10 Ιαν 2013

Η Βίλα Αμαλίας Κατάληψη θα Μείνει! / Villa Amalias will Remain a Squat!



Solidarity with Villa Amalias Squat – Let us Resist the Social Cannibalism

 All of us signing this declaration of solidarity with Villa Amalias Squat are aware of the fierce attack unleashed by the Greek state on free spaces and every other expression of social/political resistance.

Villa Amalias is one of the oldest and most historical squats in Athens/Greece, well known for its multilevel presence within the radical movement, a place of creative fermentations, anti-commercial cultural activities and reference point for the building of relationships based on equality, solidarity and anti-authority.

It is not a coincidence that the Greek state has chosen this period of intensive austerity, political scandals, generalized fear and insecurity to attack those parts of society that resist the social cannibalism intensified by the unbearable economic measures and expressed by the neo-Nazis of Golden Dawn. Villa Amalias has stood for 23 years in a neighbourhood full of natives and immigrants, promoting the values of brotherhood and respect, and at the same time acting as a robust bulwark against the murdering practices of the neo-Nazi gears of Greek neo-liberalism.

On Thursday, 20/12/2012, the police invaded the occupied space of Villa Amalias, arrested 8 people and sealed the building’s two entrances. The squat remained evacuated and guarded by the riot police who continuously entered the place at their own will, with the political coverage and cooperation of the Municipality of Athens, therefore cancelling in practice even the laws of bourgeois democracy. Moreover, the vast majority of the Greek mass media was reproducing false information, fully aligned with the government’s rhetoric.  

On Wednesday, 09/01/2013, a group of people managed to enter the place, liberating the historical squat, but within two hours the state acted repressively again, breaking into Villa Amalias with its special forces and arresting the squatters.

We demand and support the immediate release of all those arrested, as well as the withdrawal of the police from the free space of Villa Amalias Squat. We stand in solidarity, side by side, with all those who choose not to kneel before the destructive onslaught of the reactionary/fascist forces that support the policy of the IMF and its allies in Greece, but transvalue their wishes into a paradigmatic and decisive way of living.



Αλληλεγγύη στην  Κατάληψη Βίλα Αμαλίας – Να Αντισταθούμε στον Κοινωνικό Κανιβαλισμό

Όλοι εμείς που υπογράφουμε αυτή την διακήρυξη αλληλεγγύης στην Κατάληψη Βίλα Αμαλίας είμαστε γνώστες της σκληρής επίθεσης που έχει εξαπολύσει το ελληνικό κράτος ενάντια στους ελεύθερους χώρους και κάθε άλλη έκφραση κοινωνικής/πολιτικής αντίστασης.

Η Βίλα Αμαλίας αποτελεί μία από τις παλαιότερες και ιστορικότερες καταλήψεις στην Αθήνα/Ελλάδα, γνωστή για την πολυεπίπεδη παρουσία της στους κόλπους του ριζοσπαστικού κινήματος, έναν χώρο δημιουργικών ζυμώσεων, αντιεμπορευματικών πολιτιστικών δραστηριοτήτων και σημείο αναφοράς για την οικοδόμηση σχέσεων βασισμένων στην ισότητα, την αλληλεγγύη και την αντιεξουσία.

Δεν αποτελεί σύμπτωση το ότι το ελληνικό κράτος διάλεξε αυτήν την περίοδο της έντονης λιτότητας, των πολιτικών σκανδάλων, του γενικευμένου φόβου και της ανασφάλειας για να επιτεθεί σε εκείνα τα κοινωνικά κομμάτια που αντιστέκονται στον κοινωνικό κανιβαλισμό, ο οποίος εντείνεται από τα αβάσταχτα οικονομικά μέτρα και εκφράζεται από τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής. Η Βίλα Αμαλίας στέκεται εδώ και 23 χρόνια σε μια γειτονιά γεμάτη από ημεδαπούς και μετανάστες, προωθώντας τις αξίες της αδελφοσύνης και του σεβασμού, λειτουργώντας την ίδια στιγμή ως συμπαγές ανάχωμα στις δολοφονικές πρακτικές των νεοναζιστικών γραναζιών του ελληνικού νεοφιλελευθερισμού.

Την Πέμπτη, 20/12/2012, η αστυνομία εισέβαλε στον κατειλημμένο χώρο της Βίλας Αμαλίας, συνέλαβε 8 άτομα και σφράγισε τις δύο εισόδους του κτιρίου. H κατάληψη παρέμεινε εκκενωμένη και φυλασσόμενη από τα ΜΑΤ που συνεχώς και κατ’ ιδίαν βούληση εισέρχονταν στο χώρο, με την πολιτική κάλυψη και συνεργασία του Δήμου Αθηναίων, ακυρώνοντας στην πράξη ακόμα και τους νόμους της αστικής δημοκρατίας. Επιπλέον, η συντριπτική  πλειοψηφία των ελληνικών ΜΜΕ αναπαρήγαγε ψευδείς πληροφορίες, όντας πλήρως ευθυγραμμισμένη με τη ρητορική της κυβέρνησης.

Την Τετάρτη, 09/01/2013, μια ομάδα ατόμων κατάφερε να εισέλθει στο χώρο, απελευθερώνοντας την ιστορική κατάληψη, ωστόσο μέσα σε διάστημα δύο ωρών το κράτος έδρασε κατασταλτικά εκ νέου, εισβάλλοντας στη Βίλα Αμαλίας με τις ειδικές του δυνάμεις και συλλαμβάνοντας τους καταληψίες.

