τα γκλόμπς των μπάτσων... Είναι πολύ σημαντικό πως πέρα από αυτά αναδείχθηκε ξανά η αγαστή συνεργασία φασιστών, κράτους και μέσων μαζικής αποβλάκωσης, κάτι που θα μας βοηθήσει να προετοιμαστούμε ακόμα καλλίτερα, ακόμα πιό συντονισμένα την επόμενη φορά που αυτά τα όντα, τα εθελουσίως απεκδυόμενα την ανθρωπιά τους, αποφασίσουν να ξαναβγούν από τις τρύπες τους. </div><div></div><div>Για άλλη μια φορά μας τραυματίσανε τη φτέρνα, σιμώνει η στιγμή που θα τους συντρίψουμε το κεφάλι... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-437557395167117831?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>zarAthustrahttp://www.blogger.com/profile/02662030189786034384noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-8956242726227648012009-05-09T18:17:00.003+03:002009-09-11T18:23:16.698+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/Sjz-gWYXq4I/AAAAAAAAAEg/2icf8p_Y6Jk/s1600-h/200268-512465402eecf0ie8.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5349430289126370178" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 280px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/Sjz-gWYXq4I/AAAAAAAAAEg/2icf8p_Y6Jk/s320/200268-512465402eecf0ie8.jpg" border="0" /></a><br /><div><br /><strong>We are Christians</strong>.<br />With a theology which is the salt to our every day life. A theology that, as Walter Benjamin put it, will be another inspiration for the revolutionary tools and means of the competitive movement. With no closed dogmas, without being sclerotic, we desire to realize, hic et nunc, the communalistic values of early Christianity in the labyrinth of the contemporary urban metropolis. We are looking forward to a messianic and redemptive afterlife only because we regard it as a space-time evolution of the struggle we give on a daily, earthly basis. A struggle against spiritual, physical, social and financial exploitation, against the armies of “Church S.A.”, against every kind of authority which, inescapably, leads to the abolition of freedom, self - definition and dignity...<br /></div><br /><div><strong>We are Anarchists.</strong><br />Fighting in order to make solidarity, equality, participation, comradeship and freedom the “starting point” and “destination” of every of our actions. We hope to offer our component to the anarchist/anti-authoritarian movement in order to reinforce the resultant which seeks no enduring, whitewashing and reforming reality. But which will make the present a field of truth and life via a bakunist creative destruction, a nietzschean transvaluation of values and an originally Christian conception of the past and the future...<br /></div><br /><div><strong>Akeldama: Field of Blood...</strong><br />Bought by the chief priests with the pieces of silver that led to the disgraceful arrest of Jesus. Destined to become the burial place of the “aliens”, the “others”, those who stand outside the Mosaic Law, those who are the res nullius of the Roman Law, those who are the “enemy”. The political, social and symbolic meaning of this very field can also be found in today’s reality. Prisons, post-modern urban centres, schools, military service, working environments and so many other things are nothing but the contemporary fields of blood that every authority bought - by selling the messianic community of the crucified, embodied Logos - in order to place all “Prometheus” who threaten to steal the fire that will finally burn it down, in favour of a heavenly life. The Field of Blood, however, has an additional dimension which appears to be ironic as far as the plans of the authoritarian technicians are concerned: this field becomes the place that will receive the demolished bodies of this urban aquarium’s pariahs, the bodies of all the outcasts who by being politically active have been waiting for their resurrection into the light of the One who made this resurrection possible with His blood…</div><br /><div><strong><em><span style="color:#cc0000;">Akeldama - Christian Anarchist Group</span></em></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-895624272622764801?