Απαιτούμε και στηρίζουμε την άμεση απελευθέρωση όλων των συλληφθέντων καθώς και την αποχώρηση της αστυνομίας από τον ελεύθερο χώρο της Κατάληψης Βίλα Αμαλίας. Στεκόμαστε με αλληλεγγύη στο πλευρό όλων όσων επιλέγουν να μην γονατίζουν προ της καταστροφικής επέλασης των αντιδραστικών/φασιστικών δυνάμεων που στηρίζουν την πολιτική του ΔΝΤ και των συμμάχων της στην Ελλάδα, αλλά να μεταστοιχειώνουν τις επιθυμίες τους σε έναν παραδειγματικό και αποφασιστικό τρόπο ζωής.

http://www.avaaz.org/en/petition/Solidarity_with_Villa_Amalias_Squat_Allileggyi_stin_Katalipsi_Vila_Amalias/

21 Ιαν 2011

Ο Αγώνας κατά της εμπορευματοποίησης των κοινωνικών αγαθών συνεχίζεται...


Παρέμβαση στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς

Την Παρασκευή 10/12, μεταξύ 12.30 – 2.30 μμ, στο πλαίσιο της μέρας συντονισμένων δράσεων στα ΜΜΜ, πραγματοποιήθηκε από 25 περίπου συντρόφους/ισσες μαζικό μοίρασμα κειμένων σε οδηγούς και επιβάτες στα ελληνικά καθώς και 2 μεταφρασμένα στα αγγλικά και στα γαλλικά απευθυνόμενα στους μετανάστες, στα δύο ρεύματα της Πατησίων (ύψος ΑΣΟΕΕ). Επίσης φωνάχτηκαν συνθήματα, κολλήθηκε πλήθος αυτοκόλλητων μέσα και έξω από τα οχήματα, χτυπήθηκαν stencil πάνω τους που έγραφαν ”Ελεύθερες μεταφορές για όλους” και ”Αλληλεγγύη στον αγώνα των εργαζομένων στα ΜΜΜ, ρουφιάνοι ελεγκτές ” και μπλοκαρίστηκαν τα ακυρωτικά μηχανήματα. Η αναπόκριση οδηγών, επιβατών και διερχόμενων ήταν θετική, ανταλλάχτηκαν βιαστικές κουβέντες και άνοιξαν συζητήσεις στις στάσεις με ντόπιους και μετανάστες.

κατάληψη πατησίων 61 & σκαραμαγκά

Ανοιχτό κάλεσμα για τις συγκοινωνίες
ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΔΕΚΑΔΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 19 Ιανουαρίου στην Αθήνα, μετά από κάλεσμα της κίνησης «Ακρίβεια STOP», συνάντηση για τον παναττικό συντονισμό όλων των φορέων, κινήσεων και των πολιτών που αντιστέκονται στις αλλαγές που προωθεί η κυβέρνηση στις συγκοινωνίες. Η συνάντηση έγινε με μεγάλη συμμετοχή και επιτυχία και σε πολύ γόνιμο κλίμα συνεννόησης και θέλησης για κοινή δράση.

Πήραν μέρος πολίτες από 28 τοπικές, δημοτικές και περιφερειακές κινήσεις της Αττικής, επιτροπές ενάντια στα μέτρα, εργαζόμενοι από τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς (Μ.Μ.Μ.) και άλλους εργασιακούς χώρους, από το Συντονισμό Πρωτοβάθμιων Σωματείων, από το δίκτυο αλληλεγγύης εργαζομένων και ανέργων «δικαίωμα», από φοιτητικούς συλλόγους της Αθήνας, από το Πανελλαδικό Συντονιστικό Επιτροπών Αγώνα κατά των Διοδίων και άλλους φορείς και οργανώσεις, καθώς και μεμονωμένοι ενεργοί πολίτες.

Κοινή ήταν η συμφωνία πάνω στα παρακάτω σημεία:

1.Εκφράζουμε και θα εκφράσουμε έμπρακτα τη συμπαράστασή μας στον αγώνα που δίνουν οι εργαζόμενοι στα Μ.Μ.Μ. για να μην ανατραπούν τα εργασιακά δικαιώματα και για δημόσιες, ασφαλείς συγκοινωνίες.

2.Αντιστεκόμαστε στο χαράτσι της αύξησης κατά 40% του εισιτηρίου και της κάρτας στις αστικές συγκοινωνίες. Δεν θα επιτρέψουμε στην κυβέρνηση να προχωρήσει στην προκλητική αυτή αύξηση και μάλιστα τη στιγμή που οι στρατιές των ανέργων και των φτωχών μεγαλώνουν κάθε μέρα και οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι νέοι έχουν ήδη χάσει σημαντικό μέρος του εισοδήματος και των δικαιωμάτων τους.

3.Όλοι μαζί συμφωνούμε και καλούμε από την 1η Φεβρουαρίου, ημέρα για την οποία έχει εξαγγελθεί η αύξηση - χαράτσι, σε μαζική ανυπακοή. Κανείς να μην ακυρώνει το εισιτήριό του. Ούτε και να πάρει κάρτα απεριορίστων διαδρομών, στέλνοντας μήνυμα ανυπακοής. Θα είμαστε χιλιάδες και κανείς δεν θα μπορέσει να μας επιβάλλει οποιοδήποτε κύρωση και πρόστιμο. Προτείνουμε η ανυπακοή να συνεχιστεί καταρχήν για όλη την πρώτη εβδομάδα του Φεβρουαρίου και στη συνέχεια να προχωρήσουμε με την ίδια ή και άλλες μορφές αντίστασης μέχρι να υποχωρήσει η κυβέρνηση. Συγκεντρώσεις, διαμαρτυρίες, πορείες στις γειτονιές και «κινούμενες καταλήψεις» μέσων μαζικές μεταφοράς θα είναι σίγουρα μερικές από τις κινήσεις μας. Από σήμερα και μέχρι την 1η Φεβρουαρίου θα συνεχίσουμε με δεκάδες δράσεις ενημέρωσης και ανυπακοής σε όλες τις γειτονιές αλλά και αλληλεγγύης στους απεργούς. Ειδικότερα τα δύο επόμενα Σάββατα θα οργανωθούν διαμαρτυρίες στις στάσεις και μέσα στους σταθμούς και τα Μ.Μ.Μ. στέλνοντας ένα πρώτο δυνατό μήνυμα συντονισμένης δράσης παντού.

4.Ο αγώνας μας είναι αγώνας που σκοπό έχει να νικήσει. Επιδιώκουμε τη δημιουργία ενός πραγματικού μαζικού κινήματος. Κάθε κίνηση και επιτροπή θα συνεχίσει την αυτόνομη δράση της, διατηρώντας την πλήρη αυτοτέλειά της, θα συνεχίσει να έχει τις ιδιαίτερες απόψεις και θέσεις της, τα υλικά της αλλά και τις δικές της μορφές δράσης. Όλοι, όμως, συμφωνήσαμε στην ανάγκη ενός και μόνο ενιαίου συντονισμού που θα συμβάλλει στην ενοποίηση και μεγιστοποίηση της δύναμής μας και στην τεχνική συνεννόηση ώστε να βρεθούμε παντού. Ο συντονισμός αυτός ενοποιείται πάνω στη δράση και σε 2 συγκεκριμένα και απλά σημεία (Δεν πληρώνω το χαράτσι – Νίκη στην απεργία για δημόσιες συγκοινωνίες)

5.Τις επόμενες μέρες έχουν οριστεί, εκτός από τις κινητοποιήσεις που εξελίσσονται, και άλλες συναντήσεις συντονισμού σε γειτονιές και στο κέντρο της Αθήνας. Θα συμμετέχουμε σε όλες αυτές και προτείνουμε μία μεγάλη κοινή τελική συνέλευση ενιαίου συντονισμού την Κυριακή 30 Ιανουαρίου και μάλιστα σε χώρο οικείο σε όλους τους επιβάτες, εργαζόμενους και πολίτες (π.χ. μέσα στο σταθμό μετρό του Συντάγματος). Για το τελευταίο θα επανέλθουμε άμεσα.

6.Απευθύνουμε λοιπόν σε όλους:
ΑΝΟΙΧΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΕΝΙΑΙΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ

ΑΠΟ 1 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ»

ΑΝΟΙΧΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ


http://www.akribeia-stop.gr/

23 Σεπ 2010

"Στην Αναρχία δεν θα φτάσουμε ούτε σήμερα, ούτε αύριο, ούτε ποτέ. Στην Αναρχία θα πορευόμαστε σήμερα, αύριο και για πάντα"...

Πάει ενάμισης χρόνος περίπου που αποφασίσαμε, με την πρώτη μας προκήρυξη, να κάνουμε ένα άνοιγμα προς τον αναρχικό/αντιεξουσιαστικό χώρο, ειδικότερα, και προς την κοινωνία, γενικότερα, ως χριστιανοί αναρχικοί.

Ενάμισης χρόνος στον οποίο συναντήσαμε πολλές δυσκολίες, απαξιωτικές συμπεριφορές από συντρόφους και μη, αλλά και έμπρακτη αλληλεγγύη...από συντρόφους και μη...

Στόχος μας πάντα, η ειλικρινής σύμπραξή μας στις προσπάθειες του κοινωνικού ανταγωνισμού για την εδώ και τώρα απελευθέρωση, τη βίωση της χαράς, της αγάπης, της αλληλεγγύης, της συντροφικότητας...

Έφτασε όμως η στιγμή που κάποια εμπόδια, πρακτικά και θεωρητικά, φαντάζουν ανυπέρβλητα, τουλάχιστον για την ώρα. Εμπόδια που δεν μας επιτρέπουν να αποτελούμε πια την Ομάδα Χριστιανών Αναρχικών Ακελδάμα. Από την πορεία μας αυτή κρατάμε την εμπειρία της προσπάθειας, της συντροφικότητας και τις ευκαιρίες που πήραμε και δώσαμε για τη συνάντησή μας με ανθρώπους που θεωρούν, όπως κι εμείς, το συνδυασμό αναρχίας και χριστιανοσύνης ένα εύφλεκτο, απελευθερωτικό μείγμα...

Η επόμενη ημέρα αυτού του επιλόγου θα μας βρει και πάλι στο δρόμο, με την ίδια πίστη και θέληση, με την ίδια όρεξη και ενεργητικότητα. Μπορεί τα μονοπάτια μας φαινομενικά να χωρίζουν αλλά όλα όσα μας ενώνουν είναι εκείνα που τελικά μας κάνουν και πάλι να συμπορευόμαστε...ίσως μέσα από άλλες συλλογικότητες ή δια μέσου μιας ατομικής πορείας...σημασία έχει πως τίποτα από τις αρχές και τις επιθυμίες μας δεν έχει αλλάξει...

Ο παρών ιστοχώρος φαινομενικά θα σιγήσει και αυτός. Όμως θα παραμείνει εδώ, σαν μια ελάχιστη προσφορά στο αρχείο αγώνων του α/α χώρου στον ελλαδικό χώρο. Επιπλέον, κατά καιρούς θα είναι δυνατή η αυτόνομη ανάρτηση κειμένων, σχετικών με τον χριστιανικό αναρχισμό.