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδα Χριστιανών Αναρχικώνhttp://www.blogger.com/profile/12770355453543747032noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-35671576508671584952009-05-09T15:20:00.005+03:002009-09-11T18:24:28.989+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/SgV1tOPXj1I/AAAAAAAAACg/0TVzx-5iGqk/s1600-h/200268-512465402eecf0ie8.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5333798753467338578" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 280px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_LYCJTdc7934/SgV1tOPXj1I/AAAAAAAAACg/0TVzx-5iGqk/s320/200268-512465402eecf0ie8.jpg" border="0" /></a><br /><div><br /><strong>Είμαστε Χριστιανοί.</strong><br />Με μια θεολογία άλας για την καθημερινότητά μας. Μια θεολογία που, όπως καταθέτει και ο Walter Benjamin, θα δώσει άλλη πνοή στα επαναστατικά εργαλεία και μέσα του ανταγωνιστικού κινήματος. Χωρίς κλειστά δόγματα, χωρίς αγκυλώσεις, διψώντας να πραγματώσουμε hic et nunc τις κοινοτιστικές αξίες του πρωτοχριστιανισμού μέσα στον λαβύρινθο των σύγχρονων αστικών μητροπόλεων. Προσβλέπουμε σε ένα μεσσιανικό, λυτρωτικό «επέκεινα» μόνο επειδή το αντιλαμβανόμαστε σαν χωροχρονική εξέλιξη του αγώνα που καλούμαστε να δώσουμε σε μια καθημερινή, «επίγεια» βάση, αγώνα ενάντια στην πνευματική, σωματική, ψυχική, κοινωνική και οικονομική εκμετάλλευση, ενάντια στο στρατό των ανωνύμων εταιριών που ονομάζονται «εκκλησίες», ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας που εντελεχώς και αναπόδραστα οδηγεί στην κατάργηση της ελευθερίας, του αυτοπροσδιορισμού, της αξιοπρέπειας...<br /></div><br /><div><strong>Είμαστε Αναρχικοί.<br /></strong>Αγωνιζόμενοι ώστε αξίες όπως η αλληλεγγύη, η ισότητα, η καθολική συμμετοχή, η συντροφικότητα, η ελευθερία να αποτελούν τόσο την αφετηρία όσο και τον προορισμό κάθε πράξης και δράσης μας. Ευελπιστούμε πως θα προσφέρουμε τη δική μας συνιστώσα μέσα στο πλαίσιο του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού χώρου για να ενδυναμώσουμε τη συνισταμένη εκείνη που δεν ενδιαφέρεται να υπομείνει, να εξωραΐσει, να μεταρρυθμίσει, να συσχηματισθεί την πραγματικότητα. Αλλά που με μια μπακουνική δημιουργική καταστροφή, μια νιτσεϊκή μεταστοιχείωση αξιών και μια αυθεντικά χριστιανική νοηματοδότηση παρελθόντος και μέλλοντος θα καταστήσει το παρόν πεδίο α-λήθειας και ζωής...<br /></div><br /><div><strong>Ακελδάμα: Αγρός Αίματος...<br /></strong>Αγορασμένος από τους Γραμματείς και Φαρισαίους με τα αργύρια που σφράγισαν την ατιμωτική σύλληψη του Ιησού. Προορισμένος να αποτελέσει τον τόπο ταφής των «ξένων», των «άλλων», των «εκτός Μωσαϊκού Νόμου», των res nullius του Ρωμαϊκού Νόμου, των «εχθρών»... Η πολιτική, κοινωνική και συμβολική σημασία αυτού του αγρού, αν και δύο χιλιετίες πίσω, απαντάται και στη σύγχρονη πραγματικότητα. Οι φυλακές, τα μεταμοντέρνα αστικά κέντρα, τα σχολεία, η στρατιωτική θητεία, ο χώρος της δουλειάς, και τόσα άλλα, αποτελούν τους σύγχρονους αγρούς αίματος, αυτούς που η εξουσία εξαγόρασε, με την πώληση της μεσσιανικής κοινότητας του σταυρωμένου σαρκωμένου Λόγου, ώστε εκεί να στοιβάζει τους Προμηθείς (δυνάμει και ενεργεία) που απειλούν να της «κλέψουν» τη φωτιά που τελικά θα την κατακάψει προς χάριν της άνθησης μικρών παραδείσων, προς χάριν της ζωής και όχι της καταναλωτικής επιβίωσης. Ο αγρός του αίματος όμως έχει και μια ειρωνική διάσταση για τους σχεδιασμούς των τεχνικών της εξουσίας: γίνεται ο χώρος που θα υποδεχθεί τα καθημαγμένα σώματα των παριών του αστικού ενυδρείου στην (πολιτικά) δραστήρια προσμονή-εμπειρία της ανάστασής τους μέσα στο φως Aυτού που με το αίμα Tου την έκανε δυνατή...