Χαιρετίζουμε με αγάπη και αλληλεγύη όλους και όλες τους/τις συντρόφους και κάθε εγχείρημα που αποσκοπεί στην εξάπλωση της ισοτιμίας, του σεβασμού, του αυτοπροσδιορισμού, της αυτοδιάθεσης, της ελευθερίας...



Ακελδάμα/Ομάδα Χριστιανών Αναρχικών

23 Ιουν 2010

Οι Άνθρωποι που Κύκλωσαν το Άλφα


Το βιβλίο Οι Άνθρωποι που Κύκλωσαν το Άλφα είναι το αποτέλεσμα μιας τετράχρονης έρευνας πάνω στην ιστορία του ισπανικού ελευθεριακού/αναρχικού κινήματος κατά τη διάρκεια της φρανκικής δικτατορίας. Εκτός από την υπάρχουσα ισπανική και διεθνή βιβλιογραφία, περιέχει στοιχεία τόσο από συνεντεύξεις ανθρώπων, που έζησαν ως πρωταγωνιστές την εξεταζόμενη περίοδο, όσο και από τα προσωπικά αρχεία γνωστών ισπανών αγωνιστών, τα οποία φυλάσσονται στο International Institute of Social History του Άμστερνταμ.

Αν και το κομμάτι της έρευνας και της συγγραφής είναι προσωπικό, η προσπάθεια αυτή δε θα γινόταν να τελεσφορήσει χωρίς τη συλλογική συνεισφορά πολλών συντρόφων και συντροφισσών. Επαφές, μεταφράσεις, σχόλια, επιμέλεια, σελιδοποίηση, χρηματοδότηση και οτιδήποτε άλλο χρειάστηκε μέχρι να φτάσει το βιβλίο στο τυπογραφείο προσφέρθηκαν ανιδιοτελώς από τους ανθρώπους που συνεργάστηκαν για αυτή την έκδοση. Δυστυχώς, τεχνικά προβλήματα απέτρεψαν την εκτύπωση του βιβλίου από την τυπογραφική κολεκτίβα Rotta, γεγονός που θα ολοκλήρωνε με τον καλύτερο τρόπο την έκδοση και διανομή αυτού του βιβλίου σχεδόν αποκλειστικά από διαδικασίες και πρόσωπα του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού χώρου.

Το βιβλίο κυκλοφορεί χωρίς αντίτιμο και διατίθεται από καταλήψεις, στέκια και ανοιχτούς πολιτικούς και κοινωνικούς χώρους. Όπως αναφέρεται και στην έκδοση, η έλλειψη αντιτίμου δεν προκύπτει από μια αγάπη για το τσάμπα. Προκύπτει από μια άρνηση των συντελεστών του βιβλίου να τιμολογήσουν την προσπάθειά τους και -κυρίως- την ανεκτίμητη ιστορία των ανθρώπων που πρωταγωνιστούν στις σελίδες του. Το κόστος εκτύπωσης του βιβλίου καλύφθηκε από συνεισφορές συντρόφων και συντροφισσών, αναλήφθηκε ως προσωπική υποχρέωση και δεν θα τους επιστραφούν τα χρήματα.

Παρ’ όλα αυτά, επιθυμείται η ελεύθερη οικονομική συνεισφορά των ανθρώπων που θα το προμηθευτούν. Το σύνολο των εσόδων από τη διανομή του βιβλίου θα διατεθεί για την κάλυψη αναγκών κρατούμενων συντρόφων. Δυστυχώς, οι ανάγκες αυτές είναι μεγάλες και απαιτούν τη γενναία συνδρομή όλων των αλληλέγγυων συντρόφων από το περίσσευμα ή το υστέρημά τους. Αν και η υλική πλευρά της αλληλεγγύης έχει μια πιο απτή μορφή, όλοι οφείλουμε να θυμόμαστε ότι οι φυλακισμένοι αναρχικοί είναι ζωντανό κομμάτι του κινήματός μας και πρέπει να συμμετέχουν στις προσπάθειές μας και να βοηθάμε το έλλειμμα επικοινωνίας που επιχειρεί να τους επιβάλλει το κράτος με τον εγκλεισμό τους. Ο πρόλογος του Οι Άνθρωποι που Κύκλωσαν το Άλφα είναι γραμμένος από τον Γιάννη Δημητράκη μέσα από τις φυλακές του Δομοκού. Η στόχευση της κρατικής καταστολής προς το πρόσωπο του Γιάννη, αλλά και προς αυτά πολλών ακόμη συντρόφων που έχουν συλληφθεί το τελευταίο διάστημα, καθιστά επιτακτική την ενεργητική αλληλεγγύη του κινήματος προς όλους/ες τους/τις κρατούμενους/ες, ώστε να επιταχύνουμε τη στιγμή που θα επιστρέψουν δίπλα μας (ή που θα καταστρέψουμε τις φυλακές)!

Το βιβλίο αυτό δε θα διακινηθεί από εμπορικά βιβλιοπωλεία. Όποιος θέλει να το προμηθευτεί, θα πρέπει να επισκεφθεί το πλησιέστερο αντιεξουσιαστικό στέκι ή κατάληψη ή ελεύθερο πολιτικό ή κοινωνικό χώρο σε αυτόν. Σκοπός αυτής της κίνησης, πέρα από το να ενισχύσει μια αντιεμπορευματική λογική, είναι να αναδείξει τη σημασία και τον πολύμορφο ρόλο των συλλογικών πολιτικών εγχειρημάτων μέσα στην κοινωνία. Παράλληλα θα γίνουν και πολλές παρουσιάσεις του βιβλίου σε διάφορες πόλεις της χώρας, οι οποίες θα συνοδευτούν και από την προβολή ενός βίντεο με πρωτογενές υλικό από την έρευνα για το βιβλίο. Οποιαδήποτε απορία, σχόλιο, πληροφορία ή άποψη γύρω από το βιβλίο, τη διανομή κ.λπ. μπορεί να αποσταλεί στο aftoipoukyklosantoalfa@gmail.com και στο alfa@espiv.net .

Κ.Φ.

12 Μαΐ 2010

Η ΑΝΑΡΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ, ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ

Τον Δεκέμβρη του 2008 κατά τη διάρκεια των γεγονότων που ακολούθησαν τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου ο αναρχικός-αντιεξουσιαστικός χώρος απάντησε στις φασιστικές εκκλήσεις των ΜΜΕ για επιστροφή σε <<ησυχία, τάξη και ασφάλεια>> με το αφοπλιστικό σύνθημα <<εσείς μιλάτε για βιτρίνες, εμείς μιλάμε για ζωές>>.
Ποια επικίνδυνη υποκρισία κάνει τώρα ορισμένους να μιλάνε για τα ανύπαρκτα μέτρα πυροπροστασίας της τράπεζας και όχι για τις ζωές που χάθηκαν; Ποια οργουελική αντιστροφή της πραγματικότητας κάνει κάποιους να μιλούν για το τραγικό συμβάν σαν να επρόκειτο για βραχυκύκλωμα;
Δεν καταλαβαίνουμε άραγε ότι αυτή η υποκρισία είναι αντίστοιχη των νατοϊκών δολοφόνων που μιλούσαν για <<παράπλευρες απώλειες>>;
Δεν καταλαβαίνουμε άραγε ότι η δεδομένη και αυτονόητη κυνικότητα και κτηνωδία ενός μεγαλοκαπιταλιστή, που επέβαλε εκβιαστικά στους υπαλλήλους του να βρίσκονται μέσα στην τράπεζα, δεν εξιλεώνει κανέναν για τους νεκρούς;
Δεν καταλαβαίνουμε άραγε ότι αν χρησιμοποιείς τις τακτικές του κτήνους το οποίο αντιπαλεύεις έχεις γίνει ίδιος μ' αυτό;
Αν για κάτι αγωνίζονται οι αναρχικοί, αν για κάτι αξίζει να αγωνιστούν οι άνθρωποι είναι για την Ζωή, την Ελευθερία και την Αξιοπρέπεια. Για έναν κόσμο όπου *ο θάνατος δεν θα έχει πια εξουσία*...

Στη διαδήλωση της 6/5 στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, που ανταποκρίθηκε σε κάλεσμα της ένωσης νοσοκομειακών γιατρών θεσ/νίκης και πρωτοβάθμιων σωματείων, αρκετός κόσμος, αναρχικοί και αντιεξουσιαστές από το τελευταίο μπλοκ, φώναξε επανειλημμένα: "ήταν δολοφονία, δεν έχουμε αυταπάτες, κράτος και Βγενόπουλος δολοφονούν εργάτες". Σίγουρα μια τέτοια σκέψη για κάποιουςείναι ανακουφιστική. Είναι όμως βέβαιο ότι αντιλαμβάνονται το περιεχόμενο και τις προεκτάσεις αυτού που εύχονται;
Δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς συνέβη στη Marfin το μεσημέρι της 5/5/2010. Γνωρίζουμε όμως, ότι την ώρα που ακούσαμε τη τραγική είδηση, κανείς από τον περίγυρό μας δεν ήταν σε θέση να πει πως αποκλείεται να έγινε αυτό που οι εισαγγελείς των ΜΜΕ ανακοίνωναν! Και αυτό είναι επίσης τραγικό.
Γιατί αν με την πρακτική μας δεν καθιστούμε ολοφάνερα αδιανόητο (και πρώτα απ' όλα σε εμάς τους ίδιους) κάτι τέτοιο να προήλθε από άτομα που κινούνται στον ίδιο χώρο με εμάς, τότε έχουμε ήδη ανοίξει το δρόμο ώστε να συμβαίνουν τραγωδίες (από φονική ανευθυνότητα, από διεστραμμένη μοχθηρία ή από δόλιοσχεδιασμό).
Σε μια γενικευμένη εξέγερση υπάρχουν ανεξέλεγκτοι νεκροί, έγινε στο ΛοςΆντζελες, έγινε στην Αργεντινή. Κανείς δεν διανοήθηκε ποτέ να αποδώσει σε κάποιο οργανωμένο πολιτικό ρεύμα αμφισβήτησης τους θανάτους αυτούς.
Το γεγονός ότι οι 3 δολοφονημένοι της Marfin χρεώνονται στην αναρχία δείχνει σίγουρα μεγάλες ευθύνες. Ποιος μπορεί να αγνοήσει την ανοχή σε πρωτοποριακές λογικές και στην περιφρόνηση της ζωής; Δεν πα να λες ότι οι έμπειροι αναρχικοί τόσα χρόνια, τόσες τράπεζες έχουν κάψει, και ότι κανένας δεν κινδύνευσε... Δεν πα να λες ότι φταίει ο Βγενόπουλος που υποχρέωσε τους εργαζόμενους να μείνουν στην τράπεζα, που δεν είχε πυρασφάλεια κλπ
Η ευθύνη δεν φεύγει από πάνω σου.
Αν υπάρχουν έστω και ελάχιστα άτομα που αυτοπροσδιορίζονται ως αναρχικοί και φτάνουν στην ανευθυνότητα να πυρπολούν κτήρια με κόσμο μέσα, κάπως έχει καλλιεργηθεί αυτή η ανευθυνότητα.
Αν, ακόμα χειρότερα, έχεις στρώσει το δρόμο ώστε να συμβεί η μεγαλύτερη μεταπολεμική προβοκάτσια στην ελλάδα, τότε οι μακροπρόθεσμες συνέπειες ξεπερνούν και την τραγωδία των 3 δολοφονημένων.
Και η απάντηση δεν είναι οι διαμαρτυρίες ότι <<ο εχθρός είναι αδίστακτος>>. Ξέρουμε και την Piazza Fontana στο Μιλάνο και τη Scala στη Βαρκελώνη.
Η απάντηση είναι η αναδυόμενη πολυπληθής αντιπολίτευση που ριζώνει σε όλους τους κοινωνικούς χώρους και πανελλαδικά, με επίμονη και κοπιαστική δουλειά, με συντροφικότητα, αλληλοβοήθεια και αλληλεγγύη. Η απάντηση είναι ο αγώνας για τη ζωή, όχι για τον θάνατο.