<br /></div><br /><div><strong><em><span style="color:#cc0000;">Ακελδάμα - Ομάδα Χριστιανών Αναρχικών</span></em></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-3567157650867158495?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδα Χριστιανών Αναρχικώνhttp://www.blogger.com/profile/12770355453543747032noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7493798756938558864.post-16973941175327396332009-04-22T19:49:00.004+03:002009-04-24T22:00:37.207+03:00Η περίοδος του Αρχαίου Ισραήλ από την είσοδο των Ισραηλιτικών φυλών στην Παλαιστίνη μέχρι και την δημιουργία του πρώτου ενιαίου Ισραηλιτικού βασιλείου (γύρω στο 1050 π.Χ.), μια περίοδος περίπου 200 χρόνων, είναι γνωστή με το όνομα 'περίοδος των Κριτών'. Πρόκειται για ένα από τα πιό γνωστά-καταγεγραμμένα ιστορικά επεισόδια μιάς αναρχικής κοινωνίας: για περίπου 200 χρόνια αυτός ο λαός ζεί και αναπτύσεται χωρις καμμία κεντρική ή τοπική εξουσία, σε διαρκή πολεμικό αγώνα επιβίωσης με όλα τα περιβάλλοντα έθνη/πόλεις-κράτη. Σε αυτήν την περιόδο ο Ισραηλιτικός λαός ζεί σε μικρές αγροτο-κτηνοτροφικές κοινότητες με μοναδικό ρυθμιστικό και ενοποιητικό πολιτικό εργαλείο τον μωσαϊκό Νόμο. Μετά από πολλές περιπέτειες και συνεχείς πολέμους, και αφού έχει αμβλυνθή η μνήμη της Σιναϊτικής εμπειρίας (όπου μεγάλες μάζες δούλων ξέφυγαν από την Αιγυπτιακή κυριαρχία και με την καθοδήγηση του Μωϋση δημιούργησαν τον νέο αυτό λαό) ο λαός επιθυμεί να γίνη βασίλειο στα πρότυπα των γειτονικών του λαών με την ελπίδα πολιτικής ισχύος και πολιτιστικής ανέλιξης. Προσέρχονται στον προφήτη Σαμουήλ και του ζητάνε να τους δώση βασιληά. Ο Σαμουήλ με πολιτικά αλλά και θρησκευτικά κριτήρια προσπαθεί να τους αποτρέψη και ο λόγος του μας παραδίδεται (στο βιβλίο Α' Βασιλειών της Π.Διαθήκης) σαν ένα από τα πρώτα και σημαντικότερα αντιεξουσιαστικά-αντικρατιστικά κείμενα της ιστορίας:<br /><blockquote><br /><span style="font-weight:bold;">“καί ο Σαμουήλ είπε στον λαό που του ζητούσε βασιληά τα λόγια του Κυρίου:<br />Αυτή είναι η εξουσία του βασιληά που θέλετε να σας βασιλέυση: θα πάρη τους γιούς σας και θα τους βάλη στα άρματα του και στα άλογα του και να τρέχουν μπροστά από τα άρματα του και θα τους βάλη κάτω από χιλίαρχους και εκατόνταρχους να θερίζουν τον θερισμό του και να τρυγάνε τον τρύγο του και να κατασκευάζουν τα όπλα του και τα άρματα του. και θα πάρη τις κόρες σας να τον υπηρετούνε και να του μαγειρεύουν και να κοιμούνται μαζί του. και τα καλύτερα χωράφια και αμπέλια σας θα τα πάρη και θα τα δώση στους δούλους του. και στα γεννήματα σας και στα αμπέλια σας θα βάλη φόρο και θα τον δώση στους ευνούχους του και στους δούλους του. και θα πάρη φόρο από τους εργάτες σας και τα ποίμνια σας και τα αγαθά σας και τα ζώα σας. και εσείς θα είστε δούλοι του.<br />και θα βγάλετε κραυγή απελπισίας εκείνη την ημέρα πρός τον βασιληά που εσείς διαλέξατε για σας, και δεν θα σας ακούση ο Κύριος γιατί εσείς διαλέξατε για σας βασιληά.”<br /></span></blockquote><br />Δυο πολύ σύντομες παρατηρήσεις σε αυτό το μεστό και καίριο κέιμενο:<br />ο Σαμουήλ κρίνει την κεντρική εξουσία <br />[α] θεολογικά, σαν άρνηση του Θεού, και<br />[β] πολιτικά, σαν ακύρωση της ελευθερίας μέσω της στράτευσης και της φορολογίας.<br />Σε αυτό το σύντομο κείμενο ο προφήτης αναδεικνύει όλες τις διαστάσεις του προβλήματος της εξουσίας σε όλους τους αιώνες και σε όλους τους πολιτισμούς: την βλασφημία της φυσικής τάξης μέσω της εγκαθίδρυσης μιας φαντασιακής-ουτοπικής πολιτικής τάξης βίας και την καθημερινή βία της ανελευθερίας μέσω των βασικών εργαλείων ελέγχου της ζωής και του κόσμου με σκοπό την αφύσικη διατήρηση αυτής της “τάξης”.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7493798756938558864-1697394117532739633?l=akeldama09.blogspot.com' alt='' /></div>vassilipnoreply@blogger.com