*Εκδόσεις-περιοδικό Πανοπτικόν, Εκδόσεις των Ξένων, Εκδόσεις Στάσει Εκπίπτοντες, Εκδόσεις Εξάρχεια, Μαύρο Πιπέρι του Ευβοϊκού, Περιοδικό Νυχτεγερσία*

8 Μαΐ 2010

Θλίψη και Οργή...

"Τον εχθρό σας πρέπει να ψάξετε να βρείτε, τον πόλεμό σας πρέπει να κάνετε, και υπέρ των σκέψεών σας! Κι αν υποκύψει η σκέψη σας, τότε πρέπει η εντιμότητά σας να ψάλει ακόμα τον θρίαμβό της!... Λέτε ότι η καλή υπόθεση είναι εκείνη που εξαγιάζει ακόμη και τον πόλεμο; Εγώ σας λέω: ο καλός πόλεμος είναι εκείνος που εξαγιάζει οποιανδήποτε υπόθεση".

Φρ. Νίτσε,"Για τον Πόλεμο και τους Πολεμιστές", Τάδε έφη Ζαρατούστρα


Ναι, έχουμε πόλεμο... τον ακούμε, τον νοιώθουμε, τον βιώνουμε καθημερινά στο πετσί μας. Προκαλούν την οργή μας τα αφεντικά που με απειλές και εκβιασμούς κλειδώνουν, ακόμα και σε μέρα γενικής απεργίας, τους εργαζόμενους μέσα στις τράπεζες, τα γραφεία και τα καταστήματα, σαν άλλους σκλάβους μέσα στις ρωμαϊκές γαλέρες του θανάτου...

Προκαλούν την οργή μας οι πολιτικάντηδες, διαχειριστές των ζωών μας, αυτές οι βρωμερές "μύγες της αγοράς", που αφού καταλεηλάτησαν ό,τι τους επέτρεψε η αδηφάγα τους απληστία αλλά και η ανοχή ενός συνένοχου - με τη σιωπή του - λαού, ανοίγουν όχι την κερκόπορτα αλλά τις πύλες στους παγκόσμιους νταβατζήδες, για να σκυλέψουν μαζί τα πτώματα και τους εξαθλιωμένους...

Προκαλούν την οργή μας οι "προστάτες" του πολίτη, τουτέστιν οι εγχώριοι νταβατζήδες, που εξακολουθούν, σαν πιστά και φοβισμένα σκυλιά, να φυλάνε τα αφεντικά τους, να στοχοποιούν ανθρώπους και πολιτικούς χώρους - εισβάλλοντας σε σπίτια και στέκια, χτυπώντας, προπηλακίζοντας, βασανίζοντας, εξευτελίζοντας, να επιχειρούν να αναχαιτίσουν τα πλήθη εκείνα που, έστω πρόσκαιρα, δείχνουν να αφυπνίζονται και να εφορμούν στα κΥνοβουλετικά ανάκτορα της (σάπι)αστικής δημοκρατίας...

Προκαλούν την οργή μας οι "δημοσιογράφοι", αυτό το αηδιαστικό συνάφι που έχει, χρόνια τώρα, μετατραπεί σε παλλακίδα της εξουσίας, βομβαρδίζοντας με μίσος, ψέμματα και υστερία τους δέκτες μας...

Ναι, "έχουμε βρει τον εχθρό μας" και "τον πόλεμό μας τον κάνουμε". Αλλά η σκέψη μας, προς στιγμήν, "υπέκυψε", υπέκυψε με θλίψη μπροστά στον χαμό τριών ζωών, τριών ανθρώπων των οποίων η απώλεια σκιάζει βαριά τον πόλεμό μας. Απομένει η εντιμότητά μας για "να ψάλει το θρίαμβο της υποκύπτουσας σκέψης μας". Έχουμε αυτήν την εντιμότητα; Μπορούμε να συμβαδίσουμε με τις ειδοποιές, διαχρονικές και ανακαινιστικές αξίες της αναρχίας και της χριστιανοσύνης, εκείνες που απεχθάνονται τον εξαγιασμό οποιουδήποτε μέσου εν ονόματι οποιουδήποτε σκοπού; Εκείνες που καλούν στην πραγμάτωση των εδώ και τώρα αυτόνομων, παραδεισένιων ζω(ν)ών μας προϋποθέτωντας μια συνεχή ρήξη με την "πραγματικότητα", απαιτώντας κάθε στιγμή έναν ευγενή, "καλό πόλεμο" που δεν θα εξαγιάζεται αλλά θα εξαγιάζει έναν καλό σκοπό;

"Τον εχθρό μας πρέπει να ψάξουμε να βρούμε", αλλά ο εχθρός μας δεν βρίσκεται πάντα απέναντί μας, πολλές φορές φωλιάζει και δίπλα μας, μέσα μας. Ο αγώνας για την ελευθερία, την αλληλεγγύη, την αξιοπρέπεια, τη λύτρωση, δεν μπορεί παρά να είναι συνεχής και αδιάλλειπτος. Δεν μπορεί παρά να στοχεύει όχι σε ένα μακρινό και απροσδιόριστο μέλλον αλλά στο σήμερα, το τώρα. Δεν μπορεί παρά να τρέφεται με την ειλικρίνεια και την αυθεντικότητά μας, τη σύγκρουση και την οργή που πίσω τους δεν κρύβουν ένα μίσος που δηλητηριάζει αλλά ένα χαμόγελο που ακυρώνει στην πράξη την κυριαρχία και την αλλοτρίωση.

Όλοι και όλες στους δρόμους, ο αγώνας συνεχίζεται...

Ακελδάμα/Ομάδα Χριστιανών Αναρχικών-Ελευθεριακή Κίνηση Κορινθίας

15 Απρ 2010

"...Υπήρξαν κάποτε άνθρωποι που δεν ντρέπονταν καθόλου για τους συντρόφους τους και που δεν εγκατέλειπαν ποτέ τους φίλους τους"




Σκηνές βγαλμένες από το οργουελικό "1984" και το κινηματογραφικό "V for Vendetta".


Τα λυσσασμένα Μέσα Μαζικής Παραπληροφόρησης να παπαγαλίζουν ό,τι τους πλασάρει ο βόθρος "Προστασίας του Πολίτη", κάνοντας το άσπρο μαύρο, υποτιμώντας νοημοσύνες και επιβεβαιώνοντας την καταιγιστική κυριαρχία της "4ης Εξουσίας"...


Άνθρωποι, σύντροφοί μας και όχι μόνο, περιφέρονται σαν θίασος με τα πρόσωπα και τα ονόματά τους στην κοινή, αδηφάγα, τηλεοπτική θέα. Υπολήψεις που σπιλώνονται χωρίς καμιά απόδειξη, με το τεκμήριο της αθωότητας να έχει καταργηθεί στην πράξη προ πολλού.

Αλήτικες κάμερες εισβάλλουν στα σπίτια των συλληφθέντων βιάζοντας κάθε έννοια ιδιωτικής ζωής, γελοίοι διάλογοι που όχι μόνο αναπαράγονται ελαφρά τη καρδία αλλά καταπατώντας τη στοιχειώδη λογική καταλήγουν και σε εξωφρενικά συμπεράσματα.


"Αποκαλύψεις" που μπάζουν από παντού στέλνοντας στον πάτο το σαπιοκάραβο της εξουσίας και της αστυνομίας της σκέψης.

Όμως με λύσσα και συνείδηση θα υπερασπιστούμε μέχρις εσχάτων την αλήθεια, την αξιοπρέπεια και την ακεραιότητα των συντρόφων μας... με τη λύσσα αυτού που ασφυκτιά από τη σαπίλα, αναζητώντας οξυγόνο. Με τη συνείδηση εκείνου που στο χέρι του στριφογυρίζει τη σφεντόνα που θα χτυπήσει μια και έξω... που θα γκρεμίσει τον ειδεχθή, ψεύτη και βλάσφημο Γολιάθ...


Ακελδάμα - Ομάδα Χριστιανών Αναρχικών

12 Απρ 2010

Ποιά Δικαιοσύνη το Δίκαιο θα Δικάσει;



Πάνε 4 εβδομάδες που ένας νέος άνθρωπος παραμένει φυλακισμένος στα κελιά της δημοκρατίας, με βασικούς μάρτυρες κατηγορίας τους δύο ανθρωποφύλακες που τον συνέλαβαν.
Όμως μάρτυρες κατηγορίας αποτελούν τόσο ο δικαστικός (ανακριτής) που αγνόησε επιδεικτικά τους δεκάδες μάρτυρες υπεράσπισης του Μάριου Ζέρβα, όσο και το κράτος που με περισσή, "σοσιαλιστική" πυγμή σπεύδει να ποινικοποιήσει την παρουσία αγωνιζόμενων ανθρώπων σε συλλογικές διεργασίες, όπως η μεγάλη απεργιακή πορεία της 11ης Μαρτίου.
Αλήθεια, ποιά δικαιοσύνη μπορεί να δικάσει το δίκιο; Ποιοί ανθρωποφύλακες και ποιοί δικαστές θαρρούν πως θα μας προστατεύσουν όπως οι λύκοι τα πρόβατα;
"...Λευτεριά σε όσους είναι στα κελιά, συνεχιστές στην προσπάθεια για απελευθέρωση των κρατουμένων και της σκέψης. Από τα κρατητήρια στην ΓΑΔΑ, γραμμένος στίχος στους κίτρινους τοίχους όπου υπάρχουν ακόμα ξεχασμένοι κρατούμενοι για μέρες και μέρες μέσα σε άθλιες συνθήκες.
Χρυσό κλουβί, υγρό κλουβί, λίγο το νοιάζει το πουλί..."
(Απόσπασμα επιστολής του Μάριου από την Α' Πτέρυγα Κορυδαλλού, 19.03.10)
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ - ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ - ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΑΓΩΝΑΣ
ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΖΕΡΒΑ
ΠΕΜΠΤΗ 15 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ, 19.00

http://www.blogger.com/www.freemariosz.wordpress.com

11 Απρ 2010

Φασίστες, πίσω στις τρύπες σας!


Σάββατο 10 Απρίλη και μαινόμενα φασιστοειδή, πάντα θρασύδειλα, μισάνθρωπα και προκλητικά, "μαρκάρουν" στενά μαύρους μικροπωλητές στην οδό Ερμού φωτογραφίζοντας και προπηλακίζοντάς τους.

Τα φασιστοειδή αυτά, πολιτευόμενα με ακροδεξιές κουστουμάτες συμμορίες, όπως το ΛΑ.Ο.Σ., και όντας εν γένει υποστηρικτές-νοσταλγοί των Ναζί, διαμαρτύρονταν, δήθεν, για το "παρεμπόριο" των μικροπωλητών τη στιγμή που βάσει της ιδεολογίας τους ο κάθε εκμεταλλευτής είναι συν-πατριώτης τους απλά επειδή στις φλέβες του ρέει "αίμα ελληνικό"... Και όλα αυτά για να διασφαλίσουν το μεροκάματο των "φτωχών" ελληνικών μαγαζιών της Ερμού και το ξέπλυμα χρήματος που ανοιχτά υποστηρίζει ο Καρατζαφύρερ τους στο Κυνοβούλιο.

Φυσικά οι μετανάστες δεν άργησαν να πράξουν τα αυτονόητα και να υπερασπίσουν εαυτούς, οδηγώντας τους εθνικούς ξεφτίλες σε απεγνωσμένες κλήσεις βοήθειας προς τους διαχρονικούς προστάτες τους της ΕΛ.ΑΣ.

Σε κείμενό τους μετά το συμβάν, και αφού διαστρέφουν πλήρως την πραγματικότητα, τα φασιστοειδή "επιφυλάσσονται" για παρόμοιες μελλοντικές δράσεις...
Το ίδιο, και ακόμα περισσότερο, επιφυλασσόμαστε και εμείς, στο πλάι όλων των αλληλέγγυων στους μετανάστες, για να ξαναστείλουμε τους φασίστες εκεί όπου έχουν επιλέξει να ζουν - ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΤΡΥΠΕΣ ΤΟΥΣ!

2 Απρ 2010

Καλή επ-Ανάσταση...


Απέναντι στη λογική της υποταγής και της μιζέριας, στους καιρούς της αφομοίωσης και του θανάτου συμπαρατασσόμαστε με τις δυνάμεις της αποτίναξης και της δημιουργίας, της αλληλεγγύης και της ζωής.

Καλή επ-Ανάσταση σε όλους/ες μας!

28 Μαρ 2010

2. Για τον νέο ψευδή Μεσσιανισμό

Η Εκκλησία σαν μεσσιανική κοινότητα σε πορεία ελευθερίας (ό,τι προσφυώς ο Alain Badiou ονόμασε “νομαδική χαρισματικότητα” μιλώντας για το πολιτικό όραμα του Παύλου) εδώ και πολύ καιρό, πολύ νωρίς, μαρμάρωσε στην θεσμική φυλακή της νομιμότητας, μεταμορφώνοντας εαυτήν σε επιχρυσωμένο ξόανο. Η εικόνα του Λόγου πάγωσε σε είδωλο του Νόμου. Όμως το αίτημα της ελευθερίας δεν έπαψε να τίθεται διαρκώς στις συνειδήσεις των υπηκόων του Καίσαρα. Και το λογικό κενό έρχονται να το καλύψουν νέοι ενθαδικοί μεσσιανισμοί, πολιτικά ορθοί, συστημικά χρήσιμοι—οι νέοι, οικουμενικοί μεσσιανισμοί των αστών, που συγκεφαλαιώνονται στον γνωστικό μύθο της Οικολογίας.
Η πλάνη των αντισυστημικών, ελευθεριακών και λοιπών “εναλλακτικών” κινήσεων, βρίσκεται στο ότι έχουν αποδεχτεί σαν αφετηριακό κριτικό τους σημείο αυτόν ακριβώς τον ανθρωπιστικό-γνωστικό μύθο. Βέβαια το όραμα της ανάπτυξης δεν προσλαμβάνει σε αυτούς τις χυδαίες μορφές της σύγχρονης μονεταριστικής ζούγκλας· όμως η όποια ανάπτυξη δεν παύει να είναι πάντα επέκταση και κυριαρχία. Όπως δεν παύει ο μύθος των ατομικών δικαιωμάτων να δικαιώνει τελικά πάντα τον Νόμο και τη βία της κανονικότητα (ακόμη και όταν η κανονικότητα αυτή “προστατεύει” το πάλαι ποτέ “μη-κανονικό”).
Ο νέος μεταμοντέρνος οικουμενικός κοινοτισμός είναι ο κοινοτισμός των καταναλωτικών μονάδων. Το μόνο νέο είναι το προϊόν που καταναλώνεται, που είναι πλέον η αυθαίρετη φαντασία, η αυτοματοποιημένη επιθυμία. Ο παγανισμός των μικροαστών επαναστατών, των εραστών της φαντασιακής-ειρηνικής φυσικότητας, πολεμά την απαρχαιωμένη κυριαρχία του κρατισμού για να ενθρονίσει την απρόσωπη, ολοκληρωτικά γραφειοκρατική στην ουσία της, κυριαρχία της ειδωλοποιημένης Φύσης. (Μιας Φύσης τελικά αφύσικης.)
“Δεξιά” κι “Αριστερά” κερδοσκοπούν το fiat νόμισμα της ανάπτυξης. Αυτό, όμως, που δεν έχουν προσέξει αμφότεροι είναι ότι ο κήνσος (Μθ.22:17-21) έχει κι από τις δυό όψεις χαραγμένη τη μορφή του Καίσαρα.